Schrijfmarathon 2015: Zevende Stemronde

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOp 11 juli 2015 ontvingen de 10 deelnemers die door zijn naar de zevende ronde van de Schrijfmarathon 2015 de volgende opdracht:

Schrijf een verhaal over een ongepaste / verboden / stiekeme kantoorromance.

Maximaal aantal woorden: 700

De verhalen van de deelnemers zijn anoniem en in willekeurige volgorde geplaatst. Tijdens het stemmen bepaal jij, als lezer, of de schrijvers hebben voldaan aan de opdracht.

Omdat er nu 10 deelnemers over zijn, mogen jullie niet meer op 3 verhalen stemmen, maar op 2. Lees dus alle verhalen en stem dan op de 2 stukken die jij het beste vindt. Je kunt niet op meer dan 2 stukken stemmen, maar ook niet op minder.

Deelnemers mogen niet bekend maken welk stuk zij geschreven hebben.

Per persoon mag maar 1 keer gestemd worden.

De stemronde sluit op 28 augustus 2015 om 23.45u.

Bij het bekend maken van de uitslag van deze stemronde, vertellen we ook welk verhaal van welke deelnemer is.

Veel leesplezier!

© EWA Nederland


1. Verborgen agenda

Ze fietst naar haar werk. Ze heeft voor de directievergadering alles geregeld.
De ruimte ziet er picobello uit.
Ze begroet de receptioniste bij binnenkomst en haast zich naar boven. Ze heeft nog een kwartier. Voor de kantoordeur staat ze stil. Ze haalt diep adem en opent de deur.
Ze mompelt: “Ik ben een allround secretaresse. Ik kan dit.”
Ze loopt naar de nis achter in de vergaderkamer.
Snel trekt ze haar kleding uit en legt ze uit het zicht.
De tafels staan in een halve cirkel opgesteld. Naakt loopt ze naar het grote bureau in het midden, dat iets verder naar achteren geschoven is. De achterkant is dichtgetimmerd met een houten front met daarop het logo van het bedrijf.
Ze doet een snelle controle. Alles ligt waar het liggen moet.
Ze kruipt onder het bureau en gaat geknield, haar knieën wijd uiteen, onder het bureau zitten. Haar handen rusten op haar dijbenen.
Ze hoort de deur opengaan en diverse stemmen vullen de ruimte. Ze hoort hen koffie inschenken, het gerinkel van de lepels tegen de kopjes. Iedereen gaat zitten.
Dan ziet ze zijn benen voor het bureau verschijnen. Hij is er. Haar Baas en Meester. Zijn vermaakte blik glijdt over haar naakte lijf. Een goedkeurend lachje krult om zijn lippen. Ze slaat haar ogen neer.
Hij gaat zitten en schuift zijn stoel tegen het bureau aan.
Hij drukt op de bel. Lang genoeg voor haar om zijn broek onhoorbaar te openen.
“De vergadering is geopend”, hoort ze hem kalm zeggen.
“Aangezien mijn secretaresse andere bezigheden heeft die haar volledige aandacht vereisen, worden de notulen gemaakt aan de hand van een dictafoonopname.”
Hij zet het apparaat aan.
“Robert, jij wilde het woord? Je krijgt twintig minuten.”
De man begint aan zijn betoog. Zijn stem klinkt monotoon door de kamer.
Zij heeft het lid van haar Meester in haar handen en masseert hem tot ze voelt dat hij aan stijfheid wint. Dan leunt ze naar voren en neemt hem in haar mond. Ze sluit haar lippen extra stevig om zijn schacht. Haar tong draait rondjes om zijn eikel. Ze voelt zijn ademhaling iets versnellen. Dan leunt hij achterover. Een teken dat hij geniet.
Terwijl ze hem pijpt, voelt ze zijn voet verschuiven naar haar hete middelpunt. Zijn schoen raakt haar klit. Ze kan nog net een kreun onderdrukken.
Zijn ogen kijken haar even waarschuwend aan. Geen enkel geluid mag ze maken. Hij wrijft met zijn wreef door haar spleet. Ze duwt zijn pik diep haar mond in, hopend dat dit als gag zal werken.
Ze hoort hem zeggen: “Iemand nog vragen? Anders ronden we dit af.”
Meester wijst de volgende spreker aan.
“Henk, er is een probleem op export? Vertel eens, dan kijken we wat we kunnen doen.”
Henk neemt het woord.
Ze proeft Meesters voorgeil op haar tong. Zijn pik staat strak. Haar kut ook. Dit semi-openbare spel windt hen op. De kans op ontdekking is constant aanwezig.
Dan laat Meester zijn pen vallen. Hij bukt zich om het ding op te rapen.
Zijn lid glipt uit haar mond.
Henk spreekt nietsvermoedend door.
Meester kijkt haar strak aan. Met beide handen pakt hij haar tepels en draait. Haar mond vormt een schreeuw, dan bedenkt ze zich waar ze is. Ze sluit haar mond, haar ogen, wijd open van de pijn, kijken smekend naar hem op. Hij grijnst. Dan knijpt hij hard en laat los. Om de pijn op te vangen bijt ze hard op de zijkant van haar hand. Meester pakt zijn pen en gaat rechtop zitten.
“Wat stel je voor, Henk?”, hoort ze hem vragen.
Hij wijst onder het bureau naar zijn pik. Dwingend. Eisend.
Ze gehoorzaamt. Al snel proeft ze zijn zaad in haar mond.
Ze mag niet slikken. Ze moet het bewaren.
“Ik ben het met je eens Henk. Dan zijn we klaar, denk ik”, klinkt zijn stem.
Haar kaken doen zeer.
Als iedereen vertrokken is, kijkt hij haar aan.
“Open!”
Ze opent haar mond.
Hij grijnst.
“Slik!”
Ze slikt.
Hij staat op en helpt haar onder het bureau vandaan.
“Mijn.. “, mompelt hij bezitterig terwijl zijn hand haar kutje vindt.
Ze kreunt en knikt.
Ja. Altijd. Overal.
De zijne.


2. Eén keer

“Wat jij nodig hebt is een goede beurt!”
De woorden van mijn vriendin liegen er niet om. Ik ben wel klaar met mijn speeltjes. Ik wil meer!
“Jij moet eens lekker los gaan.” De woorden galmen na in mijn hoofd. “Ik kom je om half tien halen, zorg dat je er goed uitziet.” Mijn vriendin hangt op en ik spoed me naar de badkamer.

Goedkeurend bekijk ik mezelf even later in de spiegel. De jurk, ooit in een dolle bui met vriendinnen gekocht, staat me echt goed. Hij is kort en heeft een mooi sexy decolleté. Hoge hakken maken het plaatje compleet. Mijn vriendin knikt meer dan goedkeurend als ze me ophaalt.

Ik de club sleurt ze me mee en stelt me op haar manier voor aan een van de mannen in haar vriendengroep.
“Dit is Mark, hij is de oplossing voor alle vrouwen die er even helemaal tussenuit willen. Jammer dat hij nooit vaker als één keer wil afspreken.”
Ze duwt me in Marks armen, knuffelt hem en fluistert hard “geen nee accepteren.” Dan is ze plotseling verdwenen. Overdonderd kijk ik in een paar goudkleurige ogen die twinkelen van pret.
“Heeft ze je voor de leeuwen geworpen?” Ik grijns en knik. Hij schiet in de lach.
“Dan zullen we haar maar waar voor haar geld geven.” Hij pakt mijn hand en trekt me de dansvloer op. Zijn aanraking voelt heet op mijn huid. Zijn blik is gretig alsof hij me ter plekke zou kunnen verslinden. Hij trekt me stevig tegen zich aan en ik voel zijn opwinding duidelijk. “Jij wilt dit net zo graag als ik?” Ik knik gretig. Hij zucht duidelijk opgelucht, pakt mijn hand, zwaait en knipoogt veel betekend naar mijn vriendin aan de bar en trekt me mee de club uit.

Thuis schenkt hij iets te drinken in. Zijn hand glijdt in mijn nek omhoog, grijpt mijn haar en trekt mijn hoofd achterover en zoent me. Ik kreun als zijn handen over mijn rug glijden. In no time sta ik in mijn slip voor hem. Mijn handen maken zijn broek los. Ineens voel ik hoe ik opgepakt en tegen zijn lijf getrokken word. Mijn knieën knikken als hij zijn handen onder mijn billen laat glijden. Brutaal knijp ik in de zijne. Zijn ogen twinkelen. Met een plof gooit hij me op zijn bed. Zijn mond zuigt zich vast aan mijn tepel. Ik kreun en krom mijn lichaam om nog meer van mijn borst in zijn mond te duwen. De warmte van zijn mond trekt een spoor over mijn lijf. Zijn tong glijdt over mijn gladgeschoren schaamlippen en dringt diep in mij. Hij gromt en kreunt “hmmm lekker.” Mijn lijf hunkert naar meer en ik sla mijn benen om hem heen. Zijn blik vangt de mijne. Ik knik. Dan gaat alles ineens in een stroomversnelling. Hij richt zich op. Zijn keiharde lid duwt tegen mijn kutje aan. Ik beweeg omhoog om hem te ontvangen en meteen stoot hij. Ik gil het bijna uit van genot als hij diep in mij glijdt. “Neuk me! Harder! Sneller!” smeek ik. De blik in zijn ogen veranderd van verbaasd naar verrukt. Zijn harde diepe stoten doen mijn borsten schokken en schudden. Ik voel dat mijn lichaam “genomen” wordt, hoe het water uit mijn kut loopt en het bed doordrenkt. Ik jank van genot als ik gillend en spuitend klaarkom en voel hoe hij zichzelf verliest in mijn lichaam en zijn orgasme.

“Ik wil je graag weer zien!” zegt hij hijgend terwijl hij mijn haren van mijn bezwete voorhoofd veegt. “Daar moet ik even over nadenken.” Ontwijk ik voorzichtig een antwoord. We vallen samen in een diepe slaap. Als ik na uren wakker word stap ik uit bed. Kleed me aan en sluip op blote voeten weg.

Maandag morgen kom ik met een stralende lach de afdeling binnen, loop naar het koffieapparaat en terwijl ik koffie inschenk hoor ik mijn leidinggevende roepen. “Melissa, wil jij zo vriendelijk willen zijn onze nieuwe collega rond te leiden? Ik heb zelf namelijk een bespreking.
“Ik draai me om en kijk in goudkleurige ogen.
“Dag collega!” zegt Mark. “Heb je er al over nagedacht? Want ik geloof dat ik je veel vaker ga zien nu.”


3. De secretaresse

Genietend keek hij haar na toen ze kaarsrecht en heupwiegend zijn kantoor uit liep. Ze was niet eens echt knap, maar had een klassieke schoonheid en natuurlijke gratie die hij niet vaak tegen kwam bij vrouwen. En hij kwam heel wat vrouwen tegen in zijn leven. Daniël de la Motte was een gevierd zakenman. Zijn vermelding in de Quote 500 en zijn status als “knikkende-knieën-knapste-man-van-Nederland” volgens een toonaangevend vrouwenblad maakte hem tot één van de meest begeerlijke vrijgezellen van het moment. Dit irriteerde hem mateloos. In de media werd hij gekscherend de Christian Grey van Nederland genoemd. Daar zat hij al helemaal niet op te wachten! Ok, hij had ook een helikopter, maar daar hield de vergelijking wel mee op. Wat een onzin.
Toen hij de vacature voor Secretaresse had geplaatst was hij onthutst geweest over de stroom wannabe Anastacia’s die aan zijn bureau waren verschenen. Hij had ze gefrustreerd allemaal na 5 minuten de deur gewezen. Tot Clarissa ten tonele was verschenen. Hij was meteen van haar onder de indruk. Ze straalde rust uit en had een afstandelijkheid over zich die hij erg aantrekkelijk vond. Hij had haar onmiddellijk aangenomen.

In de maanden die volgden had ze als zijn persoonlijke secretaresse rigoureus schoon schip gemaakt in zijn kantoor. Ze hield hem met strakke discipline aan zijn agenda en zorgde dat hij alle benodigde informatie voorhanden had voordat hij er om hoefde te vragen. Er ontstond een wisselwerking tussen hen die op een bepaalde manier intiem was. Bij haar hoefde hij zich niet groot te houden. Heel vaak leek het wel alsof zij hem stuurde in plaats van andersom. Hij vond dit wel verfrissend. Of eigenlijk vond hij dit meer dan verfrissend, hij vond het geil.
Op een dag had hij geluisterd hoe ze met haar keurige, strenge telefoonstem een volhardende “sollicitante” had afgepoeierd. Dit had hem een keiharde erectie bezorgd.
“Daniël, je moet hier iets aan doen!” zei ze not amused terwijl ze de telefoon neerlegde. Hij keek haar aan.
“Waaraan?” vroeg hij. Hij voelde zich betrapt.
“Aan die schapen die maar blijven bellen. Neem een vriendin ofzo.” Hij zag de ironische flikkering in haar ogen.
“Ja baas!” zei hij met het spottende, scheve lachje waarvan hij wist dat vrouwen het onweerstaanbaar vonden, om zijn onzekerheid te verbergen en liep weer terug naar zijn kantoor.

“Vind je dat ik je teveel commandeer, Daniël?” Even schrok hij van haar stem dicht achter hem.
Hij keek haar aan, in tweestrijd. Toen nam hij een beslissing.
“Nee Clarissa, ik vind niet dat je me teveel commandeert. En ik zal eerlijk met je zijn, ik heb erotische fantasieën over wat er gebeurt als ik één van je bevelen niet opvolg.” Er volgde een eindeloos moment van stilte.
“Je hebt nog niet gillend het pand verlaten,” zei hij gespannen. Ze glimlachte sereen en liep op hem af tot ze vlak voor hem stond. Op haar hoge hakken was ze even lang als hij. Hij voelde haar adem langs zijn gezicht strijken. Haar zachte, vochtige lippen wenkten hem.
“Dus jij wilt gestraft worden door mij, als een klein, geil jongetje?” Haar hese, opgewonden stem veroorzaakte kippenvel op zijn armen. Ze gleed met haar hand in zijn dikke, golvende haar en pakte het stevig vast. Met een schok realiseerde hij zich dat dit inderdaad precies was wat hij wilde: in haar handen zijn. Hij knikte langzaam en voelde meteen hoe haar hand in zijn nek hem dwong om te knielen.
“Clarissa, ik heb zoiets nog nooit eerder gedaan. Ik w…” Ze onderbrak hem.
“Je praat alleen als ik het zeg. Ik heb dit ook nog nooit eerder gedaan, maar je inspireert me.” Terwijl ze haar zwarte kokerrok omhoog sjorde, zag hij dat ze geen slipje droeg. Haar zilte geur werkte bedwelmend. Ze zette een been op de rand van de bank en drukte haar kruis draaiend tegen zijn gezicht, dat meteen nat werd van haar vocht. Hij opende gulzig zijn mond om haar zachte vlees te proeven, maar ze rukte zijn hoofd naar achteren.
“Niet zo ongeduldig, Daniël.” sprak ze berispend terwijl ze naar de deur liep en haar rok naar beneden trok.
“Fatsoeneer je een beetje, je afspraak van 3 uur is gearriveerd.”


4. Italiaans of Grieks?

Ze kwam vaak roken als ik ook aan het roken was. En ze kletste heel gezellig en geanimeerd. Maar nog had ik niet door dat ze met me flirtte, bleu als ik was. Ik kwam net van school en was al gelijk de detachering ingegaan. Ik kleedde me altijd al goed maar mijn baas schreef voor dat ik strak in het pak naar de klanten moest. En schijnbaar had deze dame iets met pakken of zo.
“Maar mist je vriendin je dan niet als je hier hele weken in een hotel zit?”, vroeg José. Ze nam nog een trekje van haar sigaret.
“Ik heb geen vriendin.”, zei ik naar waarheid.
“Wat doe je zo ’s avonds hier dan? Ken je de stad al een beetje, de kroegjes en zo?”
“Nee, dit is pas mijn tweede week hier en ik ben niet zo’n stapper. Gelukkig heeft het hotel een goede internetverbinding.”, zei ik schaapachtig.
“Oh. Okay. Nou, werk ze nog even, Raymond.” Terwijl ze het zei, gaf ze me een knipoog. Ik slikte.

José was de projectassistente van de klus waar ik aan werkte. Had ik iets nodig, dan moest ik bij haar zijn. Ik stapte haar kantoor binnen.
“Wat kan ik voor je doen, Raymond?” Haar lach was breed, uitnodigend maar haar toon bleef zakelijk.
“Ik zoek de originele aanvraag, maar kan die nergens vinden in het systeem.”
“Dat klopt, dat is een papieren versie en die bewaar ik hier in de kast.”
Ze stond op, pakte een grote archiefmap uit de kast, zette die op de zitting van haar stoel en boog zich voorover om door de map te bladeren. Pas toen viel me op hoe diep de halslijn van haar topje was. Doordat deze wijd openviel, kreeg ik ruim zicht op haar decolleté. Ik probeerde me ertoe te zetten een andere kant uit te kijken, maar kon mijn ogen niet van haar formidabele boezem afhouden.
“Hier is het document.” Ze keek me gelijk aan. Zwaar betrapt kreeg ik acuut een kleur en wist me geen houding te geven. Ze kreeg een grijns op haar gezicht maar nam geen aanstalte rechtop te gaan staan waardoor haar blozende boezem me aan bleef staren. Pas toen er voetstappen op de gang klonken, kwam ze met een duivels lachje langzaam omhoog en gaf me het document.

“Weet je al waar je gaat eten?”
Ik keek op van mijn scherm en zag de verleidelijke lach van José die in de deuropening stond.
“Uhm, nee. Ik wilde dit nog even afmaken. Is het al zo laat?”
“Jaha, we zijn de laatsten hier. Laat maar even weten wanneer je klaar bent, dan neem ik je mee naar een leuk restaurantje.” Weer zag ik dat duivelse lachje.
Voor ik iets kon zeggen, was ze alweer verdwenen, een zweem van haar zwarte jurk op mijn netvlies achterlatend.
Even later liep ik haar kantoor binnen. Mijn mond viel open. Ze stond voor haar stoel, had een voet op de zitting gezet en liet van onder naar boven haar handen langs haar kous glijden om deze bovenaan vast te zetten aan een jarretelles.
“Ah, daar ben je”, zei ze terwijl ze dezelfde sensuele handeling bij haar andere been uitvoerde. De blanke huid boven de kous maakte me acuut hongerig.
“Als jij je auto nou hier laat staan, dan breng ik je straks wel naar je hotel en dan kun jij vanavond wat drinken.”
Ze liep voor me uit naar de lift.
“Hou je van Italiaans? Of geef je de voorkeur aan Grieks?” Terwijl ze het vroeg, liet ze langzaam een hand over haar billen glijden. Weer kreeg ik een kleur.
“Uhm…”
Ze stapte de lift in en ging met haar rug tegen de knoppen staan.
“Ik denk sowieso dat jij een man bent die wel van een voorafje houdt.”
Terwijl ze het zei, knoopte ze van onder naar boven haar jurk open. Langzaam werd steeds meer van haar mooie lichaam zichtbaar. Het zwarte slipje en push up-BH gaven haar blanke huid een geweldig erotische uitstraling.
Terwijl ze haar slipje opzij trok zei ze: “Kom, begin hier maar aan.”
Ik heb de detachering nooit meer verlaten.


5. Die grijze en die rooie

Al mag ik dan misschien niet meer zo piepjong zijn als anderen hier op de afdeling, ik ben nog altijd piep-genoeg om van de liefde te willen genieten. Na het overlijden van manlief ben ik niet achter de geraniums gekropen, maar heb mijzelf eens streng toegesproken en mij, voor de rest van mijn bestaan, een aangenaam en liefdevol leven beloofd. Op zich is mijn leven best wel aangenaam, daar niet van, maar met de liefde wilde het nog niet zo erg vlotten. Maar… daar wordt aan gewerkt!

Ze noemen mij al jaren ‘die kleine grijze van de boekhouding’ overigens. En terecht vind ik. Ik ben tenslotte ook klein, behoorlijk grijs ondertussen en erg vaak bij de afdeling boekhouding te vinden. Van boekhouders wordt wel gezegd dat zij introvert zijn, nauwkeurig ook, en netjes. Behalve voor wat betreft het nauwkeurig zijn, pas ik niet in die algemene opvatting. Ik ben eerder extrovert en –ik geef het toe- ook wel een behoorlijke sloddervos.
Dat ik zo vaak bij de boekhoudafdeling te vinden ben, heeft dan ook niet zo zeer met mijn boekhoudkundige vaardigheden of met andere kenmerken van mij te maken. Nee, het heeft alles van doen met ‘die rooie’, die ook de werkweek op de boekhouding doorbrengt. Hij wordt door iedereen hier op kantoor zo genoemd vanwege de kleur van zijn haar uiteraard. En rood is ‘ie, maar dan wel het mooiste rood dat je je voor kunt stellen.
Ik houd ontzettende veel van die rooie. Zielsveel zelfs. Ik houd van zijn gespierde lijf, zijn prachtige gebit onder die geweldige snor en ik kan haast verdrinken in de blik in zijn ogen. Iedere keer als ik hem weer zie, slaat mijn hart een slag over. Ik krijg het ontzettend warm en voel lichte krampjes in mijn onderlijf. De gracieuze wijze waarop hij door het gebouw loopt, met dat kleine -maar o zo sexy- zweempje arrogantie dat hij daarbij toont… héérlijk! Met hem knuffelen of met hem vrijen lijkt mij het einde, stiekem op kantoor, als niemand er is. Ik zou hem zóóó ongelofelijk kunnen verwennen!

Even onder ons: ik heb al eens een beetje met hem geflirt, niet zo lang geleden nog, gewoon omdat ik het niet kon laten. Maar hij leek dat niet bijzonder op prijs te stellen. Op dat moment had ik mij niet gerealiseerd dat hij van meerdere dames hier op kantoor al heel veel en heel vaak aandacht krijgt. De affectie die ik toen toonde was een beetje te veel van het goede misschien. Een aantal dagen daarna heb ik mij toch maar koest gehouden, ik wou onze beginnende relatie niet meteen op de spits drijven tenslotte. Maar na die korte rustperiode begon het toch weer te kriebelen bij mij.
Nu ben ik weer helemaal verliefd op hem en dat zal mijn grote rode liefde ook zeker gaan inzien. Mensen hier op de afdeling zullen zeggen dat wij niet bij elkaar zullen passen, maar daar heb ik werkelijk -excusez le mode- schijt aan. Waar een wil is, is een weg, is mijn motto. Ik wil hem en ik zal hem krijgen ook. Reken maar van yes! Dat hij eigenlijk al ‘een vrouwtje’ heeft, maakt mij geen bal uit. Ik kaap hem gewoon bij haar weg. Dan moet zij maar liever voor hem zijn. Ik gooi ongegeneerd al mijn charmes in de strijd. Wedden, dat dat hem zal vermurwen?!

Ja, pas maar op, mooie rooie liefde van mij, deze ‘kleine grijze van de boekhouding’ is nog lang niet uitgerangeerd hoor. Want dat een kat en een muis niet zouden kunnen samenleven, dàt zullen we nog wel eens zien!


6. Dat ene sms’je

Ik had mijn haren netjes in een knotje gedaan en een licht make up-je op en in mijn netste outfit ging ik dus solliciteren bij een kantoor in een statig herenhuis in Breukelen. Voor mijn opleiding als secretaresse moest ik stage lopen dus iedere stage plek die ik krijgen kon zou ik gretig aannemen aangezien je niet echt de luxe hebt kieskeurig te zijn.
Aangekomen in Breukelen nam ik de bus de buschauffeur zette mij netjes voor de deur af wat je allemaal wel niet met een lieve lach voor elkaar krijgt. Dat zou nog is van pas komen straks.

Iets onzeker liep ik richting het herenhuis wat mooi zeg en dat voor een kantoor. Ik belde aan en een vrouw deed de deur open. Eventjes nam ze mij volledig in zich op een jong meisje van negentien met lange blonde haren klein van stuk met een ferme boezem.
Je zal hier wel in de smaak vallen mompelde ze ik zweeg en ze liet me naar binnen,
en bracht me naar de wachtkamer daar zat ik enigszins gespannen om me heen te kijken want heb ik toch een hekel aan en stage plek zoeken het is altijd een van die dingen die ik zo snel mogelijk achter de rug wou hebben.

Eindelijk mocht ik op gesprek, ik kwam in een nette kamer met 1 heel groot bureau en daar achter zat hij dan Rolf een charmante man begin dertig met kort bruin krulletjes haar en in strak in het pak.
Hij liep naar me toe en begroette me vriendelijk ,ah daar ben je onze nieuwe stagiaire ik wou hem een hand geven maar voor ik het wist had ik een kus op de hand te pakken ik moest even wennen aan zijn begroeting
Maak je geen zorgen een mooie vrouw zoals jij word als een dame binnen gehaald.

Na het tekenen van wat papieren begon mijn weekend en kon ik genieten want maandag begon het echt werk
Zondag avond het was alweer bijna tijd om naar bed te gaan ik lag half in dromenland toen ik mijn telefoon hoorde gaan. Wie sms’t mij nou weer zo laat?

‘Hey Diffany ik kijk erna uit je morgen weer te zien liefs Rolf’
Zo die is wel erg vriendelijk maar ik sms’te maar niks terug. Het was tijd om richting stage te gaan het was vroeg toen ik aankwam was er bijna niemand het was wennen maar het werk hield me bezig de weken vlogen voorbij tot ik eindelijk mijn laatste stage week in ging.

Het was laat deze vrijdag avond ik moest door werken er was niemand tenminste dat dacht ik. Ik had het mezelf comfortabel gemaakt het slipje en de bh konden uit en zo ging ik aan het werk tot dat ik uit het niets opeens de handen op mijn schouders voelde ‘hoi Difanny ik vroeg me af waarom ik nooit een reactie heb gehad op mijn sms’je…en ja ik heb alles gezien wat je deed vanaf het moment dat je hier binnen liep wist ik al dat ik met een stout meisje te maken had. Is dat zo zij ik twijfelachtig, wat heb je gezien dan?

Ik zag een jong, geil meisje zonder slipje en zonder bh.
Nee niet waar! Dat lieg je je hebt niks gezien al kon ik slecht liegen in deze situatie mijn tepels prikte door mijn topje heen dus het was eigenlijk al overduidelijk.

Zal ik even controleren voor je dan maar ik offer mezelf wel weer op! Zijn handen zakte af van mijn schouders langzaam aan naar mijn borsten die hij stevig begon te kneden.

*auwwww* Rolf kneep keihard in mijn al knoertharde tepels dat is niet lief!
Lief? Moet je lief zijn dan voor stoute niet sms’jes beantwoorden meisjes goh dat wist ik niet..

Hij draaide mijn stoel om en trok mijn shirt omhoog en nam mijn tepels in zijn mond en zoog er even zachtjes aan is dat beter meisje?
Ik knikte en was even helemaal stil zo fout maar zo lekker.
Ik zal is even voelen of jij je slipje wel aan hebt zei hij met een grijns. Het werd een hete avond die vrijdag.


7. De Opvolging

Vanuit zijn vertrouwde stoel keek hij door zijn periscoop naar de jonge damesbenen in korte zomerjurkjes. Alles krioelde van leven beneden. Zuchtend besefte hij hoe hij lang geleden deel was geweest van dat alles. In zijn schoot rimpelde ver weg iets van lust. 84 jaar, en morgen 85. Zijn zorgvuldig opgebouwde imperium was alles wat hij achterliet. Maar aan wie, met welk doel? Zijn oude stoel was alles wat hem nog omarmde in de slapeloze nachten. Hier wilde hij sterven, op zijn verjaardag. Het flesje stond al klaar. In de vroege ochtend zou hij het innemen, met verse koffie van Irena, zijn trouwe koffie-en-nog-wat-dame. Daarna zou hij zijn voorstel doen. Ja, zo moest het. Dat zou een prachtig afscheid zijn. Blijdschap schreef zich op zijn gekreukelde wangen.

Irena vond zijn koffie-instructies om 07:15. Ze wist dat hij van de klok was en ging met zorg en aandacht aan de slag. Vandaag legde ze op het dienblad een rode anjer, ze wilde het niet ongemerkt laten passeren. Hij was de enige man die haar graag zag, die vroeg hoe het met haar ging, die haar liefkoosde en bewarmde. Ze voelde tederheid in haar stenen hart als ze hem zo geheim bediende, hij gebogen over zijn dossiers, mopperend over de trouweloze vennoten, zij onder zijn bureau.

Om 07.30 stapte ze zijn kantoor binnen. De geopende gordijnen lieten een veeg licht binnen. Rustig zette ze het dienblad neer en onderdrukte de neiging hem over zijn grijze dunne haar te strelen.

“Uw koffie meneer. En van harte gefeliciteerd!”

Dankbaar keek hij op, greep onverwacht haar hand en drukte een kus op haar vingers.

“Blijf even Irena. Ik wil je een belangrijk voorstel doen.”

Hij pakte het flesje, roerde de inhoud door zijn koffie en nam een voorzichtig slokje.

“Je weet dat ik geen erfgenamen heb. Ik weet dat jij ook niemand hebt, en dat je veel te slim bent om hier de koffiejuf te spelen. Bovendien weet je alles van mij. Baar mij een erfgenaam en leidt mijn bedrijf de komende 21 jaar. Daarna draag je alles over aan ons kind. Ik weet dat jij het kan en je bent de enige, ik herhaal, de enige die ik werkelijk vertrouw. Ik zou niemand anders willen als de moeder van mijn eerste kind. Zo kan ik gelukkig sterven, ben jij nooit meer eenzaam en uit de financiële misère. Ik houd heus wel bij hoe jouw cyclus loopt, als je ongesteld bent zit je onder in plaats van óp mijn bureau. Het is karma dat mijn verjaardag en jouw ovulatie samenvallen. Een kosmische vingerwijzing dat we dit moeten doen. Wat zeg je ervan?”

Het langzaamwerkende gif roerde zich. Hij voelde een erectie opkomen die stijf genoeg was om haar te penetreren. Hij wreef over zijn kruis met zijn benige gevlekte hand en reikte met zijn andere naar haar volle borsten. Irena stond met hartkloppingen naast hem, haar hersens draaiden overuren.

“Heeft u dit op schrift meneer?”

“Kijk maar, op mijn bureau. Dit is hét moment Irena, het is nu of niet. Wat ik net heb gedronken duurt maar een uurtje en de prijs is dat mijn hart het begeeft. Er is geen tijd te verliezen.”

Razendsnel las ze alles door.

Zijn door gif opgewekte erectie bloeide alsof hij 35 was. Irena ritste zijn broek open, ontdeed zich van uniform en slipje en besteeg hem schrijlings, zoals ze al vaker had gedaan. De oude stoel omarmde hen, als hun liefdestroon. Kreunend van opgerakeld genoegen verborg hij zijn gezicht tussen haar warme borsten en omvatte haar volle billen met beide handen. Zij ontving hem, zacht en teder, kuste zijn grijsheid tot kleur en bereed hem als een volleerde amazone. Irena verbaasde zichzelf én hem met een orgasme. Voor hem duurde het langer om tot ontlading te komen; de klok tikte angstig door. Het gif stuwde hem op, vertaalde zijn geilheid in heftig genot, liet zijn hart op hol slaan. Schokkend vergoot hij zijn resterende leven in haar jonge kolkende schoot. Met de laatste druppels die uit hem vloeiden, sijpelde ook zijn bestaan mee. Zijn tijd stopte. In zijn grootste moment van Levenslust, liet hij met een glimlach zijn imperium in haar achter.


8. En petit comité

Met een klap laat ze de berg paperassen op de lessenaar van haar employee vallen. “Zorg jij ervoor dat deze rekeningen vandaag nog worden uitgewerkt en verstuurd? Ik tref het facturatie-overzicht graag vanavond op mijn bureau aan.”

Zonder vaart te minderen en het antwoord af te wachten loopt ze de gang door naar de lift, wat vaker de trap nemen schiet er nu even bij in. Ze heeft haast, ze is al te laat voor haar maandelijkse rendez-vous met haar vrouwelijke evenknieën. Ze vormen een groepje van drie zakenvrouwen. Alle drie hebben ze het ver geschopt in het bedrijfsleven, tot aan de hoogste sport van de ladder. Het kan eenzaam zijn aan de top, maar deze carrièrejagers hebben elkaar gevonden in hun petit comité.

De dame die zo meteen ongetwijfeld weer het hoogste woord zal voeren is getrouwd met een al even zo succesvolle zakenman. Na twintig jaar huwelijk snoept ze nu stiekem buiten de deur met één van haar werknemers. Haar geheime minnaar geeft haar een alive and kicking-gevoel, de affaire an sich geeft haar hoofdpijn en slapeloze nachten. Want mocht deze amourette ooit uitkomen dan is ze alles kwijt: haar echtgenoot, haar baan, de bijbehorende statussen en zekerheden.

De andere vrouw in het gezelschap heeft een ménage à trois, haar liefje is tevens zijn duifje. Naarmate de driehoeksverhouding voortduurde en zich verdiepte, kreeg de gedeelde maîtresse haar eigen kamer in hun huis en een eigen kantoor bij haar op de zaak. Slechts vijf mensen zijn -voor zover zij weet- op de hoogte van deze polyamoureuze relatie, vanzelfsprekend de drie betrokkenen en de twee aanwezige tafel- tevens geheimgenoten.

Zo te zien lijkt zij de meest clichématige affaire te hebben, namelijk met haar secretaresse, mannelijke secretaresse. Haar rechterhand heeft net zo’n hekel aan die benaming als aan het woord klerk, dus maakt ze van beide betitelingen veelvuldig gebruik. En dat gegeven geeft al een beetje de clue van het ogenschijnlijke van de liefdesbetrekking aan; zij heeft een bdsm-relatie met haar ondergeschikte. Zij is zijn Baas, hij haar slaaf.

Hun verstandhouding is onzichtbaar voor een ieder, zijn hoffelijkheid en dienstbaarheid veelgeprezen. Zijn begroeting in de ochtend, hoe vroeg ze ook op kantoor komt, hij is altijd voor haar binnen, bezorgt haar nog elke morgen een gelukzalig genietmomentje. Zo voorziet hij haar eerste kopje koffie van de dag altijd met een andersoortige doch immer handgemaakte bonbon. De smaak van de kleine lekkernij bepaalt veelal de toon van de dag. Bijgevolg heeft hij proefondervindelijk ontdekt dat ze niet van marsepein houdt en dat amandelpraline haar tevreden stemt, frambozenmousse zelfs gunstig.

Gedurende de dag houden allerlei schakels hun band in stand, zoals de intonatie van haar stem, de lichte buiging van zijn hoofd, de boekdeel sprekende blikken tussen hun beiden.

Straffen hoeft ze hem zelden, daar waakt hij wel voor, ze doet het niet graag. In het ergste geval negeert ze hem, in duur uiteenlopend van een uurtje tot een paar dagen, of ze kleineert hem, met bijvoorbeeld denigrerende opmerkingen of vernederende opdrachten. Nee, het liefst gebruikt ze hem voor haar plezier en genot. Telkens als ze haar liniaal oppakt, denkt ze terug aan die talloze keren dat ze daarmee zijn billen rood striemde. Elk plekje in haar smetteloze kantoor is wel een keer bezoedeld met lust, want daar geniet ze ook van: zich urenlang en meermalen door hem laten bevredigen, wetende dat hij na afloop al het bewijsmateriaal – zowel in tastbare zin als vloeibare vorm – netjes zal opruimen.

De avond met haar vriendinnen vliegt voorbij. Elke keer weer geeft dit samenzijn haar een boost. Het voedt haar verlangens en verhoogt haar libido. Vol energie en begeerte haast ze zich na afloop dan ook terug naar kantoor. Pas in de lift maant ze zichzelf tot kalmte, en tegen de tijd dat de liftdeuren opengaan oogt ze beheerst en evenwichtig. Met stevige tred loopt ze naar haar kantoor, hem onderwijl passerend.

“Ik neem aan dat het debiteuren-bestand op mijn bureau ligt?” Zijn bevestigende “Ja, Baas” mondt, zoals gebruikelijk, uit op haar achterhoofd. Hij weet waar ze vanavond is geweest, hij weet wat er nu gaat komen. Hij staat op en loopt naar haar kantoor. Er zal vanavond nog een balans worden opgemaakt.


9. De ladder

Anders dan algemeen wordt aangenomen, kun je niet succesvol zijn door louter hard werken. Geloof me, bij dit accountantskantoor is daar meer voor nodig. Jaarlijks nemen wij tientallen schoolverlaters aan. Allen succesvolle jongens en meisjes die hun universitaire opleiding meer dan succesvol hebben afgerond. Slechts een klein deel daarvan is na een aantal jaar nog in dienst bij dit prestigieuze kantoor. Waren die uitvallers dan niet intelligent? Werkten zij niet meer dan 60 uur? Of maakten zij simpelweg verkeerde keuzes op hun carrièrepad?

Neem nu Winston. Hij is vorige maand begonnen als associate, nadat ik hem persoonlijk had geselecteerd uit enkele tientallen sollicitanten. Winston had een uitstekende cijferlijst en kon direct bij ons aan de slag in mijn assurancepraktijk. Vandaag had ik een bijzondere positie voor hem in gedachten. Tijdens mijn maandelijkse video-conference met ons Amerikaanse hoofdkantoor kon ik wel wat hulp gebruiken, zo had ik hem verteld. Vanwege het tijdsverschil zou de vergadering pas om 19:30 uur beginnen. Ruim op tijd kondigde Winston zich met een voorzichtige klopje op mijn deur aan. Mijn assistente was al naar huis en daarom liet ik hem persoonlijk binnen, niet in de laatste plaats omdat ik er zeker van wilde zijn dat de deur achter hem op slot zou gaan. Tijdens zo’n belangrijke videoconference wil je tenslotte niet gestoord worden. Hij was keurig in het pak gestoken en hield een schrijfblokje in zijn linkerhand, zodat hij mij met rechts een ferme handdruk kon geven.
“Kleed je maar helemaal uit”, zei ik terwijl ik zijn hand nog even vasthield om de verbazing in zijn ogen te lezen. Nog voor hij begon te stamelen, wees ik op een stoel.
“Leg je kleren daar maar neer.”

Ik weet als geen ander dat ik dit soort nieuwkomers kan intimideren door de combinatie van houding, gedrag, kleding en status. Daarom liep ik traag naar mijn luxe leren bureaustoel en zorgde ervoor dat zijn aandacht werd gegrepen door mijn wiegende kont.
“Je weet dat iedere associate hier onderaan moet beginnen,” betoogde ik, terwijl ik mijn hoge hakken uit schopte. “Daarom wil ik dat je naakt onder mijn bureau plaatsneemt en mijn voeten kust.”
Winston keek me vol verbazing aan. Maar bij wie kon hij klagen? Bij zijn directe leidinggevende, die zijn positie had te danken aan een nacht in een hotel, waarbij hij vastgebonden en met mijn slipje in zijn mond zich door mij heeft laten berijden? Of bij het hoofd van de ethische commissie, die mijn jarretels en kousen droeg toen ik hem met een voorbinddildo in zijn reet neukte? Winston was verstandig en deed wat ik hem opdroeg. Deze jongen zou het best nog eens ver kunnen schoppen.

De vergadering begon met de cijfers van het afgelopen kwartaal. Er waren tien belangrijke punten te bespreken en bij elk punt stak ik een andere teen in de mond van Winston, die zich strategisch onder mijn bureau en uit het zicht van de webcam bevond. Daarna volgde de bespreking van de business case voor een nieuwe propositie. Ik gebaarde Winston dat hij zijn mond nu naar wat hogere regionen moest laten begeven en duwde zijn hoofd tussen mijn dijen. Voor de collega’s aan de andere zijde van de oceaan was alleen mijn heen en weer geschuif zichtbaar, omdat ik buiten hun zicht mijn rokje omhoog schoof. Het was duidelijk merkbaar dat Winston onervaren was in deze positie. Zijn mond en tong hadden navigatie-aanwijzingen nodig, maar omdat ik aan het woord was over de ‘benefits and concerns’ van het voorstel, kon ik alleen door het kantelen van mijn bekken zijn doel zo goed mogelijk proberen te positioneren. Iets wat Winston totaal verkeerd begreep, want ik voelde nu zijn tong mijn aarsje binnendringen.

Zijn gestuntel had niettemin wel de juiste uitwerking. Mijn verlangen groeide en zodra het mogelijk was, drukt ik op de ‘mute-knop’ om hem toe te bijten dat hij op mijn clit moest knabbelen. Ook hier leek Winston niet erg bedreven in. Ik wenste dat ik zijn gezicht kon berijden tot ik klaarkwam, maar dat zou moeten wachten. Na de rondvraag en de sluiting, zou ik dat jonge fitte lichaam gebruiken waar ik het voor had aangenomen. Want voor zijn bestwil, zou er die avond geneukt worden.


10. Company Values

“Nee Mick, aan mijn lijf geen polonaise dit keer.”
Hartmann wees eerst naar het gips om zijn been en vervolgens naar de krukken die tegen zijn bureau stonden.
“Ik hoef niet mee te doen. Het is een klein breukje maar zoals je ziet kan ik geen trap af. Is het trouwens niet je laatste dag vandaag?”
Mick knikte. Na twee dienstjaren had hij besloten ontslag te nemen. Dat hij uitgerekend op zijn laatste werkdag nog als bedrijfshulpverlener een ontruimingsoefening moest coördineren was puur toeval. Hij gaf Hartmann een hand.
“Blijf lekker zitten, je collega’s zijn allemaal al netjes naar beneden zie ik”, zei Mick.

Bij ontruimingsoefeningen was het Mick’s taak te controleren dat iedereen gehoor gaf aan de oproep om ‘rustig en geordend’ het gebouw te verlaten. ‘Rustig en geordend’, dacht Mick toen hij zich naar de volgende etage begaf. Was het op dit brave en voorspelbare kantoor maar eens wat hectischer en chaotischer, dan zou hij zich er beter thuisgevoeld hebben.
Zijn voetstappen op de treden weerklonken tegen de betonnen muren van het trappenhuis. Hij opende de deur naar de 24e etage en liep door de verlaten kantoortuin. Mick concludeerde dat ook hier iedereen van zijn werkplek was vertrokken. Hij stond op het punt om zelf naar beneden te gaan toen hij toch nog ergens geluid hoorde. Hij beende naar het achterste deel van de werkvloer en keek om de hoek.

“Isabel? Wat doe jij nog hier? We moeten ontruimen!” zei Mick verbaasd toen hij zijn jonge collega zag.

Twee groene ogen keken hem aan. Isabel werkte bij Human Resources en Mick had regelmatig met haar samengewerkt. Ze was een aantrekkelijke roodharige verschijning en Mick kende haar als enigszins timide en uiterst professioneel. Een beetje saai, en daarom bij uitstek geschikt voor dit bedrijf, vond hij. Maar nu hij haar blik zag twijfelde hij voor het eerst aan die karakterisering. Er was iets veranderd in haar houding. Zij was anders.

“Ik weet het”, zei Isabel zelfverzekerd en op ironische toon. “Ik moet het gebouw verlaten. ‘Rustig en geordend’, nietwaar Mick?”
Ze stond op van haar stoel en ging nonchalant op het randje van haar bureau zitten. Mick voelde zich ongemakkelijk.
“Ik zal je vertellen wat ik hier nog doe, Mick. Vandaag is jouw laatste dag, en daarmee is vandaag ook onze laatste kans. Ik weet waarom je weggaat en ik kan je geen ongelijk geven. Deze organisatie is een belediging voor creativiteit en spontaniteit, en ik wil dat je daar iets aan doet. Met mij”.
Terwijl ze hem indringend aankeek trok Isabel haar rok een klein beetje op zette één been op haar bureaustoel.
“Ik heb naar je gekeken Mick, en vaak. Ik fantaseer over je. Je weet het niet, maar je windt me op. Heel erg.”
Mick stond perplex en kon geen woord uitbrengen toen Isabel, om haar woorden te onderstrepen, haar rokje optrok en haar benen nog verder voor hem spreidde. Ze droeg geen slipje. Hij zag hoe ze zichzelf begon te strelen, hij zag hoe het nat van haar kutje ook haar vingertoppen liet glinsteren. Het wond hem op.
“Je weet wat ze beweren”, zei Isabel met hese stem. “Op de plaatsen waar je bent geweest laat je altijd iets van jezelf achter. Je aanwezigheid verandert die plaatsen, tastbaar of ontastbaar. Ik wil dat jij en ik voor één keer iets achterlaten op deze plek, iets dat voor altijd in deze saaie kantoorwoestijn blijft hangen.”
Hij zag hoe ze haar ogen sloot en zuchtend twee vingers in haar kutje liet glijden. Toen ze die vingers vervolgens uitnodigend naar hem uitstrekte, werkte dat op Mick als een magneet. Zijn aarzeling verdween. Hij stapte op haar toe, ging tussen haar benen staan, nam haar slanke en natte vingers in zijn mond en proefde haar.
Met haar andere hand trok Isabel hem nog dichterbij. Ze bracht haar mond naar zijn oor.
“Vergeet ‘rustig en geordend’ Mick, en neuk me. Neuk me alsof het je laatste dag is!”
Haar stem liet geen weigering toe. Met één krachtige ruk van zijn handen scheurde hij haar blouse open.

Een week later deed de bedrijfskrant verslag van een – ‘op enkele verbeterpunten na’ – geslaagde ontruimingsoefening.

8 thoughts on “Schrijfmarathon 2015: Zevende Stemronde

  1. Ok, meteen de koe maar bij de hoorns gevat. Hierbij mijn feedback op de verhalen:

    1. Verborgen agenda
    Vond ik een geil verhaal, niet ontzettend origineel, maar spannend genoeg om mijn aandacht vast te houden. Goed geschreven, afgezien van het feit dat 22 zinnen (als ik goed geteld heb) beginnen met “Ze”.

    2. Eén keer
    Goed geschreven verhaal. Leuk dat de “twist” aan het eind komt. Toen ik begon met lezen, dacht ik: wat heeft dit met een kantoorromance te maken? Maar het wordt dus achteraf pas een kantoorromance.

    4. Italiaans of Grieks?
    Het verhaal mist iets “spannends”, ik moest me eerlijk gezegd een beetje dwingen om door te lezen, anders was ik halverwege gestopt (sorry!).

    5. Die grijze en die rooie
    Vlot geschreven en leest prettig. De insteek van “dagdroom van een dame op leeftijd” vind ik origineel.

    6. Dat ene sms’je
    Het klinkt misschien een beetje hard (sorry!), maar dit verhaal leest echt voor geen meter. Het mist interpunctie. Zinnen zijn aan elkaar geplakt, zodat je niet weet waar de ene zin ophoudt en de volgende zin begint. Dan wordt het meer een puzzel dan een verhaal. Volgens mij heb ik deze feedback als een eerder gegeven. Ook staan er behoorlijk wat spelfouten in en mist het verhaal an sich originaliteit.

    7. De opvolging
    Dit verhaal steekt heel goed in elkaar en leest als een trein. Heel origineel en tragisch (hou ik van 😉 ).

    8. En petit comité
    Goed geschreven verhaal, alleen … toen ik aan het eind was had ik het gevoel dat ik iets gemist had. Voor mijn gevoel klopt het verhaal niet. Driekwart van de tekst gaat over het vrouwencomité, de leden worden uitgebreid geïntroduceerd en beschreven. Maar het petit comité speelt verder in de gebeurtenissen van het verhaal geen enkele rol, behalve dat de hoofdpersoon ernaar toe gaat, de tijd voorbij vloog en de hoofdpersoon vol energie weer vertrok. Dit vind ik echt een gemiste kans in het verhaal, want het gegeven van het bestaan van zo’n vrouwencomité is wel heel interessant. Daar had volgens mij veel meer uitgehaald kunnen worden.

    9. De ladder
    Leuk en prettig leesbaar verhaal. Prikkelend vanwege de onsympathieke hoofdpersoon. De setting deed met een beetje denken aan de film “The Firm” met Tom Cruise. Er zit ook humor in het verhaal vanwege het gestuntel van de associate, daar hou ik wel van.

    10. Company values
    Leest prettig, niet veel mis mee. Niet het meest originele verhaal van deze ronde. Ik vind de verhaallijn ook een beetje geforceerd aandoen.

  2. Vulpes says:

    Ik vind niet alle verhalen even origineel en sterk. Daarnaast vind ik het jammer dat er in meerdere verhalen een secretaresse bij betrokken wordt, zo voorspelbaar.
    Nummer 10, Company Values springt er voor mij uit. Ik vind het een opwindend, origineel verhaal met een randje humor. Een vette stem voor nummer 10.

  3. nickje says:

    Weer leuke verhalen!
    Nummer 2 en nummer 6 vielen voor mij af, de rest heb ik over na moeten denken qua stemmen. Uiteindelijk heb ik er wel 2 kunnen kiezen. 🙂

    Nummer 2 viel voor mij af omdat het (voor mijn gevoel) niet voldeed aan de opdracht van een geheime/stiekeme kantoorromance. Het beschrijft een one night stand, met iemand die later pas een collega blijkt te worden.
    Nummer 6 vond ik erg lastig om te lezen, vanwege het niet of te weinig gebruiken van leestekens.

    Nogmaals, dit is natuurlijk heel persoonlijk en zegt niets over de inhoud of kwaliteit of originaliteit van het verhaal. Het zijn gewoon persoonlijke voorkeuren waar ik dan een keuze op baseer. 🙂

  4. Complimenten wederom, mede marathonschrijvers. Het lijkt erop dat de kwaliteit van de verhalen steeds gelijkwaardiger is. En wat hebben we een verdorven en levendige fantasie. Dat zal het voor de stemmers niet makkelijk hebben gemaakt.

    Verhaal 1. Je fantasie spreekt me wel aan, maar ik zou je willen aanraden om wat meer variatie aan te brengen in je zinsopouw. Maar liefst 17 zinnen beginnen met het woord “ze”. Dat is ongeveer een kwart van alle zinnen. Daardoor verliest het verhaal aan kracht.

    Verhaal 2. Het verrassingseffect dat je inbouwt is goed geslaagd. Maar je verhaal maakt in het begin een paar hele grote sprongen. Daardoor loopt het niet echt soepel.

    Verhaal 3. Een heerlijke fantasie, die behoorlijk realistisch zou kunnen zijn. Ik zag het voor me.

    Verhaal 4. Niets op aan te merken, en dat is meteen wat er op aan te merken is.

    Verhaal 5. Dit verhaal sprak me heel erg aan. Het was niet geil of opwindend (eerder lief en vertederend), maar het was wel herkenbaar. Ik kon me verplaatsen in de situatie.

    Verhaal 6. Ik heb me enorm gestoord aan het gebrek aan interpunctie en leestekens en aan de spreektaal (“is” in plaats van “eens” of “es”). Verder kon ik geen touw vastknopen aan het verhaal. Tip: leg je verhaal eens weg en lees het de volgende dag nog eens door.

    Verhaal 7. Het idee van je verhaal is goed gevonden. Toch komt het heel gemaakt op me over: je sloeg door denk ik toen je over haar ovulatie begon. Dat was misschien functioneel geweest als hij haar ook echt zwanger had gemaakt en er een opvolger werd geboren (misschien als opening van het verhaal, gevolgd door een terugblik).

    Verhaal 8.Ik weet niet zo goed wat ik van dit verhaal moet vinden. Ik heb het idee dat die managersclub een overbodige verhaallijn is. Daardoor is het een beetje een onsamenhangend verhaal geworden.

    Verhaal 9.Die is van mezelf. Dus. Ik ben benieuwd wat jullie er van vinden.

    Verhaal 10: Ik kan me voorstellen dat dit de (natte) droom is van elke BHV-er, hahaha. Leuk vverhaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *