Het Podium: Naomi

Naomi

 

Tot en met ronde 4 van de Schrijfmarathon 2015 hebben we van haar schrijfsels mogen genieten, en natuurlijk willen we meer over haar weten, dus geven we vandaag Het Podium aan Naomi…

Het Podium…

..is dat wel een plek voor mij???
Waarbij het ingeprente antwoord zich, in de achterkant van mijn hoofd, al meldt; ‘Nee joh, niets voor jou!!!’.
En toch had ik laatst zo’n dom internet testje gedaan en bleek ik ‘De Acteur’ te zijn…

Tja, Hoe ben ik hier beland en hoe is dat schrijven in de wedstrijd gekomen?
Pas sinds 3 jaar ben ik bewust van zowel de lifestyle als wat dat dan zoal inhoud en vooral wat het bij en voor mijzelf betekend. Dus een echte laatbloeier die, in retrospect, wel ineens een boel kan plaatsen van mijn gedachten en ideeën van vroeger.
Vooral in het begin van de zoektocht had ik nog tijd naast mijn werk en heb die gebruikt om een 40 tal boeken via amazon te lezen; meest romanachtig, deels informatief.
Fetlife als lifestyle-line, niet qua reddingsboei, maar daarmee ging de droge tekst uit boeken leven en werd het via de mensen die ik leerde kennen en de event’s ook te beleven.

Mijn Meester bracht me in contact met een vriend van hem, een schrijver. Het was deze man, die mijn op een van onze ontmoetingen vroeg “Schrijf jij ook?”
Om de een of andere reden bleef die vraag spoken en zeker nadat ik de wedstrijd van 2014 had gevonden en maandelijks las.
Het mezelf opgeven, weliswaar maanden voor de start van 2015, gebeurde enigszins in een opwelling… eigenlijk meer een willen, dan een kiezen.
Want nee, ik schreef niet en met een lichte dyslectie, is geschreven taal niet eens een echte vriend voor mij.
Ik begon er dus vooral aan, als een uitdaging voor mijzelf.
Want in de 3 jaar die ik nu hier vertoef, heb ik 1 ding goed geleerd, ‘de grens die ik ken en als waarheid zie =, is bij nader onderzoek vaak toch ietwat anders’.

Het was spannend, ‘de opdracht’ te krijgen en soms zakte de moed me in de schoenen…
De grootste uitdaging die ik voorzien had, bleek inderdaad een hardnekkige…
“Max ..x.. woorden” stond dan terloops in de opdracht.
Ik wil graag, veel, lang, met alles erbij en dan ook nog… etc zo werkt mijn hoofd en zo typ ik met gemak een paar blaadjes vol…
En, als je tot hier bent gekomen in dit schrijven, dan heb je vast een andere voorkeur van mij gevonden; ik schrijf lang qua zin.
Schijnt een signaal van een hoog iq te zijn, maar het maakt ook dat de lezer moeite moet doen.
Al schrijvende ben ik het hardst tegen deze twee gewoontes opgelopen.
Trots was ik zeker, tot de hoge midden moot gekomen. En mijn uitval kwam op een tijd die zo druk was, dat het eigenlijk ook heel goed uit kwam.
Voor 2016 zal ik me weer opgeven. Ik heb een stuk rust weer en ook wel weer zin.

Na mijn afvallen, ben ik direct ‘opgedroogd’, qua schrijven dan.
De beelden in mijn hoofd bleven wel dansen. Die gaan toevertrouwen aan het papier en vervolgens met jullie delen lijkt me weer leuk straks.
Eens kijken waar ik een jaar later sta, zowel in mijn gewoontes als in de variatie van gedachtes.
Want, 1 ding is zeker (voor mij althans), als je deelneemt heb je twee weken van de maand een heleboel vunzige gedachtes.
Zie ik ‘mijn hoofdpersonen’ in vele variaties door de verhaallijn dansen.
Moest ik uiteindelijk kiezen welke versie ik ging schrijven en bij dat schrijven voelde ik de energie, ruik ik de omgeving en beleef het tot in de details…
Nooit geweten dat een schrijver daarmee zijn dagen vult…

One thought on “Het Podium: Naomi

  1. Hallo Naomi,

    Hier nog zo’n “halve” dyslecticus, waarmee ik maar wil zeggen dat dyslexie zeker geen rem hoeft te zijn om als (hobby)schrijver bezig te zijn. Ik hoop van harte dat je in 2016 toch weer mee zult doen aan de EWA schrijfmarathon.

    Met vr. gr.
    Lex.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *