Schrijfmarathon 2015: Zesde stemronde

Op 13 juni 2015 ontvingen de overgebleven 12 deelnemers van de Schrijfmarathon 2015 de volgende opdracht:

Gebruik het plaatje als inspiratie voor een kort verhaal.

Maximaal aantal woorden: 600

womenkissingdrawing
Titel: Hot lesbian coffee painting (bron)

 

De verhalen van de deelnemers zijn anoniem en in willekeurige volgorde geplaatst. Tijdens het stemmen bepaal jij, als lezer, of de schrijvers hebben voldaan aan de opdracht.

Lees alles en stem dan op de 3 stukken die jij het beste vindt. Je kunt niet op meer dan 3 stukken stemmen, maar ook niet op minder.

Deelnemers mogen niet bekend maken welk stuk zij geschreven hebben.

Per persoon mag maar 1 keer gestemd worden.

De stemronde sluit op 10 juli 2015 om 23.45u.

Bij het bekend maken van de uitslag van deze stemronde, vertellen we ook welk stukje van welke deelnemer is.

Veel leesplezier!

© EWA Nederland

PS: Helaas heeft 1 deelnemer de deadline van schrijfronde 6 niet gehaald, wat betekent dat er beneden 11 verhalen zijn waarop je kunt stemmen.


1. Idee-fixe

Met toegeknepen ogen keek hij naar de tekening. Was het destijds een speling van het lot geweest dat hij tussen alle tekenkunsten die op het vervallen houten tafeltje lagen juist deze schets eruit viste? De okergele illustratie raakte hem recht in zijn hart; hij hoefde geen twee keer te kijken, deze afbeelding had als cupido’s pijl doel getroffen. Hij kocht de tekening voor een grijpstuiver, niet ongebruikelijk op een rommelmarkt, maar hij voelde instinctief aan dat deze verworven habbekrats voor hem van onschatbare waarde zou blijken te zijn.

Het schilderij vond een prominent plekje in zijn woonkamer, op de schouw boven de open haard. In het begin kon hij de suggestieve grappen van zijn vrienden nog velen, blijkbaar is een trio met twee mooie vrouwen de natte droom van menig man, maar naarmate de tijd vorderde ging hij zich steeds meer ergeren aan die seksueel geladen geestigheden. Hij besloot zijn meisjes van de schouw te halen en in de slaapkamer op te hangen. Het sloop erin dat hij ze iedere nacht slaap lekker wenste en ze iedere ochtend goedemorgen zei. In de tijd daartussen droomde hij van en over hen.

Op dezelfde wijze als hij overdag zijn nimfen bekeek –van een afstandje–, zo observeerde hij ze ook tijdens zijn nachtelijke rustmomenten. Dan fantaseerde hij hoe deze bekoorlijkheden elkaar teder streelden, hartstochtelijk kusten, intens liefhadden… Nochtans, in zijn dromen konden zijn handen de wulpse welvingen daadwerkelijk volgen, zoals zijn ogen dat bij daglicht deden. Kon hij de zachte bolling van de één in zijn rug voelen, terwijl de schoot van de ander zijn buik kuste. Gedurende de nacht lag hij samen met hen in één bed, waarbij een ieder afwisselend aandacht kreeg, ontving en schonk. Zij hadden hem tot het middelpunt van hun bestaan gemaakt, gelijk hij hen de rol van spil had toebedeeld.

Hij betrapte zichzelf er wel eens op dat hij bepaalde gedroomde handelingen ook in het echte leven uitvoerde; dan volgde zijn vingertoppen vloeiend de vrouwelijke lijnen, zoals een blinde braille leest. De scheidslijn tussen fantasie en werkelijkheid had de kleur van sepia gekregen.

Het was geen eerlijke strijd, geen enkele vrouw die hij ontmoette kon zich meten aan de verbeeldingskracht van de prent. En hoewel hij zich daar verstandelijk maar al te bewust van was, spiegelde hij toch gedachteloos elke jongedame die in zijn gezichtsveld kwam aan hen die hem betoverd hadden. Hij was zelfs zo ver gegaan dat hij naar Boekarest was afgereisd. Voor een welverdiende vakantie, zo maakte hij zichzelf wijs. Niet voor een zoektocht in de stad waar de schilderes haar verfstreken op het doek had gezet. Dat was een toevallige bijkomstigheid, al was Google in deze zijn beste vriend geweest. Enige vriend inmiddels ook, want zijn echte vrienden hadden deze stedentrip aangegrepen om hem te wijzen op zijn obsessieve gedrag. Hun commentaar had hij opgevat als een afwijzing, van hem maar bovenal jegens hen. Hij had zijn vrienden de deur gewezen, alvorens hij die zelf achter zich dicht had getrokken, op weg naar Boekarest.

De kunstenares had ingestemd met een ontmoeting. Waarom het ijzer niet smeden, had hij gedacht. Zou zij hem tijdens dit treffen alle hoop ontnemen, en hem bekennen dat zijn zinnenprikkelende dames uit haar wellustige brein waren ontsprongen en door haar kunstige handen waren vormgegeven. Of zou zij van hem de gelukkigste man op aarde maken door hem te vertellen dat zijn uit inkt geboren schoonheden wel degelijk een evenbeeld hadden van vlees en bloed? Tussen hoop en vrees wachtte hij thans in haar atelier, zijn oren gespitst op haar komst en zijn ogen bedachtzaam op de tekening gericht.


2. Een andere kijk

Met haar hand op de klink van de deur, stond ze klaar om deze zachtjes te openen. Ze wachtte even en dacht terug aan gisterenavond toen ze zo aangetrokken werd door de mooie woorden en oprechte aandacht van de vrouw die nu in de kamer achter de deur lag te slapen. “Je moet maar eens langskomen”, had ze gezegd. En hier stond ze dan, nu al, in alle vroegte, de ochtend na het feest, met de klink in haar hand.

Langzaam deed ze de deur open. Ze kon niet anders dan stil naar het bed lopen en daar naast het hoofdeind op de grond zitten. Even op adem komen. Liggend op de lakens en gekleed in een shirtje en een slip waren de vormen van de vrouw duidelijk zichtbaar. Het sonore geluid van haar ademhaling bood de rust die ze zocht. Ze streelde de verwarde haren van de vrouw. Voorzichtig trok ze een voor een de knoopjes en klitjes los die ze tegenkwam, met kleine bewegingen en zonder aan de bruine haren te trekken zodat de vrouw niet wakker zou worden. Pas toen ze zonder weerstand langzaam haar vingers door de haren kon laten glijden, was ze tevreden.

Zachtjes liet ze haar hand licht over de rug glijden, genietend van de warmte van de huid die door het shirt straalde. Boven aangekomen liet ze haar vingers in de haren glijden en masseerde de hoofdhuid. De vrouw pakte haar kussen wat steviger vast en trok het onder haar hoofd.

Langzaam ging ze op de benen van de vrouw zitten en liet beide handen over haar rug glijden; eerst over het shirt maar al snel gleden haar handen eronder en over de zachte huid van de vrouw. De ademhaling werd dieper.

“Hoi”, zei de vrouw slaperig.

“Hoi.”

“Jij bent het, hè?”

“Ja”, zei ze zachtjes terug.

“Lekker wat je doet. Maar, normaal heb ik geen oog voor vrouwen.”

“Dat heb je nu ook niet, want je ligt op je buik…”

De vrouw lachte zachtjes.

“Zal ik dan maar stoppen?”, fluisterde ze.

Het bleef even stil. Ze liet een vinger langs de ruggengraat van de vrouw naar beneden glijden.

“Nee…”

Ze duwde het shirt van de vrouw zo ver mogelijk omhoog en plaatste haar lippen op een schouderblad. In een laag tempo kuste ze haar rug van boven naar beneden. Het heiligbeen met kusjes bedekkend, streelde ze de billen van de vrouw. Deze maakte aanstalte zich om te draaien. Ze ging van haar benen af en nam plaats naast de brunette.

“Lekker?”, vroeg ze.

“Ja.” De vrouw keek haar betekenisvol aan en streelde het been van de ander.

Ze streelde haar buik.

“Geen oog, voor vrouwen”, zei ze, terwijl ze haar buik kuste, de handen gleden langs haar lenden. “Wat een verkwisting…”

Haar mond vormde een kleine ‘O’ en zoog de linkertepel naar binnen. Een hand gleed nu over het bovenbeen van de vrouw en aangekomen bij haar kruis streelde de duim haar schaambeen.

“Misschien moet je dan eens op een andere manier naar vrouwen gaan kijken.”

Ze liet haar hand in het slipje glijden. De vrouw duwde haar heupen omhoog, de hand tegemoet. Ze streelde de vochtige schaamlippen, keek de vrouw aan en zei: “Welkom in ‘mijn wereld'”.

Terwijl ze haar kuste en een vinger bij de vrouw naar binnen liet glijden, voelde ze de trilling van haar kreun.


3. ’t Klopt

“Hermanus Johannes Elzinga! Waar ben jij mee bezig!?”
De twintigjarige Herman schrikt op van de bulderende stem van zijn leerkracht kunstgeschiedenis.
“Nou… uh, gewoon de examentoets van hoofdstuk negen aan het maken, meneer.”
“En wat zit er dan in jouw agenda, wat zó interessant is, dat je hem het afgelopen kwartier al vier keer open hebt moeten slaan? De antwoorden soms?”
Herman zwijgt.
“Laat maar zien!” gebiedt de leerkracht terwijl hij op Herman afloopt. Als de blik van de leerkracht zich even later focust op een in de agenda verstopte tekening, gaan Herman’s gedachten onwillekeurig terug naar gisteravond.

“Hèr…! Waar zit je?!” roept Arianne, een slanke blondine die zich Herman’s vriendin mag noemen.
“Atelier!” is het enige dat Herman terug roept.
“Kijk eens wie ik bij me heb,” zegt Arianne als zij samen met een andere vrouw zijn atelier binnenstapt.
“Hoi kunstenaartje,” fluistert een vrouw van rond de veertig hem met zwoele stem toe.
“Dit is Agnetha,” vult Arianne ongevraagd aan, “is ze niet prachtig?”
Het is Herman meteen duidelijk dat zijn lieve, biseksuele vriendin een nieuwe verovering aan de haak heeft geslagen. En wel eentje precies in de categorie waar Herman zo verzot op is; de rijpere vrouw met een jeugdige uitstraling. Zijn pik komt onmiddellijk tot leven.
Gniffelend komt Arianne op haar knieën voor Herman zitten en pakt zijn groeiende lul door de stof van zijn broek heen en begint hem plagerig te strelen.
“Ik zei toch dat hij je wel leuk zou vinden?” zegt zij tegen haar nieuwe liefde.
Agnetha knikt verheugd en steelt vervolgens de show door een opwindende striptease uit te voeren. Aansluitend neemt zij gretig bezit van Herman’s pik die inmiddels letterlijk de ruimte heeft gekregen om te groeien. De kennismaking is kort maar heftig. Een mooie prelude voor het echte vrijwerk, dat begint als de vrouwen elkaar, voor de ogen van Herman, beginnen te zoenen en te strelen.
Niet veel later komt het moment waarop zijn harde pik twee soppende kutjes, uitnodigende kontjes en smullende mondjes mag verwennen. Het is een triootje om van te watertanden. Er wordt gekust, gebeft, geneukt en zelfs een liefdevolle spanking ontbreekt niet.
De apotheose volgt als Herman op zijn rug op de grond ligt, Arianne met haar kutje boven zijn gezicht zit en zij door hem gebeft wordt. Agnetha berijdt op dat moment zijn pik terwijl de vrouwen elkaar’s borsten beminnen en elkaar liefkozen. Arianne’s climax zet letterlijk een aaneenschakeling van hoogtepunten in gang, want vlak na haar orgasme volgt dat van Agnetha. Herman loost zijn warme sperma kort daarop luid kreunend en met kracht in haar nog krampende kutje.
Als zij alle drie zijn bijgekomen van hun gezamenlijke liefdesspel, poseren de vrouwen naakt voor de beeldend kunstenaar in spe. Hij vangt het beeld in een kleine erotische tekening, die hij in zijn agenda stopt om er de volgende dag nog eens naar te kunnen kijken. Daarna nemen zij de tijd om zich fatsoenlijk en uitgebreid aan elkaar voor te stellen. In de kleine uurtjes van de nacht gaat Agnetha pas op huis aan.

De leraar kijkt Herman doordringend aan.
“Toe maar! Best een leuk schetsje. Zelf getekend mag ik hopen?” bromt de man met zware stem.
“Uh… ja, dat klopt, meneer,” antwoordt Herman een beetje schuchter.
De leerkracht knikt in stilte, alsof hij dat antwoord al had verwacht.
Dan, met een geforceerde luchtigheid, zegt hij lachend: “Ik zweer het je, als ik niet beter zou weten, zou die rechtse mijn vrouw kunnen zijn. Ha, ha, ha!”
Waarop Herman’s eerlijke antwoord luidt: “Ja maar… uh, ook dat klopt, meneer.”


4. Goed voorbeeld doet volgen

“Dus jij wilt dít exposeren in mijn galerie?” Het geluid van de geplastificeerde bladen van haar A3-portfolioboek benadrukte bij iedere omslag haast de teleurstelling. Marcus was een gevierd kunsthandelaar hier in Rome. Zijn donkere kantoor rook naar boenwas en leer. Achter hem hing een groot doek van John Currin (maar dat wist zij niet), waarop een naakte vrouw met de benen wijd lag, terwijl een man zijn geslacht in stelling bracht voor een penetratie.

“Wat is bijvoorbeeld het verhaal achter dit?” Hij tikte met wijs- en middelvinger op haar tekening van twee zoenende vrouwen.

“Dat is een weergave van een erotische droom die ik had”, stamelde Corine, duidelijk in verlegenheid gebracht door zijn afwijzende toon.

“Een erotische droom?” bromde Marcus. Zijn nagels maakten een schurend geluid langs zijn grijzende stoppelbaard, terwijl hij nadacht over een antwoord. “Ik krijg daar geen stijve van en ik kan me nauwelijks voorstellen dat jij hier wel een koppend clitje van krijgt?”

Zonder haar antwoord af te wachten, stond Marcus op en liep de kamer uit. Vanuit de andere ruimte kon zij hem nog net “kom” horen roepen. Het was geen vraag. Eerder een gebod.

“Wat jij maakt is leuk om op de Piazza Navona voor vijf euro te verkopen aan Duitse toeristen. Om in mijn galerie te exposeren zal je met wat beters moeten komen. Zoiets als dit.”

Met een wijds en trots armgebaar stelde hij zijn eigendommen aan haar voor. De ruimte was gevuld met pornografisch werk. Stapels schilderijen stonden tegen de muur. Ze zag een enorme mond met sperma er omheen, metershoge pikken en een onvoorstelbare hoeveelheid naaktwerken. Sommigen waren hyperrealistisch, anderen juist surrealistisch of zelfs abstract. Maar geen van allen lieten iets aan de verbeelding over.

“Dit, bijvoorbeeld, is een Richard Livingston.” Marcus wees op een realistische potloodtekening waarop een bovenaanzicht te zien was van een man die een naakte vrouw over zijn knie had.

“En dit is een Audrey Kawasaki”, ze Marcus droog terwijl hij haar een schilderij toonde van een meisje dat zichzelf lag te vingeren.

De handen van Marcus draaiden haar in de richting van een Hans Jurgen Dopp, waarop tientallen mensen in een orgie verwikkeld waren.

“Kijk en beschrijf wat je voelt.”

Terwijl haar ogen ondanks haar gêne gebiologeerd het doek ‘lazen’, dwaalden de handen van Marcus af naar haar borsten. Wat ze zag ging haar verbeelding te boven. Biseksuele vrouwen en mannen, bondage, SM, en –zag ze dat nou goed? – plasseks. Het tafereel had haar zo afgeleid dat ze nauwelijks had gemerkt dat Marcus met één hand in haar tepel kneep terwijl zijn andere onder haar korte rokje was gegleden.

“Zie je wel?,” grijnsde Marcus triomfantelijk. “Hier wordt je wél opgewonden van.”

De ervaren vingers draaiden rondjes en Corine werd week van de aanblik van het pornografisch panorama, terwijl ze zich afvroeg hoe deze ontmoeting haar ideeën over haar werk compliceerde. Als haar werk de weerspiegeling was van haar droomwereld, hoe komt het dan dat ze haar donkerste fantasieën nooit heeft durven openbaren? Zoals een zingende rails de komst van een trein aankondigt, zo verraadde een huivering in haar bekken een opkomend orgasme. Maar Marcus stopte en liep terug naar zijn kantoor met zijn natte vingers die als belastend bewijsmateriaal kringetjes boven zijn hoofd maakten.

“Ik zei het toch?,” hoorde ze hem roepen vanuit zijn kantoor.

Het bloed steeg haar naar de wangen door de onbeschaamdheid waarmee hij haar had bevochtigd. Zo snel als ze kon fatsoeneerde ze haar kleding voordat ze met onvervuld verlangen haastig het pand verliet.

“Vergeet je tekeningen niet,” riep hij haar na. “Of trouwens, doe maar wel!”


5. Betekenend

“Maar het is echt moeilijk, Dex, zoiets schrijven als je er nog geen ervaring mee hebt”.
Yara zuchtte demonstratief, keek weer naar de tekening die ze had uitgeprint en streek er zacht overheen met haar vingers.
“Ach, niet zo moeilijk, jouw fantasie laat je nooit in de steek. Ik houd me wel stil, dan kan jij lekker verder schrijven. Nog iets drinken?”

Op Dex’ wenken bracht de serveerster nog een fles Cava. Terwijl ze de glazen vol schonk, dwaalden haar ogen naar de contouren van de twee strelende vrouwen op de tafel. Yara zag hoe haar hand boven het glas even trilde.
“Proost”, zei de serveerster, die een naamplaatje droeg met “Jill”.
“Dank je Jill”, zei Dex knipogend, “we zullen op jouw gezondheid drinken.”
“Haar moet je hebben Yara. Kijk dan hoe lekker ze er uit ziet, ze lijkt zelfs op de dame van de tekening. Zij gaat jouw levende fantasie worden, let maar op. Ga haar gewoon halen, voor ons, met de tekening in je hand. Toe, kom op, niet aarzelen…” Zonder tegenspraak stond Yara op, liep met afgemeten passen naar de deur waarachter Jill was verdwenen en glipte naar binnen. De tekening trilde tussen haar vingers. Jill, klaarblijkelijk aan het einde van haar shift, was zich aan het omkleden en keek Yara vragend aan. “Hoi. Ik ben Yara. Wij dachten, uhm, dat je het plaatje dat je net zag…heel mooi vond. En nu wil mijn…Meneer…uhm, Dex bedoel ik, wij zouden graag…nu ja…ik wil vragen…heb je zin in een experiment? ” Jill’s ogen laveerden tussen Yara en het blad in haar hand.
“Bedoel je…zoals in dat plaatje?” Jill’s stem haalde hoog uit en haar pupillen verwijdden zich. “Humhm”, antwoordde Yara, ging dicht bij haar staan en streelde over de bollingen onder haar bloes. Verbouwereerd liet Jill zich op de houten bank achter haar vallen. Yara knielde tussen haar benen en kuste haar, eerst teder, dan hartstochtelijk, met toewijding op haar zachte mond. “Niet anders dan met een man”, bedacht ze, “aantrekkingskracht kent geen sexe”.
De situatie escaleerde snel van zoenen naar strelen, naar een ontbrandende en onstuitbare passie toen hun lippen elkaar eenmaal hadden geproefd. Yara liet zich gaan, volledig, de droom die al jaren woonde in haar lustige brein gaf ze de vrije hand. Jill liet zich meevoeren op de passie die zo onverwacht maar aangenaam was losgebroken. Yara likte zich een weg langs haar dijen, naar het hart der spelen, en begroef haar gezicht tussen de warme gezwollen lippen van deze heerlijke Jill. Zelf met haar billen naar achteren gezeten en de haar dicht tegen zich aan dwingende handen van Jill in haar haar.
“Yara, waar blijf je n….”
Dex stopte abrupt en zwaaide de deur net zo hard dicht als hij hem had geopend, ging achter de door haar rokje strak omspannen billen van Yara staan en keek naar het prachtige scenario voor hem. “Yara, jij kleine slet, ik kan je ook geen moment alleen laten”, bromde hij schor. Hij liefkoosde haar rondingen, stroopte het rokje langzaam omhoog en haar slipje naar haar knieën. Intussen raakte Jill van toenemende opwinding bijna buiten zinnen; ze kreunde en kirde en smeekte Dex om Yara hard te nemen. Zijn handen spreidden haar billen en beetje bij beetje drong hij zich…”

“Mevrouw, wilt u nog een glas?” Yara schrok op, met glanzende ogen en rode wangen. Haar pen viel uit haar verschrikte vingers en rolde over de tekening. Jill stond naast haar en hield de Cava vragend omhoog. Met haar andere hand pakte Jill de pen voor haar op en streelde teder even over de tekening die er onder lag.


6. Eerste keer

Tamara legt haar hand op Esther’s onderrug. Twijfelend legt ze haar andere hand op Esther’s heup.

Twee weken geleden heeft ze zich laten ontglippen dat ze nieuwsgierig is naar vrijen met een vrouw. Al jaren vraagt ze zich af hoe dat zou zijn. De moed om iets met dat verlangen te doen, heeft haar altijd ontbroken. Haar Meester had haar glimlachend aangekeken.
“Echt waar, liefje? Zou je dat willen? Dat kan geregeld worden.. ”
Plotseling overmoedig, had ze enthousiast geknikt.
Ja. Ze wil dat ervaren, ze wil weten.
Er is daarna niet meer over gesproken. Vanavond had hij haar aangekeken en gezegd dat er gasten kwamen. Ze moest zich opfrissen.
Ze had geknikt.
En toen stonden zij voor de deur. Esther en haar Meester. De sfeer was direct goed. Ze voelt een klik met Esther. Ze zijn dezelfde type vrouw en hebben een zelfde soort humor. Terwijl de mannen over werk praten, schuiven de vrouwen dichter bij elkaar om hun gesprek te voeren. Ze lachen en ze vertellen. Tot een stem hen onderbreekt..
De stem van Tamara’s Meester.
“Tijd om je uit te kleden, sletje. Het is negen uur, je wilt je niet moeten haasten.”
Stomverwonderd had ze haar Meester aangekeken. Uitkleden? Nu?
“Nou, schiet eens op. We hebben niet de hele avond de tijd.”
De stem van Meester klinkt vermaakt, maar ook ongeduldig. Ze bloost maar durft niet tegen te stribbelen. Langzaam staat ze op en begint haar kleding uit te trekken.
Esther en de twee mannen kijken geïnteresseerd toe. Tamara probeert hun blikken te negeren, maar voelt dat de situatie haar op een vreemde manier opwindt. Haar hart slaat zwaar in haar lijf. Haar hoofd bonst. Dan kruist haar blik die van Esther.
Lust. Pure lust straalt uit Esther’s ogen.
Tamara krijgt het warm. Dan staat ze naakt midden in de kamer.
Twijfelend kijkt ze haar Meester aan.
“En.. Bevalt ze? Eén brok wellust en vrouwelijkheid.”
De stem van haar Meester klinkt trots.
De man tegenover hem knikt.
“Ze is mooi. Alsof ze gemaakt is voor de liefde. Vooral die uitnodigende ronde borsten en billen. Esther kwijlt al bijna.. Of niet soms, liefje?”
Esther kan haar ogen niet van Tamara afhouden. Wat een lichaam. Dat wil ze best verder ontdekken. Dat lijf laten trillen, het proeven, iedere kreun van genot opvangen met haar mond. Hun gezamenlijke geilheid opvoeren tot het ultieme genot.
Met glinsterende ogen kijkt ze haar Meester aan.
“Die lijnen, die rondingen, dat kale kutje.. het is alsof ze gemaakt is voor mijn vingers, mijn tong.. ”
Tamara bloost over haar hele lijf. Haar kut krampt en lekt bij het horen van Esther’s woorden. Haar ogen blijven strak gevestigd op haar Meester, die maar al te goed weet wat er nu in haar omgaat. Hij leest haar feilloos.
Esther staat op kleedt zich uit. De mannen genieten van wat zich voor hen afspeelt.
Esther loopt om Tamara heen. Tamara voelt de vrouwenhand over haar lijf glijden. Over het gevoelige vel van haar billen, langs haar rug, nek en over haar borsten. Haar lijf reageert met iedere vezel op de aanwezigheid van Esther’s zinnelijke lijf.
Dan pakt Esther Tamara’s gezicht tussen haar handen, buigt haar hoofd naar Tamara toe en kust haar diep en dwingend. Tamara kreunt.
Zij ruikt de opwindende geur van een andere vrouw voor het eerst. Ze proeft Esther op haar tong. Ze wil dat lijf verkennen. De ervaren handen van Esther leiden de aarzelende handen van Tamara.
“Kom!”, fluistert ze terwijl ze Tamara naar de grond trekt.

De beide Meesters kijken geïntrigeerd toe.
Zij hebben geduld, dit is hun voorspel.


7. Me, myself and I

Gehaast liep ze door de entree van het New Yorkse appartementencomplex, het beleefde “Good evening, Miss Winters!” van de portier negerend. Mensen groeten vond ze overbodig. Haar ogen waren gericht op de lift. Het klik-klakken van de hoge hakken op de marmeren vloer verstomde toen ze haar doel had bereikt en naar binnen stapte. De liftboy drukte op de knop en bijna geruisloos zoefde de lift naar boven tot de deuren midden in de hal van haar appartement open gingen. Zonder iets te zeggen duwde ze de liftboy een geldbiljet in de handen, waarna hij zich snel uit de voeten maakte. Een zucht ontsnapte aan haar lippen. Eindelijk alleen na de eindeloze reeks imbecielen waar ze vandaag mee had moeten werken! Lopend door het hypermoderne interieur kleedde ze zich uit. Eén voor één belandden haar kledingstukken op de grond. Ze nam niet de moeite om het licht aan te doen, er kwam genoeg licht naar binnen door de glaswand die een spectaculair uitzicht over de stad gaf. De kleurig verlichte skyline reflecteerde in de enorme antieke spiegel die midden in de living stond. Opvallend, omdat hij zo afweek van de rest van de meubels. Het beeld werd onderbroken toen haar naakte silhouet voor de spiegel stapte. Haar blik gleed liefkozend over haar spiegelbeeld, gulzig als een dorstige minnaar. Uren had ze hier al staan kijken, met een koortsachtige blik in haar ogen, gebiologeerd en doordrongen van een verlangen dat ze nog nooit eerder had gevoeld.

Koket draaide ze een rondje, stapte giechelend naar de spiegel toe en stak haar hand uit om haar evenbeeld aan te raken. Ze keek zichzelf verbaasd in de ogen toen haar vingers echter niet het koude glas raakten, maar diep in het glanzende oppervlak wegzakten. Een vreemde kracht leek haar naar binnen te zuigen, haar arm was nu volledig verdwenen in de spiegel. Ze schrok, maar het voelde alsof haar lichaam onder ging in een heerlijk, warm bad en ze liet zich zonder verzet meevoeren, centimeter na centimeter, naar de andere kant.

Daar stond ze, verbaasd, neus aan neus met haar levende spiegelbeeld. Nieuwsgierig gleden haar handen over haar lichaam, langs de curve van haar taille naar haar zachte borsten. Eerst voorzichtig, maar steeds brutaler. Elke streling werd rechtstreeks gekopieerd, gelijktijdig gegeven en ontvangen. De honger die ze al zo lang voelde, vond eindelijk een uitweg toen ze haar eigen mond ving in een zinderende kus. Haar zoete lippen weken uiteen voor de hete plundering van haar tong diep in haar mondholte, terwijl de lichtheid in haar hoofd toenam. Ze hapte naar adem toen ze de kern van haar verlangen beroerde. Het gekmakende, gezwollen knopje tussen haar benen, dat een draaikolk van opwinding veroorzaakte in haar buik. Ze begon te hijgen. De niet aflatende, ritmische bewegingen tussen haar benen brachten haar steeds dichter bij verlossing. Zichzelf diep in de ogen kijkend, voelde ze haar hoogtepunt naderen. Een onnatuurlijke schittering verscheen in haar ogen en werd feller en feller. Toen kwam ze klaar, schreeuwend, in tweevoud. Uit haar ogen spuwde een verzengend, wit licht dat haar aaneensmolt en verteerde.

Op de achtergrond ging de telefoon. Na drie keer schakelde het antwoordapparaat in en liet het standaard bericht horen. Na de piep klonk de stem van haar moeder.

“Narcissa, ben je thuis? Toe, neem eens op lieverd, we hebben al zo lang niets van je gehoord. Je vader en ik missen je.” Even bleef het stil, toen werd de verbinding verbroken. Op de vloer lag een narcis. De tere, heldergele bloemblaadjes weerkaatsten in de spiegel. Achter de skyline kwam langzaam de zon op.


8. Compositie 3

Stofdeeltjes dansen geruisloos en gracieus in de zonnestralen die door de boogramen het atelier binnenvallen en heldere vlakken op de vloer maken. De chaos en de geluiden van de stad zijn buitengesloten. Binnen: een grote werktafel, een sofa die zijn beste dagen heeft gehad, talloze doeken van verschillende omvang en een bont palet van schildersbenodigdheden in elke hoek. De jonge tekenaar is geconcentreerd. Hij weet, er is haast geboden. Het tekenen van lichamen is een enorme inspanning, niet alleen voor de kunstenaar maar ook voor zijn modellen. Hij staat schuin achter de ezel, met ontbloot bovenlijf en ogenschijnlijk roerloos, maar zijn ogen verraden het belang van het moment. Zijn strakke blik richt hij afwisselend op de vrouwen en op zijn papier. Zijn ogen leiden zijn hand en sturen het sepiakleurige Conté-krijt tussen zijn vaardige vingers. De wereld is voor even gereduceerd tot deze ruimte, waar geen plaats voor aarzeling is. Er is haast geboden.

De stilte is bedrieglijk. Een vloed aan onuitgesproken woorden overbrugt de kleine afstand tussen hun lippen. Het jonge model staat bewegingsloos, haar ogen bijna gesloten en haar hoofd licht gebogen, een seconde verwijderd van de bevrijdende kus waar ze zo naar verlangt. Het is een eeuwigdurende seconde; modellen bewegen niet, hoe onervaren ze ook zijn en hoe kwellend hun houding ook is. In de eerste poseersessie had ze de onwennigheid van de onbekende vrouwelijke handen op haar naakte lichaam gevoeld, voorzichtig en fluweelzacht. In de tweede sessie was er vertrouwdheid en voelde ze de eerste tintelingen van huid en geest toen hun borsten elkaar raakten, schijnbaar terloops. De voortzetting kwam vanzelf in de derde sessie, waarin de toevalligheid plaats maakte voor gerichte uitdaging en verleiding, door beide vrouwen in minutieuze strelingen verpakt maar onmiskenbaar opzettelijk. En nu, in de vierde en laatste serie van drie bewegingsloze minuten, voelt ze door haar hele lijf de hunkering om de volgende stap te zetten in het magische moment dat de tekenaar op papier vastlegt. Toe, kus me.

Het tweede model staat als bevroren terwijl iedere vezel van haar lichaam gloeit. Ze geeft de tekenaar wat hij zoekt: een beeld van tederheid en aanstaand genot dat is gevangen in een pose van twee mooie vrouwen. Ze weet wat ze wil. Met haar adem streelt ze de lippen van het jonge model, zo mooi en zo dichtbij. Ze weet dat zelfs lust getekend kan worden, zeker door deze kunstenaar die ze zo goed kent. Van het verlangen dat het atelier vult is hij zich nog niet bewust, maar na zijn creatieve trance zal het in volle hevigheid over hem heen komen; ook dat weet ze. De jonge vrouw wier slanke taille ze omvat kent ze slechts van hun aanrakingen, maar ze weet genoeg. Haar wil ze, naar hem verlangt ze. De belofte van een compositie van drie.

“That’s it.”

De tekenaar legt het krijt neer en komt terug in de realiteit. En voor het eerst kijkt hij echt. Zijn modellen laten elkaar niet los, maar volharden in de pose die zoveel inspanning kost. Even openen ze hun ogen en kijken elkaar aan. De tekenaar voelt de wereld stilstaan als hun monden naar elkaar toe bewegen. Hij werpt een blik op het papier, en realiseert zich dan wat hij in zijn schets heeft gevangen: de intensiteit van een dialoog in stilte, de macht van bewegingsloze verleiding.

Twee prachtige gezichten maken zich los van een kus en draaien zich naar hem toe.

“No maestro, it’s not”.

Er is geen haast meer. De zonnige dans van de stofdeeltjes wordt versneld als ze beiden uitnodigend een arm naar hem uitstrekken.


9. Opdracht uitgevoerd

Daar sta ik dan. De opdracht was duidelijk. “Versier een VROUW” en heb seks met haar.

Een man versieren is makkelijk maar een vrouw? Ik heb geen idee waar te beginnen en hoe.

Spiedend kijk ik de bar rond. Mijn oog valt op een blondine. Ze heeft mooie borsten. Direct voel ik een reactie in mijn lichaam als ik er aan denk dat ik seks met haar zou hebben. Ze vangt mijn blik op en ik zie dat ze knipoogt. Ze wenkt met haar hoofd en ik weet niet hoe snel ik daaraan moet voldoen.

Als ik naast haar zit pakt ze mijn hand en drukt met haar mooie rode lippen een zoen op mijn handpalm waarbij ik haar tong voel kronkelen. Mijn onderlichaam roert zich, mijn slip is direct drijfnat. “Ha…ai, ik ben Chantal. De trage manier van spreken hypnotiseert me bijna. “Hoi” stamel ik, “ik ben Melissa”.
“Je bent mooi”. De rustig uitgesproken woorden hebben een mega impact op mij. Ik voel me heel erg tot deze vrouw aangetrokken.
“Kom!” Ze pakt mijn hand stevig vast en trekt me mee naar een deur achterin. “Ik wil je beter leren kennen.”
We lopen door een donker gangetje naar een kleine kamer achter in de bar. Als ze de deur sluit kijkt ze ondeugend naar me. “Wil je iets?” Ze zwaait met een fles likeur. Ik knik, ik voel me nerveus. We zitten dicht bij elkaar op de bank. Haar hand glijdt over mijn schouder en streelt mijn haar. Een zucht ontsnapt aan mijn lippen. Ze likt aan haar onderlip en ik zoen haar hartstochtelijk.

We zoenen en drinken en lachen en voor ik het weet zijn we beide enkel nog gekleed in onze string. Haar borsten deinen op en neer als ze beweegt. Ik leg mijn handen er omheen. Zacht streel ik de prachtige rondingen. Haar tepels staan fier en rozerood rechtop. Dan ineens klemt ze haar hand in mijn haar en duwt mijn hoofd naar haar borsten. “Zuigen!” zegt ze dwingend en ik voldoe graag aan haar bevel. Mijn hoofd tolt van de likeur en deze heerlijke zachte vrouw. Ze smaakt heerlijk en voelt nog fijner. Haar handen glijden over mijn lijf en ze schuift mijn string over mijn billen terwijl ze kneed en knijpt. Dan duwt ze me achterover op de bank en likt over mijn buik naar beneden. Ik kronkel van genot en houd mijn adem in als haar tong voorzichtig over mijn klit glijd. Ze kijkt ondeugend en laat langzaam een vinger in mijn druipend natte kutje glijden. “Aaaaaah.” Ik kreun van genot als ze zachtjes tegen mijn gevoeligste plekje in mijn kutje duwt. Ze grinnikt en zuigt op mijn klitje. “Kom schatje, geef jij Chantal eens je heerlijke liefdesvocht, Ik heb namelijk heel erge dorst!”

Ze zuigt en likt en drukt onderhand van binnen op mijn g-spot. Ik draai en kronkel en voel ineens hoe zich een druk in mijn onderlijf opbouwt. Dit heb ik nog nooit gevoeld.
Ik wil dat ze stopt en toch ook niet. Ik voel hoe ze sneller in en uit mijn kutje beweegt en harder duwt daarbij. Ik ben alleen nog maar kut. Alles spant en krampt. Ik gil hard als ineens de ontlading komt en ik voor het eerst van mijn leven spuitend klaarkom.

Ze zuigt en likt alles tot de laatste druppel op en komt dan grijnzend tussen mijn dijen tevoorschijn.
Ze knipoogt en zegt: “Meneer had gezegd dat je lekker was maar hij had niet gezegd dat je zo heerlijk zou smaken.” En terwijl ze me vol op de mond zoent komt mijn Meneer lachend binnen.


10. ‘Het Bijzondere verlangen’

Nog nooit had ik verlangens gehad om een vrouw te mogen beminnen maar vanaf het moment dat onze blikken kruiste voelde ik een intens verlangen. Een chemie die je niet snel tegen komt.
Zachtjes raakte ik haar room blanke huid aan, ze deinsde eventjes terug tot ik fluisterde ‘rustig het is goed ik doe niks wat jij niet wilt’ ze knikte en ik ging verder op verkenning met mijn handen over haar prachtige huid.
Opeens voelde ik dat ze haar armen om mijn middel sloeg, wat een fijn gevoel haar zachte huid tegen de mijne aan. Ik kuste haar nek zachtjes en ik hoorde haar ademhaling langzaam aan sneller worden.
Al kussend hielp ik Ariana uit haar kleren. Ik knipperde even een paar keer met de ogen toen ze helemaal naakt voor mij stond. Wat een pracht vrouw met een prachtig lichaam een plaatje om in een lijstje te stoppen…
Ik wil je verblijden, verwarmen, omarmen, verleiden, bevrijden.. fluisterde ik in het oor van Ariana
Zachtjes ging ik verder met het strelen van haar zachte huid, mijn vingers langs haar dijen en langzaam naar boven ik begon haar borsten te kneden en ze genoot ze kreunde dat het een lieve lust was. ik rolde haar tepels door mijn vingers en met dat gedaan te hebben het gewenste effect te bereiken van twee knoert harde tepels.
Ik kon het niet laten het was zo’n pracht gezicht ik nam haar tepels een voor in mijn mond en beet er en zoog er zachtjes aan.
Er ging een rilling over haar hele lichaam een rilling van genot.
Ze keek me aan en in haar blik kon ik haar honger naar een orgasme aflezen , ze wilde haar hoogte punt krijgen
‘jij wilt je hoogte punt krijgen he ‘ zei ik met een grote glimlach tegen Ariana.
ze knikte enkel en ze krijg een rode blos op haar wangen, maar ik gaf haar geen tijd om verder wat te zeggen.
Vanaf haar borsten daalde ik langzaam af naar beneden ze genoot van al de kleine plagende kusjes die ik haar gaf, tot ik bij haar Venus heuvel aan kwam. Ze pakte me vast bij mijn haar een stuurde mij als een marionet, ik was er om haar te dienen en haar genot.
Terwijl ik haar verwende voelde ik alsof wij samen ‘een’ werden en samen genoten wij van haar intense en mooie ontlading, een moment om van te dromen.


11. Het college

Ze zag dat Mathilde een slok bier nam.
‘Oh, mag dat zomaar?’ vroeg Heleen.
‘Waarom niet? Ik heb dorst,’ antwoordde Mathilde.
‘Het is werk toch?’
‘Jawel, maar het is warm en ik sta alweer een tijdje. En Ted vindt het goed. Alcohol maakt me wat losser, zegt hij.’
Mathilde stond naakt in het atelier, in een hoek waar een zitje was gemaakt. Ze stond geleund tegen een fauteuil, heel relaxed met een flesje in haar hand. Heleen die op uitnodiging van Mathilde was, moest wennen aan het feit dat ze haar studiegenoot zo bloot zag. Ze wist even niet waar ze kijken moest. Aan de andere kant van het atelier stond de deur nog steeds open waar Ted doorheen was weggegaan. Ted, the Artist zoals hij zichzelf noemde, en Mathilde hadden een pauze ingelast. Op het canvas had ze het proces kunnen volgen. Hij had haar prachtig vormgegeven. Een mooie jonge vrouw, slank, glanzende huid en mooi lang haar. Heleen vergeleek de borsten van het schilderij met de echte. Ze waren mooi. Heleen schrok toen hun blikken elkaar kruisten. Mathilde lachte.
‘Hoe vind je het?’ vroeg Mathilde. ‘Niets voor jou? Het verdient goed, je hebt alle vrijheid en je hebt geen kosten voor bedrijfskleding. Je moet even over een drempel heen, dat is alles. En Ted is een goeie gozer.’
‘Als je herkend wordt, wat zeg je dan?’
‘Dat ben ik in volle glorie.’ Mathilde glimlachte. ‘Kom, probeer eens. Het duurt even voor Ted weer terug is. Niemand die het ziet.’
Heleen aarzelde even. Maar ja, waarom eigenlijk niet? Ze kon de vergoeding wel gebruiken. Ze besloot zich uit te kleden.
‘Heel goed,’ zei Mathilde. ‘Je bent gelukkig niet kinderachtig. Probeer wel wat te ontspannen. Sta goed op je voeten. Dat is je basis. Adem rustig in door je neus en blaas langzaam uit door je mond. Neem de positie in die ik zojuist had.’
Heleen gehoorzaamde. Heleen en Mathilde stonden bloot tegenover elkaar. Tegen alle verwachtingen in voelde Heleen zich rustig worden.
‘Je doet het goed. Leg je hand op je buik. Dan weet je dat je je adem daar naar toe moet krijgen.’
Mathilde kwam achter Heleen staan. Ze legde haar hand op die van Heleen.
‘Dit is wel wennen,’ zei Heleen.
‘Kijk om je heen. Wat zie je?’
‘Een zolderraam dat open staat.’
Heleen voelde een licht zomerbriesje.
‘Op je gemak?’ vroeg Mathilde.
Mathilde kwam dichter tegen Heleen aan staan. Ze voelde haar lijf tegen de hare. Bloot op bloot, het voelde rustig. Ze hoorde een gezoem van een mug. Beide zagen ze hoe de mug op de dij van Heleen terechtkwam. De hand van Mathilde kwam los en sloeg de mug dood. Heleen schrok, maar was blij met de snelle reactie.
‘Hebbes!’ triomfeerde Mathilde.
Plotseling gleed Mathilde met haar hand langs de schaamlippen van Heleen, weer op weg omhoog naar haar buik. Er ging een schok door haar onderbuik en zij voelde haar knieën week worden. Mathilde bleek ongemerkt met haar hand langs haar klit te zijn gegaan.
‘Gaat het?’ vroeg Mathilde, kennelijk zich van geen kwaad bewust.

Nu jaren later weet Heleen dat ze niet voor niets was uitgenodigd. Ted was kort na het mug-incident begonnen aan het duo portret van de twee vrouwen. Hij was aangenaam verrast dat hij na zijn pauze direct met zijn werk verder kon, nu met twee vrouwelijk naakt. Ja, ze was duidelijk gemasseerd. Ook al zijn ze elkaar na hun studie uit het oog verloren, de tekening bewaart ze nog steeds als prettig souvenir.


Tijdens het stemmen bepaal jij, als lezer/stemmer, of de schrijvers hebben voldaan aan de opdracht.  Lees alle verhalen en stem dan op de 3 stukken die jij het beste vindt. Daarnaast worden jullie uitgenodigd om onderaan dit bericht feedback te geven op de verhalen. Dat stellen de deelnemers zeer op prijs. Vergeet niet de nummers van de verhalen te noemen waarop je feedback geeft.

7 thoughts on “Schrijfmarathon 2015: Zesde stemronde

  1. Erik says:

    5 is mijn favoriet. Sommige verhalen zijn heel smaakvol, maar niet opwindend. En opwindend geeft voor mij de meeste doorslag in deze categorie uiteraard. Dank voor al dit moois.

  2. Jolanda says:

    Uiteraard stemt ieder op zijn/haar eigen manier.

    Zoals altijd zeef ik eerst de tik/schrijffoutjes eruit. (niemand is foutloos/perfect maar ik kijk er toch altijd even naar)
    Daarna het banale platte wat me niet trekt in een verhaal.

    En dan ga ik kijken wat me meetrekt, waar ik mijn concentratie niet bij verlies.

    Nummer 7 pakte me meteen beet.
    Mooi en heel apart bedacht en beschreven.

    Nummer 4 (ondanks klein tikfoutje) en nummer 1 hebben ook mijn aandacht vastgehouden.

    Dit keer niet makkelijk, want ik ben/was supermoe. Dan lees/schrijf ik niet echt graag.

  3. De stemronde vond plaats tijdens mijn vakantie. Gelukkig ben ik door. Het niveau van de verhalen lijkt te groeien. Complimenten allemaal.

    Ik heb me voorgenomen alle verhalen van feedback te voorzien. Ik moet er bij zeggen dat ik het een vreselijk zoete en cliché afbeelding vond en ik vind het jammer dat dat ook in sommige verhalen terug is te vinden. De meeste schrijvers lijken in een soort val te zijn getrapt, waarbij ze het eerste dat in hen opkwam zijn gaan opschrijven. Waarom is een kus tussen twee vrouwen een aanzet voor een trio? Waarom is het een nieuwe ervaring? Waarom heeft niemand het idee gekregen om keiharde lesbièneporno te schrijven? In het algemeen zou ik iedereen willen oproepen om wat creatiever te worden in het bedenken van de verhaallijnen.

    Maar nogmaals: het niveau groeit!

    Verhaal 1: Een terechte winnaar. Je speelt met taal zoals een schilder met penseel en inkt. Het verhaal past bij het schilderij, zonder dat het dezelfde zoetheid krijgt. Bravo.

    Verhaal 2:De schrijver van dit verhaal heeft zich wel mee laten voeren met de afbeelding. Daardoor is het weinig origineel. Verder niet veel op aan te merken.

    Verhaal 3: De tijdssprong in het verhaal is een aardige vondst en het einde is verrassend leuk. Voor een kunstenaar en zijn leraar had ik wel wat meer kritiek op het werk verwacht.

    Verhaal 4: Die is van mezelf. Het mag duidelijk zijn, dat ik het schilderij niet boeiend vond…

    Verhaal 5: Voor dit verhaal geldt hetzelfde als bij verhaal 2. Als je de tekening ziet is dit bijna een voorspelbaar scenario. Verder goed geschreven.

    Verhaal 6 en 9: Ik begrijp dat sommige schrijvers een voorliefde hebben voor een bepaald genre, zowel in seks als in erotica. Maar daarin dreigt het gevaar dat de verschillende rondes een beetje op elkaar gaan lijken. Probeer eens buiten je comfortzone te treden. Ik kreeg bij dit verhaal een ’50 shades’ gevoel: een beetje een Harlekijntje met een BDSM sfeertje.

    Verhaal 7: Dit verhaal heeft te weinig stemmen gekregen. Het is stukken origineler dan menig ander verhaal. Alleen het slot is wat te geforceerd. Het was wel duidelijk dat de hoofdpersoon narcistisch was. Dat had je niet zo uitdrukkelijk uit moeten spreken. Show, don’t tell.

    Verhaal 8: Ik kan het erg waarderen dat de schrijver zich heeft verdiept in de manier waarop een krijttekening tot stand komt. Jammer, dat het verhaal zo’n clichématig einde kent.

    Verhaal 10: Let op leestekens, interpunctie en zinsopbouw. In deze fase van de marathon zouden zoveel fouten niet meer voor mogen komen. Dat kost je stemmen.

    Verhaal 11: Ik vind dit niet het slechtste verhaal en vind het onterecht dat deze schrijver als laatste is geëindigd. Maar het verhaal is vooral qua structuur wel wat rommelig, alsof je te veel wilt vertellen in te weinig woorden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *