Schrijfmarathon 2015: Finale Stemronde

We zijn aangekomen bij de allerlaatste stemronde van de Schrijfmarathon 2015. Met 31 deelnemers zijn we in februari gestart en nu strijden drie deelnemers om de eer om zichzelf winnaar van de Schrijfmarathon 2015 te noemen.

Op 24 oktober 2015 kregen deze drie deelnemers de volgende opdracht toegezonden:

Schrijf een erotisch verhaal dat afspeelt op een piratenschip/pirateneiland, met een mannelijke piraat als hoofdpersoon.

Maximaal aantal woorden: 1500

 

De verhalen van de deelnemers zijn anoniem en in willekeurige volgorde geplaatst. Tijdens het stemmen bepaal jij, als lezer, of de schrijvers hebben voldaan aan de opdracht.

Lees de drie verhalen en stem dan op de het verhaal dat jij vindt zou moeten winnen.

Deelnemers mogen niet bekend maken welk stuk zij geschreven hebben.

Per persoon mag maar 1 keer gestemd worden.

De stemronde sluit op 20 november 2015 om 23.59u

Bij het bekend maken van de uitslag van deze stemronde, vertellen we ook welk stukje van welke deelnemer is.

Veel leesplezier!

© EWA Nederland


1. De Fearless

“Woooohoooo!” Met een juichende overwinningskreet stootte piratenkapitein Edward Morgan zijn vuist in de lucht. Tevreden keek hij achterom naar de brandende puinhoop die een uur geleden nog het trotse schip van zijn tegenstander was geweest. De laatste in een lange rij opponenten. Edward had een spoor van dood en verderf achtergelaten in zijn nietsontziende jacht naar de schat van Natural Born Riddem en nu stond niets het behalen van zijn einddoel meer in de weg. De schat was van hem!
Toen hij de schatkaart ongeveer een jaar geleden ontdekte in Mahotsukai Magic, het kleine curiositeitswinkeltje op Jamaica, had hij meteen geweten dat dit zijn lotsbestemming was. De eigenaar van de winkel, van wie gezegd werd dat hij voorspellende gaven bezat, had geprobeerd hem op andere gedachten te brengen.
“Sir, deze queeste gaat uw ondergang worden!”, had hij nadrukkelijk gezegd. Dit had Edward tijdens zijn zoektocht wel eens aan het twijfelen gebracht, maar de man had het duidelijk bij het verkeerde eind gehad. Vol zelfvertrouwen bracht hij zijn schip, de Fearless, op koers naar zijn eindbestemming, weg van het slagveld dat hij zojuist had aangericht. Door de dikke, zwarte rookwolken waren nog net de goudkleurige letters op de spiegel van het zinkende schip achter hem zichtbaar: Liza Loreley.

Vanaf zijn plek achter het roer overzag Edward de bedrijvigheid op het dek. Zijn mannen waren meteen begonnen de gewonden te verzorgen en beschadigingen aan het schip te repareren. Hij had opdracht gegeven alle gevangen genomen bemanningsleden van het geënterde schip klaar te zetten, zodat hij kon beslissen wie hem nog van nut kon zijn en wie een onvrijwillig zeemansgraf tegemoet ging. Ineens ontstond er een opstootje. Edward vloekte binnensmonds. Zijn mannen waren gespannen door het lange verblijf op zee en de gevechten die ze hadden moeten leveren. Misschien moest hij er vanavond maar een vaatje rum tegenaan gooien om de goede moed erin te houden. Hij gaf het roer over aan zijn 1e stuurman, Dries Lexy, alias De Hollander, en liep naar het groepje oproerkraaiers toe. Hij duldde geen onderlinge gevechten op zijn schip.
“Wat is hier verdomme aan de hand?” Moeiteloos trok hij de kemphanen uiteen. Alleen het gezag van Edward zorgde ervoor dat ze elkaar niet opnieuw te lijf gingen. Eén van de andere mannen liep op de gevangenen af. Hij pakte met twee handen de zware, wollen mantel van de kleinste gevangene die geschrokken achteruit deinsde en rukte hem af.
“Dít is er aan de hand, Sir,” zei hij droog. Als versteend staarden Edward en de rest van zijn mannen naar het Meisje dat onder de mantel vandaan was gekomen. Haar rode lokken vlamden op in het licht van de ondergaande zon terwijl haar groene ogen kalm en enigszins nieuwsgierig langs de haar aangapende piraten gleden om te eindigen bij Edward. De gescheurde kleren bedekten haar naakte lijf en ledematen nauwelijks.
“Godallemachtig!” Edward voelde de testosteronspiegel onder zijn bemanningsleden exploderen. Iedereen begon door elkaar te roepen en men verdrong zich om een glimp van het schouwspel op te vangen. Snel gooide Edward de mantel weer over de jonge vrouw heen.
“Breng haar naar mijn hut.” zei hij tegen de kok die naast hem stond.
“Maar Sir, een vrouw aan boord, dat brengt ongeluk.” protesteerde de man.
“Doe wat ik zeg, en snel!” siste Edward nijdig terwijl hij op een kist klom om zijn mannen toe te spreken. De kok haastte zich weg met de vrouw in zijn kielzog.
“Stilte!” de bulderende stem van Edward dwong meteen de aandacht van de opgewonden bemanning af.
“Mannen, we laten ons niet afleiden door dit incident!” Edward wees in de lucht waar een meeuw rond één van de masten cirkelde.
“Binnen enkele dagen zullen we land bereiken en dan … dan is die verdomde schat van ons!” De mannen begonnen enthousiast te juichen en te roepen. Edward liet ze even begaan en sprak daarna weer verder.
“De dame blijft de rest van de reis in mijn hut. Ze zal een leuke duit opbrengen als we haar straks verkopen op de markt. Ieder van jullie krijgt een deel van de opbrengst.” De mannen knikten instemmend en begonnen elkaar op de schouders te slaan. Op dat moment deed een harde windvlaag de zeilen van de Fearless bollen en de tuigage kraken. Edward spoorde zijn mannen aan om over te gaan tot de orde van de dag. Iedereen rende naar zijn plek op het schip om te doen wat hij moest doen. Edward nam zijn twee grootste bemanningsleden even apart.
“Kieper de rest van de gevangenen maar overboord, daar hebben we niks aan. Maar doe het een beetje uit zicht.” De mannen knikten. Vervolgens schalde Edward over het dek:
“Vanavond is er rum voor iedereen!”

Rond middernacht had de rum zijn werk gedaan. De bemanning lag laveloos verspreid op het dek. Sommigen lallend, anderen luid snurkend. Een enkeling hing over de reling en voerde zijn maaginhoud aan de vissen. Edward, die geen druppel had gedronken, was moe en wilde zijn brits opzoeken. Dries de stuurman was niet geheel onbeschonken, maar kon nog wel op zijn benen staan. Edward gaf het roer aan hem over.
“Hoolt u ook dat gezang in de velte, Sul?” vroeg Dries met dubbele tong. Edward hief zijn hoofd en spitste zijn oren. Hij hoorde inderdaad ook iets dat op een melodie leek.
“Het zal de wind wel zijn die langs de verstaging waait,” zei Edward en met een hoofdknik als teken van afscheid liep hij naar zijn slaapvertrek.
Vlak voor de deur bleef hij staan. Als betoverd luisterend. Uit zijn hut kwam een lied. Een lied dat hij kende uit zijn jeugd. Zijn moeder had het altijd voor hem gezongen. De zangstem klonk zo puur en helder dat het hem kippenvel bezorgde. Het geluid drong rechtstreeks door in zijn hart en bracht tranen in zijn ogen. Hij zou de rest van zijn leven willen luisteren naar deze stem. Geïrriteerd schudde hij de betovering van zich af. Vrouwen aan boord, daar kwam echt nooit wat goeds van! Bruusk opende hij de deur en beende nijdig de hut binnen. Het Meisje keek op. Ze had zich gewassen en haar prachtige haren hingen in natte strengen om haar gezicht en schouders. Verder was ze naakt en deed geen enkele poging om dit te verbergen. Onbevangen en zonder gene keek ze hem aan.
“Mijn kleren zijn gescheurd en ik heb geen andere,” zei ze als antwoord op zijn verbijsterde blik. Edward slikte en beet zijn kaken op elkaar in een poging om zichzelf te beheersen. Hij kon zich niet herinneren ooit zo’n harde erectie te hebben gehad als op dit moment.
“Ik geloof niet dat je beseft hoe lang ik al geen vrouw heb gehad,” zei hij onomwonden. Zijn ogen gleden nadrukkelijk over haar gladde, blanke huid en zachte rondingen terwijl hij langzaam om haar heen sloop. Haar ogen vingen zijn blik en beantwoorden deze. Hij kon niet geloven wat hij zag: groen vuur vol van verzengend verlangen. Haar handen gleden over haar lichaam waar zijn blik haar zojuist had aangeraakt. Haar tere roze tepels verstrakten onder haar strelingen en er kwam een kleine zucht over haar lippen. Ze schraapte even haar keel.
“En besef jíj dan niet hoe lang ik al geen man heb gehad?” Haar woorden bleven even tussen hen inhangen. De betekenis ervan trof Edward als een bliksemschicht in zijn lendenen en zijn bloed pompte heet door zijn aderen.
“Misschien moet ik nog iets duidelijker zijn,” glimlachte ze terwijl ze heupwiegend naar zijn bed liep en hier sierlijk op handen en knieën plaatsnam. Ze liet haar bovenlijf zakken en rustte met haar wang op zijn lakens. Haar romige billen naar hem opgeheven, gescheiden door haar vochtig glanzende schaamlippen die ietsje openstonden van verlangen. Tussen haar benen door betastte ze zichzelf en kreunde.
“Neem mij alsjeblieft!” smeekte ze. Edwards handen knoopten als vanzelf zijn broek los en in een paar bewegingen stond hij in de juiste positie achter haar. Hij trok haar billen verder uit elkaar, zodat de smachtende leegte ertussen zichtbaar werd. Edward plaatste zijn erectie tegen haar ingang en gleed centimeter voor centimeter naar binnen. Ze was nauw, maar ongelooflijk nat en dat voelde zo goed! Edward vloekte en begon ritmisch in haar te stoten, aangemoedigd door haar melodische gekreun. Zijn lid paste niet helemaal bij haar naar binnen. Gretig duwde ze haar kontje verder naar achteren tegen hem aan.
“Harder, ik wil je helemaal in me voelen!” riep ze. Edward pakte haar heupen en boorde zich zo diep als hij kon in haar. Hij gromde en voelde dat zijn ontlading naderde. Het leek alsof de hut en de hele boot schudden op hun grondvesten.

Het moment van zijn ejaculatie ging gepaard met het misselijkmakende geluid van tegen de romp schurende rotsen, versplinterend hout en naar binnen gutsend water. Het schip maakte zo snel slagzij dat de bemanning geen enkele kans had om in de sloep te komen. Die laatste oneindige minuten voordat de Fearless verging met man en muis, klonk het lied van de Sirenen. Zinsbegoochelend mooi en dodelijk.


2. De getuigenis van Qiàn Bu

Canton, 1810. Een roemrucht tribunaal resulteert in amnestie voor de gehele Red Flag Fleet. Dit verhaal vertelt de getuigenis van Qiàn Bu – lid van de piratenbende van de prostituee Ching Shih, de Koningin over wie de geschiedenisboeken zwijgen – aan wie moord, plundering en misbruik van vrouwen ten laste wordt gelegd.

‘Hoe pleit u?’ piepte de magistraat.
‘Onschuldig!’ schreeuwde ik.
‘U ontkent piraat van Ching Shih te zijn?’ vroeg hij ontzet.
‘Uw feiten kloppen niet en uw tribunaal is onwettig. Ik eis nietigverklaring van de aanklacht!’

De magistraat schudde zuchtend zijn hoofd. ‘U komt niet onder de aanklacht uit, Qiàn Bu! Als u getuigt tégen Ching Shih overwegen wij strafvermindering.’
‘Ik getuig alleen dat Ching Shih mijn Koningin is en ik mij volledig onderwerp aan háár wetten. U zult nooit begrijpen wat zij voor ons, 30.000 piraten op 800 schepen, betekent. Niemand van ons ontvoert en verkracht vrouwen. Ik bepleit volledige amnestie voor haar, mij, ons allemaal!’
De magistraat vreesde door Shih’s schavuitenbende te worden gelynched als hij weigerde.
‘U kunt getuigen.’
‘Ay!’, grauwde ik , trok mijn riem op en ging wijdbeens in het midden van de zaal staan.
‘De ontmoeting tussen Koning Cheng en Ching Shih in bordeel ‘De Lustige Lelie’ is legendarisch, edelachtbare. Cheng, meedogenloze heerser over de Zuid Chinese Zee, ging voor háár – en ik wees dramatisch naar Shih – op de knieën. U bent ongelooflijk dom haar een hoer te noemen.
Cheng veroverde talloze vrouwen, maar werd overrompeld door de ‘Kunst van het Uitgestelde Orgasme’ van Shih. Hij vertelde ons wat er gebeurd was bij dat bordeelbezoek.
‘Vrouwen sidderen voor mij, maar zij bleef kalm en vroeg wat ik te bieden had. Toen ik haar op bed wilde gooien, greep ze mij onverwacht bij mijn ballen en kneep ze bijna fijn.
“Hier ben ík de Koningin”, fluisterde ze. Vervolgens kleedde ze mij helemaal uit en waste mij met een zijden doek.
Met haar tong draaide ze cirkels over mijn lichaam, likte troostend mijn gepijnigde ballen, streelde mijn toegeknepen billen en trok rustig mijn voorhuid naar voren en achteren. Al snel salueerde mijn jongeheer zich paraat. Als een kat likte ze hem vanaf de schacht naar de top, terwijl ze me daarbij met een onschuldig gezichtje aankeek. Ik barstte bijna van opwinding.

Ze liet me los om zichzelf te ontkleden. Ayay mannen, naakt! Ze bukte en liet me toekijken hoe haar vingers in en uit haar glinsterende lelie gleden. Man, zoiets had ik nog nooit gezien! Mijn pik stond op ramkoers en wilde haar bestormen, maar weer pakte ze me razendsnel bij de ballen en viel ik schreeuwend op mijn knieën. Na mij op de grond te hebben geduwd hurkte ze wijdbeens boven mijn gezicht – precies zó dat ik er nèt niet bij kon.
Voorover gebogen zoog ze mijn hele handel naar binnen- ik was weerloos tegen haar gulzigzuigende mond. Telkens als mijn ballen samentrokken, duwde ze haar duim tegen een punt vlak daaronder en kon ik niet spuiten. Ze liet me spartelen als een vis en ondertussen lispelde ze zinnetjes die nu in mijn hoofd resoneren. Ik zweer je: ze gaf me strategisch advies om de baai van Singapore te veroveren! Toen ik bijna jankte van genot nam ze mij diep in haar keel en liet mij spuiten als een walvis die eindelijk aan de oppervlakte komt.’
Na dit ongewone verhaal verviel Cheng in zwijgende overpeinzingen.
Wekenlang daarna mijmerde hij voor zich uit en sloeg verveeld ieder vrouwelijk gezelschap af.
Op een dronken dag was hij het zat en kondigde aan Shih uit het bordeel te halen.

Cheng soebatte urenlang, maar ze gaf pas toe nadat hij beloofde haar te trouwen en als bruidsschat enkele van zijn schepen te geven. We waren ontzet! De held die de Chinese zeeën beheerste, wilde met een hoer zijn imperium delen?
Ze liet Cheng nog drie dagen wachten. Toen ze eindelijk aan boord zou komen werden alle vrouwslaven naar dek gejaagd om het schip te schrobben en de brokaten lakens op Chengs bed te verschonen. Als 18-jarige scheepsjongen werd ik voor de smerigste klussen ingezet, maar dat penetrante rozenwater maakte mij kotsmisselijk. Cheng verordonneerde dat niemand haar, zijn nieuwe bruid, een strobreed in de weg mocht leggen.
Vanuit haar jonk klom ze aan de touwladder omhoog en sprong lenig aan boord. Cheng zat op zijn bovendekse troon en met een kort handgebaar sommeerde hij haar bij zich. Shih bleef weerbarstig staan waar ze stond. Wij hielden onze adem in, we hadden nog nooit een vrouw gezien die zo brutaal, tegenover alle toekijkende piraten, Chengs bevel negeerde.
Met veel misbaar bulderde hij:
‘Ben je eindelijk klaar om mijn bed te delen?’
Shih antwoordde ongenaakbaar:
‘Je hebt een beruchte pik, een twijfelachtige reputatie en alle vrouwslaven die je maar wilt. Maar voor ík in jouw bed stap, eis ik naast wat je me hebt beloofd, respect voor alle vrouwen hier! Zolang dat er niet is, slaap ik bij de vrouwslaven in het vooronder.’
Met die woorden draaide ze zich om en vervoegde zich benedendeks.

Niemand van ons bewoog ook maar een vinger, zelfs de wind hield zich gedeisd en liet de zeilen rusten. Chengs gevloek scheerde over de gladde zee.

De slavinnen in het stinkende vooronder gingen normaal gesproken van hand tot smerige hand. Maar Shih profiteerde onmiddellijk van haar onaantastbaarheid en liet matrassen, brokaten beddengoed, waskommen, spiegels, wasborstels, kammen, scheermessen, zeep en kamfer brengen. Binnen de kortste keren was het beneden omgetoverd in een luxe haremruimte.
Shih stuurde hoofdmannen die een vrouw voor de nacht zochten honend weg. ‘Scheer je weg, syfilispikken, addergebroed!’ riep ze van onderaan de trap. Chengs boodschappers kregen eenzelfde antwoord. ‘Laat hem eerst mijn eisen inwilligen’, zei ze en liet geen vrouw naar boven vertrekken. Nooit eerder hoorden wij Cheng zo tekeer gaan als toen.
Die eerste nacht liet ze de onbehouwen meiden zich wassen, benen en schaamstreek scheren en zich parfumeren. De tweede nacht kondigde Shih aan dat ze alleen nog zouden ‘werken’ als ze een rechtvaardig deel van alle buit ontvingen. De mannen lagen dus voor de tweede nacht alleen in hun hangmat; de sfeer werd grimmig en gevuld met chagrijn.
Ik hoorde van de keukenmeid hoe Shih de vrouwen vermanend had toegesproken toen die haar smeekten toegeeflijker te zijn, uit angst voor de wraak der piraten. ‘Straks bungelen wij allemaal aan de mast!’
‘Jullie maken jezelf tot slachtoffer’ foeterde Shih , ‘omdat jullie de Vijf Gouden Regels van Genot niet kennen. Luister goed naar me!’ Tronend op een stapel matrassen begon ze haar lessen.
1. Geniet. Zonder genot doet hij niets voor je.
2. Doseer. Geef niets in één keer weg.
3. Geef niet toe. Een Piraat wil veroveren.
4. Geef hem de beste pijpbeurt ooit.
5. Zorg dat jij en hij altijd schoon en glad zijn.

De onwennige harem protesteerde.
‘Genieten? Hahaha, sprookjes!’
‘Die ongewassen kerels pijpen….ik kokhals bij het idee!’
Shih zuchtte: ‘Met jullie wichten is nog een hele weg te gaan.’
Op de derde avond werd ik als proefkonijn benedendeks gehaald. Bij het zien van de samengedromde vrouwen en Shih die wijdbeens bovenop de stapel matrassen zat, deinsde ik achteruit. Mijn broek werd omlaag getrokken – ik schaamde me kapot voor het klitterige schaamhaar dat rond mijn stinkende geslacht plakte. Shih inspecteerde me zorgvuldig en liet een waskom, zeep en een borstel brengen, waarmee ze mij onverwacht teder schoonboende. Daarna riep ze de vrouwen dichterbij. ‘Ik laat jullie zien hoe je écht moet pijpen. Dan proberen jullie het en leer ik jullie gelijk wat genieten is.’
Alle vrouwen kwamen aan de beurt en ontvingen aanwijzingen hoe ze mij moesten behandelen.
Ik viel bijna flauw van zoveel heerlijkheid, maar Shih wist precies wanneer te stoppen en liet de vrouwen oefenen hoe ze mijn orgasme moesten afknijpen. Daarna ging ze met de meiden die al klaar waren op de matrassen liggen.
Terwijl ik op de grens van waanzin balanceerde, likte en vingerde zij voor mijn neus de blote dames naar een daverend orgasme. Ik slaakte nu onsamenhangende kreten uit, niet meer bij machte te kijken naar deze wirwar aan kreunende vrouwen.
Na eindeloos hemeltergend zuigen beval Shih ineens ‘Vuur!’ en schoot ik mijn kanon leeg over de blozende wangen van de keukenmeid. Een dozijn gulzige tongen likte haar kirrend schoon.
Ik viel in katzwijm op de vlonders en vluchtte naar boven toen ik na enige tijd bijkwam. Ik zweer u, de zuurriekende piratenbende stond binnen een half uur schoongeschrobd op het dek en de hele bemanning is die avond gepijpt! Uit koppige machtshonger bleef Cheng weg, ondanks de kreten en gilletjes die tot aan de dageraad het verlaten bovendek bereikten. De ochtend van de vierde dag verdroeg hij het niet langer en ging voor haar op de knieën, met nieuwe regels voor de omgangsvormen met slavinnen.

Cheng en Ching Shih hadden een gelukkig huwelijk. Na zijn dood nam Shih het bevel over. Ze regeerde met ijzeren vuist en bracht The Red Flag Fleet, en alle vrouwen die bij ons waren, tot ongekende bloei. Aldus getuig ik, Qiàn Bu, Haremmeester.’


3. Cut!

Het vroeg 17e-eeuwse zeerovers galjoen Den Gulden Scheede ligt voor anker voor de kust van Trinidad. Alle bemanningsleden zijn in Port of Spain aan wal gegaan. Alleen de beruchte zeerover ‘Kapitein’ Dick Roede en een vrouwelijke verstekeling die naar de naam Beau Candy luistert, zijn nog aan boord. Het snoepje werd, weken eerder al, in de barring aangetroffen. In plaats van haar over de kling te jagen, geen ongebruikelijk lot voor een verstekeling, ging de piraat overstag voor haar charme. Hij besloot toen om haar, vooral voor zijn persoonlijke genot, in leven te laten. Nu er niemand aan boord is, vindt Dick het de hoogste tijd om ‘zijn meisje’ weer eens een beurt te geven. Hij brengt haar aan dek en zet zijn tropische verrassing ruggelings tegen de grote mast aan.

Beau’s adem stokt, als de kapitein met zijn ene hand haar keel omvat en de andere ongegeneerd eerst onder haar rok en dan in haar onderbroek laat verdwijnen. Onbewust van haar groeiende geilheid spreidt zij haar benen toch een beetje, om zijn hand voldoende bewegingsvrijheid te gunnen. Zijn indringende blik alleen al zet haar onbeweeglijk tegen de dikste mast van het schip, totdat een vinger van zijn opdringerige hand hongerig haar klitje raakt. Dan wordt zij zich plotseling toch van haar toegenomen opwinding bewust. Zij sluit haar ogen, terwijl zij een korte diepe ademteug van genot en spanning neemt en gooit haar hoofd vervolgens naar achteren.
Dan voelt zij zijn hete adem tegen haar hals. Een kreuntje ontsnapt aan haar lippen als de zijne haar hals beroeren voor een zoen. Een tweede kreun, langer deze keer, vindt zijn weg naar buiten als hij zijn vingers tussen haar schaamlippen door in haar schede duwt. Haar benen beginnen te trillen van de adrenalinestoot die de hele situatie bij haar veroorzaakt.
De hand om haar hals laat haar los en de vingers worden uit haar schede getrokken. Haar ogen schieten open en zoeken contact met die van de kapitein. De donkere blik in zijn ogen bezorgen haar kippenvel en nòg meer opwinding. Sterke piratenhanden pakken haar bij de schouders en draaien haar bovenlijf ruw een halve slag in de rondte. Als vanzelf gaat haar onderlijf mee en komt zij met haar gezicht naar de mast toe te staan. Zijn linker hand grijpt haar nek deze keer en duwt haar gezicht zijdelings tegen de gladde houten kolos.
Ze houden oogcontact terwijl haar hartslag zo mogelijk nog verder oploopt. Dan houdt hij zijn rechter hand voor haar gezicht, bij haar lippen. Zonder aarzelen opent Beau haar mond en laat de vingers toe. Haar tong speelt ermee en maakt ze nat met haar warme speeksel. Zodra hij het genoeg vindt, haalt hij zijn hand weg en brengt hem weer in haar onderbroekje, maar nu bij haar billen. Even worden haar ogen groot als hij een van zijn vingers tegen haar kontgaatje duwt. Zij wil nog ‘nee’ zeggen maar de onverbiddelijke, sterke vinger dringt haar kontje al binnen. In een poging de indringer te ontwijken gaat zij op haar tenen staan, maar de tengel laat zich daar niet door ontmoedigen en dringt nog dieper naar binnen.
Schedevocht baant zich ondertussen een weg naar beneden, langs de binnenkant van haar dijen. Haar hart bonst in haar keel. Haar benen trillen nog iets heftiger dan seconden, of waren het minuten, geleden. Als Dick’s vinger zich ritmisch langs haar sluitspier beweegt pulseren er elektrische stroomstootjes door haar onderlichaam die haar vagina schokkerig laten verkrampen.
“Oooooh god…” fluistert zij.
“Een godverlaten geile slet ben je,” sist hij in haar oor.
Zijn woorden veroorzaken een siddering door haar lijf, die bij haar kruin begint en afdaalt tot aan haar stuitje.
“Maak je rok los,” commandeert hij, terwijl zijn vinger uit haar kontgaatje floept.
Haar verwarde brein laat haar aarzelen.
“Maak…je…rok…los…verdomme!”
Nerveuse vingers gaan op zoek naar de knoop in de ceintuur. Haar handen weten de opdracht binnen een tiental seconden uit te voeren, waarna het kledingstuk naar beneden zakt, om op haar schoenen tot rust te komen.
“En nu je broekje!”
Een tel later ligt ook dat kledingstuk rond haar enkels. Een vervormde pijnkreet weerkaatst tegen het achterschip als de kapitein met zijn hand vol op haar ene bil slaat. Meteen volgt er nog een, als hij haar andere bil raakt. En wéér een, en wéér… een compleet salvo vuurt hij op haar af, dat abrupt stopt als haar billen net beginnen te tintelen.
“Kont naar achteren, slet.”
Beau moet iets verstappen om haar balans te houden, maar dankzij zijn stevige greep op haar komt ze snel in de geëiste houding te staan. Dan hoort zij hoe hij zijn broeksriem en de knopen van z’n gulp losmaakt. Met een hoorbare plof raakt zijn broek het dek. Ze weet, denkt te weten, hoopt te weten, wat er nu gebeuren gaat. De gedachte alleen al laten haar sappen nog rijkelijker vloeien. Vanuit haar ooghoeken ziet ze hoe hij een klodder speeksel op zijn vrije hand laat vallen.
Dan verdwijnt de hand buiten haar zicht, maar ze weet donders goed dat zijn spuug gebruikt wordt om zijn pik glad te maken. Glad genoeg om haar, over enkele ogenblikken, soepel in haar verlangende kut te kunnen neuken.
Beau’s adem stokt opnieuw als zij zijn kloppende eikel tussen haar natte gezwollen schaamlippen voelt, op zoek naar haar warme schedeopening.
“Mijn gòòòòòd… ooooh jaaaaa…”
Haar handen graaien naar achteren en vinden de stof van zijn ruwe zeemanshemd. Grommend brengt Dick zijn harde lul dieper en dieper in haar kut, tot hij niet verder kan. Dan trekt hij zich een stukje terug om vervolgens hard toe te stoten. Haar nagels klauwen zich in de stof vast terwijl hij haar in een straf tempo begint te neuken. Haar stem klinkt hees van genot en pijn, van geilheid en opwinding. Met korte woordjes spoort zij hem aan, om haar precies zo te neuken als zij het lekker vindt. Dieper, sneller, kalm, neuk me, ram, neem me, van alles gaat er over de bühne.
Twee gejaagde ademhalingen vinden een gemeenschappelijk tempo. Zelfs hun harten kloppen even snel. Ritmisch slaat zijn buik tegen haar volle billen aan, wat nog meer aan haar genot bijdraagt.
Onderwijl maakt hij zijn duim nat met zijn eigen speeksel, vindt ermee gemakkelijk haar kontgaatje en duwt hem genadeloos naar binnen. De pijnsensatie laat haar sidderen en brengt haar borrelende orgasme onomkeerbaar op gang. Haar benen schudden steeds heftiger en haar schede krimpt herhaaldelijk samen.
“Ga je komen… slet?” hijgt hij.
“Oooh jahhh…kapitein… bijnaaaahh…”
“Maar niet… voordat… ik je… vol heb gespoten… sletje!”
Met zijn duim in haar kont, drukt hij haar schedewand tegen zijn op knappen staande pik.
De prikkeling is zo overweldigend dat zijn climax zich onmiddellijk aandient. Grommend torpedeert hij zijn sperma in haar vagina. Ook haar hoogtepunt laat zich nu niet meer wenden of keren.
Haar onderlijf schudt heftig heen en weer, gespiest op zijn nog stijve pik, terwijl een scala aan kreungeluiden de zilte zeelucht doorklieven.

Na hun beider ontlading ebt de erotische spanning snel weg en maakt plaats voor tevredenheid.
Die tevredenheid is echter maar van hele korte duur, omdat de stem van de regisseur plotseling door de studio schalt: “Cut!! Verdomme, sukkel! We moeten de scene helemaal overnieuw doen, want je hebt je horloge nog om!!”


9 thoughts on “Schrijfmarathon 2015: Finale Stemronde

  1. Jor Adam says:

    Lastige keuze, alle drie prima en geile verhalen!

    Maar mijn voorkeur ligt bij de soepele en meeslepende raamvertelling van “Quàn Bü” of de plastische en geile beschrijvingen in “Cut” . . . gelukkig kan ik er nog even over denken.

  2. De verhalen in deze finale liggen bijzonder dicht bij elkaar. Helaas ben ik in de vorige ronde afgevallen, want ik had met deze opdracht wel raad geweten. Ondanks mijn eliminatie waag ik me toch aan wat constructieve kritiek.

    In het algemeen vind ik het jammer dat de verhalen alleen de traditionele piratensetting hebben gekozen. Ik had even gehoopt dat iemand een moderne piraat uit Somalië had genomen, of een illegale download piraat.

    1: Ik waardeer de ode aan de afgevallen schrijvers.Het duurt helaas even voor het verhaal op gang komt en het eindigt nogal prompt. Van mij had dat wat meer in balans mogen zijn.

    Verhaal 2: Geweldig hoe je een bestaande piraat hebt genomen (ik heb even gegooglet) en daar een invulling aan hebt gegeven. Het piratenleven is vaak geromantiseerd. Piraten waren behoorlijk liberaal als het ging om seks en prostitutie. Daarnaast is de vertelwijze prettig om te lezen en als lezer kan ik me verplaatsen in de hoofdpersonen.

    Verhaal 3: Ik worstel met de eerste alinea. Het enige doel van die paar zinnen is de piratensetting neer te zetten. Maar op de een of andere manier past het niet bij de rest van het verhaal, qua ritme en schrijfwijze. Laat je de alinea weg, dan wordt het verhaal an sich er beter op, maar dan is aan de andere kant ook het piratenthema verdwenen.

    Kortom: wat mij betreft is de auteur van verhaal 2 de winnaar van deze ronde en daarmee ook de winnaar van 2015. Ik ben benieuwd hoe de rest van de stemmers er over denken.

  3. Moeilijk om te kiezen, want het zijn alle drie toppertjes op hun eigen manier.

    Mijn stem gaat naar het derde verhaal “Cut!”
    Puur gebaseerd op de toepasselijke titel en de briljante laatste alinea.

    Maar, Henny Huisman zei lang geleden: Er kan maar 1 de winnaar zijn.
    Ben ik helemaal met hem eens, winnaar 1, 1a en 1b…, chapeau!

    Chris

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *