Het Podium: Yves Taffin

Yves Taffin

 

Voor ons is deze podiumgast geen bekende en daarom gaan we samen met jullie genieten van zijn optreden op Het Podium! We laten Yves Taffin aan het woord:

Yves Taffin
(klik om te vergroten)

Hallo, mijn naam is Yves Taffin.

Ik werd geboren op 29 januari 1959 in het Zuidwestvlaamse provinciestadje Poperinge, vlakbij de Franse grens.
Ik schrijf al jaren, tegenwoordig doorgaans onder eigen naam. Ooit heb ik me van een pseudoniem bediend, maar dat vond ik op de duur potsierlijk. Al overweeg ik o.a. voor bepaald erotisch werk wel nog onder pseudoniem te werken: een vrouwelijk pseudoniem, misschien? Blijkt meer kansen op succes te geven. Al zijn er dan weer die beweren dat de lezer zoiets snel doorheeft. We zien nog wel.

Anonimiteit is zeker niet mijn streven. Al weet ik beter dan wie ook dat het delicaat ligt als je erotica schrijft. Maar waar maakt men zich druk om? Een schrijver van erotische verhalen wordt scheef bekeken omwille van zijn onderwerp, terwijl men van een thrillerauteur toch ook niet verwacht dat hij een seriemoordenaar is!

Ik schrijf niet uitsluitend erotica. Ik ben zoals zovelen begonnen met poëzie, tenminste wat ik dacht dat poëzie was. De inspiratie daartoe was een onbeantwoorde liefde. Later is die vrouw ook heel belangrijk geworden in ander werk van me. Ook en vooral omdat ik ontdekte dat ik haar gekend heb in een vorig leven (8ste eeuw, in de Franse Provence). Er moet toen iets vreselijks zijn gebeurd wat voor mij een erg zwaar karma heeft veroorzaakt, waardoor zij mij in dit leven wel moest afwijzen. Dat heeft me getekend. Niettemin is deze vrouw een belangrijke ‘leraar’ voor me geweest, en is dat lijden dus niet voor niets geweest.

Ik schrijf in een vrij directe stijl. Wat voor de enen te ver gaat (expliciet schrijven), gaat voor anderen niet ver genoeg. Maar wat is tenslotte het verschil tussen pornografie, erotica en literatuur? Het komt me anders wel voor dat bekende namen veel meer een potje mogen breken dan een onbekend auteur als ik.

Mijn dada is eigenlijk het kantelmoment in een verhaal. Ik bedoel: het moment waarop één of meerdere van de personages over de zogenaamde schreef van het fatsoen gaan. Dat hoeft niet noodzakelijk een aardverschuivende actie te zijn. Dat kan een dij zijn die ontbloot wordt, een hand die onder een rok verdwijnt, een nylonkous die geen panty blijkt te zijn, maar een echte nylonkous…
Zonder restrictie immers geen erotische intrige!

Er zijn heel wat dingen van mij gepubliceerd, waaronder een biografie, waarin ik de link leg tussen mijn visuele handicap, en het esoterische gegeven: niets is zonder oorzaak, noch gevolg. Verder een verhalenbundel, een specifiek erotische verhalenbundel, en tal van erotische en andere e-boeken. Ik schreef ook vele verhalen voor het erotische contactblad ‘Flirt-contact’.

Ik heb niet de gewoonte naar auteurs op te kijken. Tenslotte bedienen ze zich van dezelfde 26 letters, een handvol cijfers en leestekens, net als ik. Een parketteur kijkt ook niet op naar zijn collega’s, maar doet gewoon naar best vermogen zijn werk. Toch enkele namen van erotica-auteurs? Lydia Rood, Isabelle Dams, Anne-Marie Villefranche, Margerete Von Falkensee, Sandrine Jolie, Louis Paul Boon. Toeval dat het bijna allemaal vrouwelijke auteurs zijn?

De meeste mensen die ik ken weten ongeveer wat ik schrijf. Hun reacties zijn over het algemeen meestal positief. Sommigen vragen zich wel af waarom ik het mezelf zo moeilijk maak door uitgerekend in dat genre te schrijven. Maar ik kan nu eenmaal geen ander zijn dan wie ik ben!

Mijn verhalen zijn deels fictie, deels gebaseerd op echte feiten. Dat wil zeggen: ik grijp als aanvang een waar gebeurd feit aan, waarvan ik dan op een bepaald moment afwijk door mijn fantasie de vrije loop te laten. Het had zo kunnen gebeurd zijn!

Het leukste aan schrijven is niet zozeer het werk zelf, en zeker niet de afwerking (finetuning) want daar heb ik eerlijk gezegd een hekel aan. Het leukste is naar mijn gevoel het ontstaan van de idee, gevolgd door de fantasierijke bijkomstigheden. Ook de ontwikkeling van een eerste versie is best nog leuk, omdat je idee dan feitelijk vorm krijgt. Zoals een ontwerper die voor het eerst zijn prototype echt zintuiglijk gaat ervaren.

Momenteel doe ik erg saai werk: verbeteren en vormgeven van enkele manuscripten waaronder «Moetes», niet echt een erotisch werk, maar wel eentje dat koppen met nagels slaat. Het betreft een verhalencyclus over een slechtziende jongeman die door zijn buurmeisje een niet door hem verwekt kind in de schoenen geschoven krijgt.
Ook mijn verhalen ben ik nu aan het finetunen. Die verhalen zijn literair bedoeld, maar ze zijn ook wat de goegemeente scabreus zou kunnen noemen. Ze tasten de grenzen af van wat moreel kan en wat niet kan. Ze zijn dus in zekere zin ‘fout’, zonder dat er veel expliciete scènes in voorkomen.
Persoonlijk vind ik dat trouwens de taak van de kunstenaar en in het bijzonder de auteur, dat hij ‘fout’ durft te zijn. Anders is hij als een schilder die prentkaarten kopieert. Dat kan mooi zijn, maar dat is geen kunst. Kunst is m.i. de grenzen durven aftasten, in de hoop dat je ze ook voor een stukje kan verleggen, zonder dat je evenwel wereldvreemd en dus niet begrepen wordt. Dat is de hele uitdaging van elke kunstenaar.

Yves Taffin
(klik om te vergroten)

Schrijversblok is naar mijn gevoel grotendeels flauwekul en aanstellerij. Er is zoveel waarover je kan schrijven. Om schrijversblok te overwinnen bestaan overigens heel leuke oefeningen. Wil je schrijven, schrijf dan. Heb jij ooit gehoord van een timmermansblok? Of een stratenmakersblok?
Er zijn natuurlijk mindere periodes; momenten waarop je echt baalt van schrijven. Wel, doe dan iets anders. Ga wandelen met je hond, en kijk om je heen. Luister naar gesprekken in de metro, op café. Je schrijversblok zal gauw over zijn.

Het enige advies voor beginnende auteurs dat ik heb is: lees veel, de boeken die je leuk, de rest is tijdverlies, motiveer jezelf om de boeken te schrijven die je zelf zou willen lezen. Schrijf nooit omdat je denkt dat anderen dat willen lezen: dat werkt niet. Blijf in alle opzichten jezelf, neem goede raad ter harte, maar ook niet te veel. Jij bent als schrijver het middelpunt van je eigen universum. Oogst je succes, prima. Oogst je er geen, dan zij het zo. Je kunt zoals gezegd nooit een ander zijn dan degene die je bent. Of je moet in de journalistiek gaan, en met journalisten beleggen ze tegenwoordig spreekwoordelijk de straten.

Yves Taffin
Boeken van Yves Taffin
Facebook
Twitter

One thought on “Het Podium: Yves Taffin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *