Schrijfmarathon 2016: Zevende stemronde

Gisteren stonden er diverse files in verschillende landen doordat mensen terugkeren van vakantie, en ook hier in het hoofdkantoor van de Schrijfmarathon 2016 is de vakantie voorbij. Zes weken hadden de zestien deelnemers om hun verhalen te schrijven. Beneden wachten vijftien (een deelnemer heeft zich onttrokken aan de wedstrijd) schitterende verhalen op jullie oordeel en feedback.

Dit was opdracht 7:

Gebruik het bijgevoegde plaatje als basis voor je verhaal.

Webcam Hottie door Alexander Halo

Je verhaal mag maximaal 750 woorden lang zijn.
Voorzie je verhaal van een pakkende titel.

Het plaatje is door een zeer getalenteerde kunstenaar, Alexander Halo, beschikbaar gesteld voor deze ronde van de Schrijfmarathon.

De bijdragen van de deelnemers zijn anoniem en in willekeurige volgorde geplaatst.

Lees alles en stem dan op de 2 verhalen die jou het meest aanspreken. Je kunt niet op meer dan 2 stukken stemmen, maar ook niet op minder. Vergeet niet om op de knop ‘Finish Survey’ te klikken als jij jouw twee keuzes hebt aangevinkt.

Deelnemers mogen niet bekend maken welke zin ze geschreven hebben.

Per persoon mag maar 1 keer gestemd worden.

De stemronde sluit op vrijdag 26 augustus 2016 om 23.45u.

Bij het bekend maken van de uitslag van deze stemronde, vertellen we ook welk verhaal van welke deelnemer is.

Veel leesplezier!

© EWA Nederland


1. Een kutopdracht

Op zijn vraag of zij, hoofdredactrice van een gerenommeerd vrouwenblad, niet een redactrice voor die reportage kon sturen, had ze gesnauwd: “Take it, or leave it. Maar zeg je nee, weet dan dat…”
Hij wist dat hij dan voorlopig geen klussen meer ontving. En als freelance schrijver zou het onverstandig zijn om haar tegen de haren in te strijken. Dus had hij toegestemd om een bijdrage voor het blad te leveren over een webcamhottie.

De vrouw die de deur voor hem opendoet, is aantrekkelijk. Ze is te zwaar opgemaakt naar zijn smaak, maar de felrode lippenstift en de donkere oogschaduw en mascara trekken wel de aandacht naar haar gezicht. Ze is beslist een hottie, een poes om mee te vozen in bed en niet om virtueel mee te seksen via een webcam.
“Zullen we het interview in mijn werkkamer doen?”
Ze gaat hem voor. In haar superstrakke, zwarte catsuit doet ze hem denken aan een poema. Ze lijkt hem een kat die zowel lief kan spinnen als fel kan blazen.
“Nou, hier werk ik dus.”
“Oké…” Overdonderd blijft hij in de deuropening staan. Hij had een bureau met een laptop erop en een makkelijke fauteuil ervoor verwacht, maar dit? Zijn ogen dwalen van het grote tweepersoons bed naar het andreaskruis aan de ene kant van het bed en naar het lage kastje aan de andere kant. Op het kastje staan en liggen tal van dildo’s, anaalpluggen en vibrators in allerlei formaten, waarvan sommige erg aan de forse kant zijn. Op het bed liggen een paar rode latex kussens, waar zij tegenaan is gaan liggen.
“Dus dit krijgen de mannen te zien?”
“Nou, die krijgen wel wat meer te zien hoor, anders houd ik geen klant over.”
“Wat krijgen ze dan te zien? En hoe houd je ze, eh, geboeid?”
Oei, waren dat wel zulke verstandige vragen, hier, in deze kamer? Voor een interview was de woonkamer wellicht een verstandigere keuze geweest.
“Kom eens zitten.”
Op de rand van het bed, aan de kant van het kastje, gaat hij zitten. Hij voelt zich er knap opgelaten onder.
“Stel, jij bent een klant. Ik heb al gauw door wat je wilt, waar je op kickt. Dan vraag ik bijvoorbeeld: Hmmm, wil je mijn billen zien? Ik heb daar een verrassing voor je.”
Ze is van haar liggende houding op handen en knieën gegaan, met haar billen zijn kant uit.
“Zie je? Ik heb een kleine buttplug in mijn kont zitten.”
“Heb je dat echt?”
Ze rolt zich op haar zij, kijkt hem grijnzend aan. “Wie weet.”
Ze rolt door, zet haar voeten vaneen, trekt haar knieën op en wrijft met een hand over haar kruis.
“Ik vind het leuk om mannen op te geilen en ik word er zelf ook ontzettend geil van.” Ze gaat verder in haar rol. “En jij, waar word jij verder geil van?” Ze ritst met haar andere hand haar catsuit een stukje open. “Van borsten? Of van een kaal kutje?” Haar middelvinger streelt over de stof van de catsuit haar lippen en misschien ook haar clitoris.
De paal in zijn broek knelt, het liefst had hij die eruit gehaald. Maar het interview…
“Zal ik eens iets in mijn kutje stoppen voor je?”
Ze rolt zich op haar andere zij en ze steekt haar hand uit naar het kastje.
“Wat vind je leuk? Een vibrator? Of een dildo die er bijna echt uitziet als een pik?”
Ze pakt een geaderde, vleeskleurige dildo van het kastje.
“Is dit een beetje jouw formaat als je een erectie hebt? Hmmm, dan wil ik die wel eens voelen hoor.
Speelt ze nog steeds een rol dat hij een klant is die achter z’n scherm zit, of zit ze hem te teasen en is het een verkapte uitnodiging voor een neukpartij?
“En, meneer de journalist, heb je er nu een beeld bij met wat ik zoal doe?”
Hij knikt.

“Dan heb ik een verzoek aan je. Wat ik nog nooit gebruikt heb, is het kruis. Mag ik jou eens ertegenaan zetten? Naakt?”
Hij schudt zijn hoofd.
“Ah, toe. Ik beloof je dat er iets spannends tegenover staat.”
Even later staat hij, met zijn polsen en enkels geboeid, aan het kruis en een knevel in zijn mond.
“Een momentje, ik ben zo terug.”
En ze is zo terug, mét de hoofdredactrice van het vrouwenblad; de hottie in een jurkje van rubber. Ze heeft een zweepje in haar hand.
“Oh,” lacht de hoofdredactrice, “dit gaat een leuk en kinky verhaal voor de lezeressen worden.”


2. Just another day at the office

Voor Frederieke is het holst van de nacht niet het tijdstip van pyjama’s. Buiten snijdt het knetterende geluid van een voorbijrazende brommer door de nachtelijke stilte op straat. Binnen verruilt zij haar joggingbroek voor een paar kousen en hooggehakte schoenen. Ze is klaarwakker, terwijl aan de overkant van de straat de lichten al worden gedoofd.

In de hoek van de kamer staat een laptop te wachten. Het kommetje yoghurt met honing en noten verzacht het bittere beeld van het laatste journaal. Frederieke beantwoordt een bericht van haar moeder (“zaterdag winkelen is OK”) en als Melanie kondigt ze op Twitter aan dat ze over twintig minuten online gaat.

Frederieke werpt nog een laatste blik op de rustige straat, voordat ze de gordijnen sluit. Alleen van achter het gordijn kan Frederieke Melanie zijn. Een stapeltje boeken, een vieze sok en een hockeystick moeten nog uit het zicht van de webcam, zodat niets wat Frederieke is zichtbaar wordt voor de virtuele wereld. Met een klik van de muis wisselt ze van identiteit.

Frederieke en Melanie zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden, als twee kanten van dezelfde medaille, waarvan er slechts één tegelijk boven kan liggen. De geile en soms kinky Melanie is de duistere kant van Frederieke, die uitsluitend onder de juiste omstandigheden het licht mag zien.

Ze ademt diep als NightRider1984 de chatstream opent. Glimlachend in de richting van de webcam, doet Melanie haar benen een beetje uit elkaar en wrijft ze met de muis van haar hand over haar kanten slip. Nog voor ze goed en wel is begonnen haakt hij al weer af, maar al snel dient een volgende klant zich aan. Enkel beeld en geen geluid.

De getypte teksten van de mannen aan de andere kant zijn voor haar geen substituut. Natuurlijk had ze wel echte vriendjes. Maar mannen die van Frederieke houden, willen Melanie niet accepteren. Zij willen Frederieke redden en dat ze Melanie loslaat. Nooit zal ze haar onafhankelijkheid opgeven voor een bestaan als exclusieve huisvrouw.

En de mannen die op Melanie vallen, zien in haar uitsluitend een gratis hoer. Die willen graag vanachter de webcam meegluren en zich opgeilen aan de show die zij voor anonieme anderen opvoert. Zij verwachten dat een webcammeisje vaker zin heeft in seks en kinky experimenten. Ze zouden haar echter nooit voor willen stellen aan hun moeder, of mee willen nemen naar een bedrijfsfeestje. Zij willen niet weten dat haar poep stinkt of dat ze vieze onderbroekjes laat slingeren. Voor hen is Melanie een vleesgeworden fantasie en een goedkope manier om aan hun gerief te komen.

Frederieke droomt van een minder schizofrene wereld, maar dat lijkt ijdele hoop.

Haar tong glijdt langs de roze vibrator als een loze belofte voor HardeLul_XXX, die even daarvoor had gechat dat hij haar roodgestifte mond wel vol wilde spuiten met zijn zaad. Het was vanavond drukker dan normaal. De mannen zuchten in letters dat ze verlangen naar haar ronde kont. Ze bezwijken onder haar steelse blikken en haar veelbelovende lichaam. De Melanie in Frederieke maakt hun pikken hard en de Frederieke in Melanie maakt hun creditcard leeg. Ze vergeten hun rivalen en verliezen zich in een paar minuten van gerief.

Dan, juist als ze af wil sluiten, komt The_Incredible_Pulk weer online en hij vraagt hoe haar dag was. Of ze lekker heeft gewerkt en of ze leuke of juist vervelende klanten heeft gehad. Hij is anders dan de anderen die vragen hoe het met je gaat, maar niet luisteren naar het antwoord. Al dagen lang, zo aan het einde van haar dienst, logt hij even bij haar in. Hij kan haar niet kennen, maar het lijkt of hij weet wie ze is. Voor hem hoeft Frederieke zich niet te verstoppen achter Melanie, of andersom. Hij lijkt te begrijpen dat jezelf zijn een kunst is. Frederieke laat zich meevoeren op de onderstroom van Melanie. Ze droomt dat hij haar boven laat komen en ziet dat het niet ‘of’ is maar ‘en’.

Maar als hij vraagt of het goed is dat hij langskomt, slaat de onzekerheid toe. Dan slaat ze haar laptop dicht en ebt Melanie weer weg om Frederieke de overhand te gunnen. Een klant zal nooit haar man zijn. Net zo min als andersom.


3. Een kat-en-muisspel

Toen ik haar zag, voelde ik onmiddellijk een allesverzengende, artistieke honger. Het was op een expositie van foto-schilderijen van diverse kunstenaars en ik zocht een nieuw model. Ze keek aandachtig naar een van de Webcam Hotties, geschilderd door Alexander Halo, en ik ging naast haar staan.
‘Mooi?,’ vroeg ik nonchalant en was benieuwd naar haar antwoord.
‘Te veel schaamhaar. Zou ze nog nooit van harsen hebben gehoord?’ Ze keek me aan en glimlachte. ‘En jij bent zeker Halo? Sorry, maar je vroeg mijn mening.’
‘Ik ben Halo niet. Ooit erover nagedacht ook model te staan?’
De verbazing in haar ogen was oprecht, maar ook nieuwsgierig.
‘Nee, maar dat lijkt me fascinerend.’

Een week later stond ze in mijn studio, haar uitdagende vormen nauwelijks verhuld in een sexy lingerie setje, en bekeek mijn schilderijen.
‘Raak je nooit opgewonden van al die naakte vrouwen?’
‘De verleiding is soms groot, ja,’ antwoordde ik naar waarheid.
‘Heb je seks met je modellen?’
‘Nee! Iemand die naaktmodellen schildert en fotografeert kan niet te pas en te onpas met een erectie rondlopen. Dat is niet alleen onprofessioneel, maar ook gênant. Voor mij, maar ook voor mijn modellen.’
‘Wat eerzaam van je,’ lachte ze, draaide zich om en liep naar het bed dat ik had geprepareerd als set. ‘Ik kan dus gerust elke pose aannemen, jij kunt je toch beheersen.’
Ik liep naar mijn ezel, greep een stuk houtskool en stak een ganzenveer achter mijn oor. Hoewel ik het niet wilde toegeven, wond ze me enorm op, maar ik kon niet peilen of ze een spelletje met me speelde.
‘Is dit niet te ordinair?’ Ze leunde achterover op haar ellebogen, haar benen gespreid. Door de manier waarop ze het vroeg, werd me echter duidelijk wat ze wilde.
Terwijl ik begon te schetsen, werd mijn beheersing danig op de proef gesteld, maar mijn blik bleef professioneel en kritisch. Het slipje sloot niet mooi om haar heupen. Ik liep naar haar toe en knielde tussen haar benen.
‘Niet schrikken. Het bandje zit dubbel.’
Ze kneep haar ogen iets dicht, tuitte haar lippen en ademde hoorbaar in toen ik haar slip recht trok.
‘Beter zo?,’ vroeg ze en keek me ondeugend aan.
Ik besloot haar een beetje te plagen.
‘Nog niet helemaal. Ik wilde eigenlijk een string, maar dat is zo verholpen.’
Mijn handen schoven het slipje tussen haar billen. Ik haakte mijn vinger in de bovenkant van het broekje en gaf kleine rukjes. Die rukjes ontlokten een zachte kreet. Een geluidje van pure wellust. Ik greep de ganzenveer en liet hem vederlicht over het middelpunt van haar slip glijden. Zacht, strelend, alsof ik lijnen op papier zette. Ze kwam overeind en wilde haar benen sluiten, maar ik zat ertussen.
‘Er zit een vlekje op je slip en een ganzenveer verwijdert dit. Ik gebruik hem ook bij mijn schetsen.’
‘Het voelt vreemd, prikkelend. Een gevoel alsof…’ Ze zweeg en bevochtigde haar lippen.
Het was tijd voor de volgende stap. Ik was benieuwd hoever ze zou gaan.
‘Ik wil je tepels zien. Durf je dat?’
Tot mijn grote verbazing gingen haar handen naar haar borsten. Ze trok niet de bandjes omlaag, maar de cups. Ondersteund door de beugels leken haar borsten te zweven.
Priemend staken ze vooruit, schreeuwend om mijn handen, mijn mond.
‘Goed zo?,’ vroeg ze uitdagend en ik knikte. Alsof ik mijn penseel in een verfbakje doopte, raakte ik met de ganzenveer haar tepel aan. Zachte, draaiende bewegingen en het knopje werd onder mijn ogen hard.
‘Mooie, grote tepels. Prachtig om te schilderen.’
‘Ik ben geen canvas, ik ben van vlees en bloed,’ antwoordde ze hees en ik hoorde opwinding in haar stem. Het was alsof ze smeekte ook haar andere tepel aan te raken. Mijn ganzenveer streelde tergend langzaam over de bogen van haar borsten naar de andere tepel en ook dat knopje werd meteen hard.
Gebiologeerd boog ik naar haar toe. Er was weinig nodig of ik zou die tepel in mijn mond nemen, eraan zuigen, eraan likken. Als ik mijn tong uitstak, kon ik hem aanraken. Mijn erectie klopte pijnlijk, maar ik was geen nerveuze beginneling. Ondanks dat ik mijn emoties goed onder controle had, schoot de geilheid als bliksemschichten door mijn lichaam. Gevoelens die schreeuwden om bevredigd te worden,… door haar.
Ik grijnsde, stond op en liep terug naar de ezel. Toen ik begon te tekenen, ving ik haar blik. Hongerig en zelfverzekerd, wachtend op mijn volgende move, om dan onverbiddelijk toe te slaan.
Dit werd een hoogst interessante, misschien onvergetelijke, maar aangename middag.


4. Schatje

‘Doe nou niet!’
Ze legt haar hand op het stuur en klemt haar benen stokstijf tegen elkaar.
‘Wat moet ik niet doen, schatje?’
‘Sorry Fer, dat was tegen mezelf. Ga alsjeblieft verder.’
Terwijl ze luistert naar wat haar uitgever te vertellen heeft, wisselt haar telefoon voortdurend van hand. Ze slikt. Want ondanks het feit dat ze zich heilig heeft voorgenomen nooit meer verliefd te worden op een gebonden man, zweeft ze weg op zijn stem. Haar vingers keren weer terug naar haar, om zijn aandacht bedelende, plekje tussen haar dijen.
‘Je schreef toch nooit eerder een verhaal over een webcam, schatje?’
‘Nee, maar je idee bevalt me.’
‘Windt het je op?’ Hij lacht. Vrolijk. Jongensachtig.
‘Een beetje wel.’ Ze zucht diep.
Het is niet zijn opwindende verhaalidee of het feit dat hij, zoals gebruikelijk, ongedwongen met haar flirt: Zijn bijna triomfantelijke lach maakt dat haar onderbuik samentrekt. Ze slikt. ‘Ik kan er wel wat mee, denk ik. Hoe gaat het verder?’
Ze probeert professioneel over te komen, maar haar stem klinkt zoveel hoger dan normaal.
‘Geen idee. Maar daar heb ik toch mijn onwijs sexy, pientere schrijfstertje voor?’
Weer die lach! Haar nagel haakt om de rand van haar string en als vanzelf glijden haar vingers diep in haar vochtige warmte. Onwillekeurig kreunt ze.
‘Ik hoor het al! Het komt goed. Ik heb zeker nog twee verhalen van je nodig.’
‘Ik heb er eentje klaar, Ferry. Het bevalt je wel, denk ik.’
‘Mmmm, schatje. Als jij zelf tevreden bent, zal ik gegarandeerd door mijn kantoor stuiteren als ik het lees. Mail je het me?’
‘Straks. Ik sta nu in Amsterdam in de parkeergarage en wilde net naar huis gaan.’
Ze zou willen dat hij haar niet steeds schatje noemde!
‘Oké. Zeg schatje, weet je nog die tekenaar over wie ik je vertelde?’
‘Ja, die Alexander Halo. Ik heb hem gegoogeld. Zijn werk bevalt me.’
‘Hij wil graag je cover verzorgen!’
‘Dat meen je?’ De gedachte dat een werk van deze kunstenaar haar verhalenbundel zal sieren, maakt haar nog verhitter dan ze al was.
‘Hij heeft me een tekening gestuurd. Een webcammeisje. Lekker uitdagend en toch beschaafd. Helemaal jouw stijl!’
‘O, vandaar jouw heerlijke verhaalidee!’
‘Zeg schatje, zei je nou dat je in Amsterdam bent? Ik werk vandaag thuis. Wil je soms even komen kijken?’
Haar verstand zegt haar te weigeren. Ferry is ronduit onweerstaanbaar. Het zal moeilijk voor haar zijn zich te beheersen als ze bij hem thuis is. Wees nou slim. Zeg nee en hou de verhoudingen zakelijk!
‘Heel graag.’ Ze bijt op haar lip.
‘Oké, ik zie je zo!’

Nerveus schudt ze haar hoofd. Waarom doet ze dat nou?
Of … is het soms wél een goed plan? Want als ze hem thuis samen met zijn oogverblindende vriendin ziet, geneest ze misschien van haar onnozele verliefdheid.
‘Nondeju! Waarom is hij niet oud en lelijk? Die lach …’
Ze zet haar hooggehakte voet op het dashboard. Haar vingers weten wat haar lichaam verlangt.
‘Ferry!’
Steeds sneller bewegen ze en haar vocht druipt over haar hand.
‘Fer! Ferry!’

‘Kom verder, schatje. Wat geweldig dat je zo dicht in de buurt was.’
Zijn informele shirt en jeans doen zijn getrainde lijf veel beter uitkomen dan goed is voor haar gemoedsrust.
‘Laat mij de hand kussen die de meest opwindende verhalen tikt die ik ooit heb gelezen.’
Haar hart bonst als een bezetene als hij haar naar zich toe trekt en haar vingers een voor een kust. Ze voelt hoe ze bloost als hij snuift, zacht kreunt en haar onderzoekend aankijkt. Hij lacht zijn lage lach.
‘Kom verder, schatje.’
Verbaasd kijkt ze naar de verzamelde huisraad in de gang. ‘Ga je verhuizen?’
‘Welnee! Ik heb de laatste spullen van mijn ex klaargezet.’
Ze kijkt hem vragend aan. ‘Je ex?’
Hij knikt. ‘Wist je niet dat mijn wonderschone leeghoofd en ik al maanden uit elkaar zijn? Het is hoog tijd dat haar rommel hier eindelijk verdwijnt.’ Hij knipoogt en pakt haar hand. ‘Kom! Gaat het, schatje?’
Als ze zich langs een stapel verhuisdozen wringen, verstapt ze zich. Ze wankelt en haar borsten raken zijn biceps. Ook hij ziet hoe haar tepels zich oprichten onder haar blouse.
‘Sorry,’ stamelt ze, ‘Ik ben zo onhandig soms.’ Haar stem trilt.
‘Je bent verrukkelijk,’ fluistert hij. Zijn blik maakt haar vochtig.
‘Maar vertel me eens, mooi schrijfstertje… Hoe komt het dat jouw vingers zo betoverend naar jouw opwinding geuren?’
Ze huivert als hij haar hand pakt, opnieuw haar vingers kust en ze dan stevig om zijn gezwollen kruis vouwt.


5. Oost, west, thuis op z’n best

Ik loop net de fabriekspoort uit als achter mij mijn collega Gerrit mij roept.
“Theo! Hé Theo, wacht effe!”
Ik ben moe van de lange werkdag en heb eigenlijk geen zin in een praatje, maar Gerrit is de beroerdste niet dus ik stop en wacht terwijl hij in marstempo aan komt lopen.
“Theo, ik moet je wat bekennen,” zegt hij een beetje buiten adem.
“Je bent te dik en hebt geen conditie?” grap ik.
Hij kijkt me quasi boos aan maar kan een grijns niet onderdrukken.
“Hé, we kunnen niet allemaal Schwarzeneggers zijn,” bekt hij van zich af.
Ik zwijg en grijns net zo hard terug.
“Theo, wat ik wou zeggen… laatst liep jij ook een stukje voor mij uit. Toen viel er een kaartje op de grond. Ik heb het opgepakt en wilde het aan jou teruggeven… maar uh, dat schoot er even bij in.”
Hij kijkt mij erbij aan met een mengelmoes van ‘weet je over welk kaartje ik het heb’ en ‘hoop niet dat je boos bent’.
“Wat voor kaartje Gerrit? Ik ben niks verloren volgens mij.”
“Dit kaartje,” zegt hij en overhandigt het mij.
Het kaartje toont een tekening van een schaars geklede vrouw waarvan het gezicht niet zichtbaar is. De enige tekst op het kaartje, iets van webcam hottie, verwijst naar een gelijknamige website volgens Gerrit.
“Ben jij ook al eens op die site geweest?” wil hij van mij weten.
Met een frons bekijk ik het kaartje nog eens goed.
“Ik weet zeker dat ik nog nooit op die site ben geweest. Ik ben niet zo’n internetter.”
Gerrit kijkt mij teleurgesteld aan.
“Oh. Nou… ik ook niet hoor, maar dit vond ik wel een probeerseltje waard. Dus ik heb die site opgezocht. Weet je zeker dat jij…? Ach, is ook niet belangrijk.”
“Wat moet ik me daar dan bij voorstellen Ger?”
“Die vrouw, die op dat kaartje staat, nou… daarmee kun je seksen, zeg maar.”
Hij kijkt om zich heen, pakt me bij mijn mouw en trekt mij samenzweerderig met zich mee een stukje bij de poort vandaan.
“Niet iedereen hoeft het te horen,” lacht hij voorzichtig, “Je moet het maar eens doen. Je gaat naar die site en dan gaat die vrouw uit de kleren voor je. Je moet er wat voor betalen, maar geloof me, ze is iedere cent waard.”
“En uh… aan hoeveel geld moet ik dan denken?” wil ik van hem weten.
“Geld moet rollen Theo, kom op zeg. Laatst hè… laatst was ik twee keer klaargekomen in een half uurtje. Dat is met moeders-de-vrouw in geen twintig jaar meer gelukt. Ze is zó geil jongen, mijn pik ploft zowat uit elkaar iedere keer als ik haar zie. Weet je, eerst geilt ze je lekker op door langzaam d’r kleren uit te doen. Dan gaat ze op bed liggen en zit ze aan haar tieten of speelt met haar kutje.
Je kunt haar van alles vragen… om dingen in haar kutje te stoppen bijvoorbeeld. Dat doet ze allemaal. Of in d’r kontje, ook zo lekker.”
Ik merk dat Gerrit’s ademhaling gejaagder wordt en er verschijnen kleine zweetpareltjes op zijn bovenlip.
“Terwijl zij al die kunstjes voor me doet, ruk ik lekker aan die Jan Plezier van mij. En dat zeg ik, laatst kon ik tot twee keer toe mijn kwakkie kwijt. Echt Theo, dat vrouwtje is een lust voor oog en pik!”
Hij glundert overduidelijk bij het in gedachten herbeleven van zijn geile webcamsessies.
“Neem dat kaartje nou mee naar huis en probeer het ook een keer. Je zult zien dat ik niks gelogen heb hoor.”
Ik bedank beleefd voor het kaartje, nogmaals benadrukkend dat ik niet zo’n internetter ben en wens hem een fijne avond.
“Gaat zeker lukken,” zegt hij, terwijl hij met een ondeugende lach op zijn gezicht een paar keer het gebaar maakt alsof hij zich aftrekt.

Op weg naar huis moet ik nog aan het gesprek met Gerrit denken. Zoals ik al zei, hij is de beroerdste niet. Bij thuiskomst pak ik een pilsje uit de koelkast en zoek mijn vrouwtje op. Zoals verwacht tref ik haar in de kleine slaapkamer aan waar zij halfnaakt op bed ligt. Zodra zij mij in de deuropening ziet staan blaast ze mij een handkus toe, een teken voor mij dat ik even niet kan storen omdat mijn eigenste webcam hottie weer lekker bezig is met een goedbetaalde sessie.


6. Mijn buurmeisje

Gespannen pak ik mijn tasje en controleer ik mijn make up. Vanavond ga ik op bezoek bij mijn buurmeisje Tamara om haar aan het werk te zien.
We hebben eigenlijk altijd prettig contact gehad, onlangs heeft ze me in vertrouwen toegefluisterd dat ze nieuw werk had. Vol enthousiasme vertelde ze over het cammen, de mannen en soms ook vrouwen, de kick die het gaf en het geld dat het opbracht. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt, zelf zou ik het nooit durven maar zien wilde ik het wel graag. Na nog een laatste blik op de klok loop ik de deur uit om aan te bellen bij de deur naast de mijne. De brede glimlach van Tamara haalt mijn spanning direct weg. De wijn die ik mee heb genomen wordt open gemaakt waarna we even later gemoedelijk op de bank zitten te kletsen.
Ik bekijk haar eens goed, Tamara is naar mijn mening een mooi meisje om te zien.. Ze is 22 jaar heeft lang zwart haar en een prachtig zandloper figuurtje. Haar stevige borsten zitten duidelijk zonder bh onder haar topje gezien de harde tepels die door haar shirtje priemen. Haar ogen zijn groot en domineren haar gezicht, omsloten met lange wimpers die haar een onschuldige opslag geven. Tamara is mooi, heel mooi. Ze weet van zichzelf dat ze er best mag zijn maar heeft gelukkig niet echt door hoe mooi ze is. Ik denk terug aan de fantasieën die ik al heb gehad met haar in de hoofdrol, een kleine glimlach verraad dat ik aan iets leuks denk.
‘Waar denk je aan?’ , de stem van Tamara haalt me gauw uit mijn dagdroom, met blozende wangen kijk ik haar aan en stamel dat ik dacht aan haar werk.
Haar gezicht klaart op, de laptop wordt open geklapt waarbij ze zorgt dat het geluid van de laptop goed hard aan staat. Snel staat ze op om de gordijnen dicht te doen.
‘Niets zeggen en alleen maar kijken’, zegt ze met een knipoog tegen mij.
Rustig drink ik mijn wijn op terwijl Tamara de ene na de andere man afwerkt. Langzaam danst ze voor de laptop, haar zandloper figuur benadrukt ze met haar rood gelakte nagels. Ze speelt met hen, suggestieve bewegingen laten hen denken dat ze hele andere dingen doet dan ze daadwerkelijk doet.
Onbewust ben ik met mijn vingers langs mijn tepels gestreken, hard priemen ze door mijn jurkje heen. Mijn ogen laten Tamara niet los. Haar ogen betoveren, lippen verleidelijk likkend en vingers die haar lichaam verkennen.
Ze draait de laptop, ik merk het nog niet direct totdat ze op mij toe komt lopen. Ik ben in beeld, ze neemt plaats op mijn schoot en drukt haar lippen op de mijne. Zonder nadenken open ik mijn mond, haar tong verwelkomend terwijl mijn handen haar lichaam strelen. Stevig pak ik haar bij haar billen, dichter tegen me aanduwend.
Ik ga iets verzitten zodat ik beter bij haar uitdagende lichaam kan, trek haar topje naar beneden en bevrijdt zo haar tepels van de stugge stof. Mijn lippen vinden haar tepels, genietend bijt ik zachtjes. Ik voel hoe Tamara op mijn schoot kronkelt, ze is botergeil en laat dat duidelijk merken. Scherpe nagels krassen over mijn huid, ik laat haar tepel los en kijk omhoog recht in haar prachtige ogen.
Mijn billen gaan iets omhoog zodat ze mijn jurkje uit kan trekken. De cam ben ik vergeten, ik geniet van dit moment, van haar borsten op mijn ooghoogte, haar tepels die smeken om meer aandacht. Ze buigt haar hoofd naar voren om mijn tepels in haar mond te nemen. Genietend leg ik mijn hoofd in mijn nek. Ik wil meer, ik wil haar in bed, naakt en van mij. Ze voelt mijn hand een weg naar haar slipje zoeken, merkt mijn ongeduldigheid op en lacht zachtjes.
Met een ruk laat ze mijn tepel los en draait richting de cam. Shit, die was ik helemaal vergeten.
Ik zie hoe ze liefjes naar het beeld zwaait en hem dan met een klap dicht doet. Ze staat op en pakt mijn hand, ik kan niet anders dan haar volgen naar haar slaapkamer..


7. Afspraak

“Is dit misschien iets dat jou kan helpen om de eindjes aan elkaar te knopen?”
Katinka neemt verbaasd een visitekaartje van haar buurman aan. Op het kaartje staat een jonge vrouw getekend, poserend op een zwarte stoel. Ze is naakt, op zwart-wit gestreepte kousen en een naar beneden geschoven slipje na. Haar borsten zijn gedeeltelijk verborgen achter haar zwarte lange haar. Als Katinka in een hoekje ‘webcamhotties’ leest, gaan haar ogen wijd open.
“Echt niet, Chris,” zegt ze bijna verontwaardigd, terwijl ze het kaartje teruggeeft, “ik verrek nog liever van de honger dan dat ik geil ga zitten doen voor een stelletje vieze thuisrukkers!”
“Kerels die je nooit zult zien, Katje. Luister, ik weet hoe het in zijn werk gaat. Het is niet vies, er komt niemand aan je en het is niets om je voor te schamen. Daarbij kun je er erg veel geld mee verdienen en dat kun je nu goed gebruiken.”
“Dan nog niet. Webcamseks is niet aan mij besteed. Het windt me niet op en faken kan ik niet.”
“Wedden van wel?”
Katinka kijkt hem vragend aan.
“Hoe bedoel je?”
“We kunnen het uitproberen? Haal ik mijn laptop en doen wij samen zo’n sessie. Jij in de slaapkamer en ik hier in de woonkamer. Kom je niet klaar of kun je het niet faken, neem ik je mee uit eten. Lukt het je wel om een orgasme te krijgen, of te faken, ga je morgen met mij mee naar die studio.”
“Je bent hartstikke gek.”
“Op jou, ja. Nou…wel of niet?”
“Niet.”
“Lieve schat, het levert je vijftig euro per uur op. Drie keer faken en je hebt honderdvijftig euri in the pocket. Doe dat paar keer per week en je bent razendsnel van die schuld bij je ex af. Kun je eindelijk echt opnieuw beginnen.”
Dat raakt een gevoelige snaar bij Katinka. Chris weet dat haar financiële situatie haar regelmatig nachtmerries bezorgt. Met een zucht geeft ze dan toch toe aan de vragende ogen van Chris. Verheugd springt hij op, zegt Katinka dat ze haar laptop mee moet nemen naar haar slaapkamer en snelt daarna de deur uit. Nog geen kwartier later ligt Katinka naakt op bed met haar laptop aan het voeteneinde. Beneden in de woonkamer zit Chris, met zijn laptop op schoot.
“Ben je er klaar voor, meisje?” spreekt hij in zijn microfoontje.
Katinka knikt slechts. Ondanks dat ze Chris goed kent, gieren de zenuwen door haar keel. Zo intiem zijn ze namelijk nog nóóit geweest.
Dan begint Chris weer te praten.
“Je mag lekker ontspannen gaan liggen, meisje. Benen opgetrokken en voetzolen tegen elkaar, alsjeblieft,” hoort Katinka via de speaker van haar laptop.
Opnieuw knikt zij slechts. Zijn stem is precies waar zij van houdt, warm en donker. Zij mag haar rechterhand net boven het schaambeen op haar onderbuik leggen van hem. Met haar linkerhand mag zij haar lichaam strelen. Haar intieme delen zijn echter nog verboden gebied. Dit houdt Chris een paar minuten vol, terwijl hij op zachte toon vertelt hoe mooi en geil zij is. Hij voorspelt haar dat het niet lang zal duren voordat haar kutje haar geilheid zal verraden.
“Speel maar eens even met je kutje,” spoort hij haar aan, “en vergeet die geile tepeltjes niet.”
Katinka gaat er helemaal in op. Ze voelt hoe haar vagina open gaat staan, hoe haar clitoris opzwelt en hoe de druppels geil de binnenkant van haar schaamlippen vochtig maken. Eigenlijk heeft Chris haar nu al zo geil als boter. Haar klit is heel gevoelig door het kortdurende spel en haar tepels doen bijna zeer van de al opgebouwde spanning. Chris praat verder en laat haar ook een paar keer stoppen, nog nèt voordat zij klaar kan komen. Dat vindt ze frustrerend en opwindend tegelijk. Katinka kermt steeds harder. Faken hoeft niet meer, ze wil komen. Ze moet komen!
“Ohhhh….Chris! Ik..ik…alsjeblieft?” smeekt ze.
“Kom maar, meisje. Je hebt het verdiend.”
Die woorden laten Katinka een heftig orgasme in duikelen. Voor Chris is haar schokkende lichaam een lust voor het oog. Voor háár is het een enorme ontlading van seksuele spanning die hij met alleen zijn stem heeft weten op te wekken. Het schokken wordt pas minder als zij haar klit voorzichtiger streelt.

Ze straalt als haar ogen die van de breed grijnzende Chris vinden, die in de deuropening van haar slaapkamer is komen staan.
“Mijn hemel, wat was dat geil,” fluistert ze nahijgend.
“Dàt, lief Katje, betekent een afspraak met mij morgen. Die studio kan de pot op!”


8. Kunst

Ze had haar hoofd al in alle standen gebogen, maar kon nog steeds niet zeggen wat ze er nu precies van vond. Het stuitte haar tegen de borst, terwijl het haar aan de andere kant ook aantrok. Desondanks leek het meer in de eerste emotie dan in de tweede te resulteren.
Ze hief haar glas Prosecco. Voor ze het aan haar mond kon zetten, verscheen de hals van een wijnfles binnen haar gezichtsveld.
“Laat me je nog even bijschenken.”
Ze wilde sputteren dat ze genoeg had, maar haar glas was alweer vol. De tintelende, bubbelende belletjes dreven speels naar de oppervlakte waar ze genadeloos uit elkaar spatten.
Ze sloeg haar wimpers naar de ongenode gast op. Hij was een centimeter of vijftien langer dan zij, wat best een prestatie was gezien haar hakken. Zijn zwarte haar was net iets te lang en zat rommelig, alsof hij er met zijn hand doorheen had gewoeld of zojuist uit een bed was gerold. Zijn felblauwe ogen schitterden. De kleur deed haar denken aan de Adriatische kust op een zomerse dag.
“Vroeg ik daarom?”
Hij liet met een geamuseerde blik zijn ogen van haar kruin naar haar tenen in haar peeptoes glijden en tergend langzaam weer terug. “Nee, maar je zag eruit alsof je maar geen beslissing kon nemen wat betreft de tekening. Ik vind de maker getalenteerd. Misschien trekt dit je over de streep.”
Met haar neus in de lucht bekeek ze de tekening nog een keer kritisch. Ze was zich bewust van het feit dat hij haar profiel uitgebreid stond te bestuderen.
“Oké, wat vind je er mooi aan?”
Ze nam nog een slok van de mousserende wijn en liet de zurige smaak haar mond rondgaan. “De sterke lijnen en het minimalistische gebruik van kleur.”
Hij knikte. “Wat vind je niet mooi?”
Ze hield haar hoofd opnieuw schuin. “Het contrast van het zwarte haar op haar huid, haar borsten die er niet natuurlijk uitzien, net als haar buik en ligging van de rechterarm. En natuurlijk de opgeschoren venusheuvel.”
Hij keek nog steeds vermaakt. “Wat mankeert er aan het laatste?”
“Ik krijg er kippenvel van.” Ze toonde het hem door haar arm op te heffen. “Of puur natuur, of een streepje, of kaal, maar dit kan echt niet.”
Zijn lachende mond liet een rij witte tanden zien. Het raakte haar op plaatsen waar het haar niet zou horen te raken. “Duidelijk.” Hij hief de fles en knipoogde. “Ik ga even de rest van de gasten bijschenken.”
Ze keek hem na. Naar zijn katachtige manier van lopen en hoe zijn billen zijn broek vulden. De doodgeslagen bubbeltjes in de wijn leken te herleven in haar buik.
In een poging de verwarring af te schudden, leegde ze haar glas en liet het achter op één van de statafels die voor deze avond in de prestigieuze galerie waren geplaatst.
In de toiletruimte keek ze niet in de spiegel tijdens het handen wassen. Ze wist wat het zou reflecteren. Het was niet haar uiterlijk, maar de dode blik in haar ogen die ze niet wilde zien.
In gedachten verliet ze het toilet en sloeg rechtsaf de stille gang in naar de nooduitgang. Ze snakte naar adem toen een arm haar een kantoor in trok.
Zijn warmte van zijn lichaam drong een fractie eerder tot haar door dan de warmte van zijn stem. “Wat ga ik aantreffen?”
De hand op haar geslacht zou haar moeten schokken, maar gek genoeg deed het dat niet. Ze sloot haar ogen en plaatste haar handen als een stille smeekbede tegen de muur. “Er is maar één manier om daar achter te komen,” zei ze hees.
Hij aarzelde even. Later, veel later, had ze zich afgevraagd of het was vanwege haar woorden of vanwege de angst betrapt te worden.
Zijn aarzeling duurde niet lang. Hij trok haar cocktailjurkje omhoog en haar slipje naar beneden. Trefzeker vond zijn hand zijn doel. Hij hield zijn adem even in, voor hij begon te lachen. “Streepje.”
Ze bewoog haar bekken zo dat zijn vingers tussen haar schaamlippen door gleden. De rilling die over haar rug ging, was niet gespeeld. “Je hebt ongeveer vijf minuten voor hij me komt zoeken. Het maakt me niet uit of je een ober of zijn loopjongen bent. Neuk me. Nu.”
Hij zette zijn tanden in haar oorlelletje. Het geluid van zijn rits klonk hard. Met een vinger op haar clitoris stootte hij zijn pik genadeloos in haar. “Als hij ons snapt, hangen we allebei.”
Ze kreunde. “Omdat?”
“Omdat ik Alexander Halo ben.”


9. Vernissage

De charismatische kunstenaar drukt een glas in mijn hand en toornt me mee door de drukke galerie. De tekeningen van naakte vrouwen komen van alle kanten op me af.
Mijn portret is niet te missen, pontificaal uitgelicht hang ik hier op dubbelware grootte te kijk voor het kunstpubliek. Het ontroert me op een pijnlijke manier om mezelf zo te zien. Mooi maar weerloos.

Mijn studie is als een nachtkaars uitgegaan en mijn vriendjes nemen steeds de benen.
Een parttime baan als caissière moet me op het rechte pad houden maar uit verveling en geldnood ben ik begonnen met cammen. Soms woel ik mezelf in slaap maar het is te makkelijk verdiend en vaak geniet ik er ook van. Zal ik ooit nog iets anders doen dan mannen klaar laten komen in ruil voor geld en aandacht?

De kunstenaar meldde zich een tijdje terug online, met het verzoek voor hem te poseren.
Tijdens onze sessie lokte hij me naar de divan achter in zijn atelier en beminde me op een manier zoals alleen kunstenaars dat kunnen.
Tegen beter weten in heb ik gehoopt dat ik bijzonder voor hem zou zijn.
De uitnodiging voor de vernissage van zijn ‘Webcamgirls’ was het eerste en enige dat ik kreeg.

Mijn tweede glas wijn gooi ik in één teug achterover en ik wil aan het derde beginnen als een onbekende man me op de schouder tikt. Hij wijst in de richting van mijn portret, trekt een triomfantelijke grimas en zegt: ‘Dat ben jij hè? Je bent prachtig. Ik heb je net gekocht, zodat ik me op je kan aftrekken.’

Het is geen onaantrekkelijke man, toch voel ik mijn nekharen overeind springen.
De minachting in zijn stem treft me recht tussen de ogen.
Er welt een boosheid in me op, die ik met moeite verborgen kan houden achter een glimlach.
Ik wil hem liefst te lijf gaan maar kies voor wapens die ik beheers. Verleiding en seks.
‘Zozo, dat gaat makkelijk. Misschien heb ik wel iets beters voor je.’
Zonder zijn reactie af te wachten pak ik zijn arm en knik dat hij moet volgen.
Achterin is een deur die uitkomt in een steegje, waar de containers staan te wachten op de resten van dit feestje. Ik duw hem ertegen en ga vlak voor hem staan. Quasi geil bijt ik op mijn lip en hij probeert me te zoenen. ‘Niks ervan, ik deel nu de lakens uit. Je mag me niet aanraken! Ik wil alleen even zien waar jij aan gaat trekken.’

Ik grijp naar het kruis van mijn koper en haal zijn pik tevoorschijn. Iets harder dan gebruikelijk trek ik eraan, hij moet weten dat dit voor mijn plezier is. Vakkundig bewerk ik zijn hunkerende lul.
Al snel smeekt hij om me aan te mogen raken maar ik druk zijn handen terug op de container.
Als hij ze daar braaf houdt, vrij ik mijn tieten even tegen zijn borst.
‘Jij geilaard, rukken op webcammeisjes. Vind je lekker hè?’
Ik moet pauzeren om zijn handen van mijn billen te slaan.
‘Niet doen, afblijven had ik gezegd! Nog één keer en ik stop.’
Hij gromt afkeurend maar lijkt zich in zijn lot te schikken.
‘Hier met die stijve pik van je. Ik ga je laten spuiten, zodat ik weet hoe je dat vaker zult doen.’

Ik kijk hem recht aan en laat een kloddertje spuug op mijn vingertoppen druipen.
Als ik daarmee cirkeltjes rond zijn eikel draai en er zachtjes in knijp, houdt hij het niet meer.
Zijn pik vult zich tot in het kleinste haarvaatje met bloed en begint enthousiast te kloppen.
Hij laat een langgerekte kreun ontsnappen en schokt met zijn heupen.
Ik spring opzij om zijn zaad niet op mijn kleding of handen te krijgen.

Weerloos als een net klaargekomen man hangt hij tegen de container.
Ik roep ‘Veel plezier met me!’ en wandel zonder om te kijken richting deur.
Die zwaait open en er verschijnt een verschrikte werkstudent met een zak vuilnis.
Met een grote grijns glip ik erlangs, de situatie verder aan de mannen latend.
Binnen wijken de mensen als vanzelfsprekend uiteen, in een rechte lijn zet ik koers naar de uitgang. Ik gris nog een glas wijn van een passerend dienblad en knipoog in het voorbijgaan naar de kunstenaar.

Buiten verwarmt het zwoele avondzonnetje goedkeurend mijn gezicht en decolleté.
Ik glimlach en geniet. Ik voel me baas en prima in staat om het beste ervan te maken.
Thuis ga ik de cam aanzetten en mijn publiek verwennen met een welgemeende striptease.


10. De Hippiekoningin

“Het voelt eindelijk alsof het herfst is,” zei de Hippiekoningin in zichzelf. Een halve eeuw geleden had zij gezien hoe Jimi Hendrix zijn gitaar verbrandde op het Monterey Popfestival. Nu leefde zij teruggetrokken in haar laatste toevluchtsoord: de peepshow in het souterrain van de new age winkel aan de Rozenlaan. Ik had er net een paar reflexologie sandalen aangeschaft en wierp het wisselgeld in de gleuf van de automaat. Het luikje klapte open en door het glas keek ik naar de Hippiekoningin. Ze zag er tijdloos meisjesachtig uit. Van alle meiden die met swingende heupen en schuddende borsten in de midzomerzon hadden gedanst was zij als enige overgebleven. De oude liefdeszomer had tientallen kalenders overleefd maar leek nu eindelijk voorbij.

“Ik vind het fijn dat je naar me bent komen kijken,” zei de Hippiekoningin. “Ik krijg niet veel bezoek meer. Eerst had iedereen het te druk met werken en nu zijn ze allemaal te oud om nog te komen.”
“Of te dood,” opperde ik.
“Je hoeft niet dood te zijn om niet meer bij je Koningin te komen. Dood zijn is geen excuus hoor.”
“Ik heb je dochters gezien,” zei ik.
“Ze zijn zeker al groot, is het niet?”
Ik wist niet wat ik haar moest zeggen. Haar dochters zaten achter de webcam en wisten niet wie hun moeder was. De Hippiekoningin lag jong en goed geconserveerd achter het glazen raam in haar vitrine. Zij was naakt en rookte een joint.
“Nou? Zijn ze al in India of Afghanistan geweest?”
“Misschien naar India. Afghanistan is niet meer zo in trek. De meesten gaan tegenwoordig naar Ibiza.”

De Hippiekoningin draaide zich naar mij toe. Ze legde haar slanke hand plat op het glas van de vitrine. Ik kon de lijntjes op haar handpalm zien. Ze keek me wanhopig aan, als een tot levenslang veroordeelde gevangene. “Kom bij me. Er is al zo lang niemand meer bij me geweest,” zei ze zacht. “Mijn dochters zijn uit mijn idealen geboren. Maar ik niet. Ik wil ermee gaan stoppen.”

Stoppen? Dat nooit, dacht ik. Integendeel: hier in de cabine van de peepshow zou ik de ultieme liefde met haar willen bedrijven. Met haar gave, gladde handpalmen zou zij mijn gezicht strelen en haar vingertoppen langs mijn lippen laten glijden tot op mijn kin. Zij zou dan mijn overhemd openknopen en door mijn borsthaar kroelen, mijn tepels plagend prikkelen met haar tong en natte lippen. Ze zou zich daarna op mij storten als een uitgehongerde wolvin, haar hoofd begraven in mijn schoot en mij lurkend, slurpend en slikkend naar stratosferische hoogtes pijpen. Als parende slangen zouden we daarna langzaam en langdurig in en uit elkaar glijden, verstrengeld in een kronkelende dans rondom haar natte roze spelonk, waarachter ik een majesteitelijke holte vermoedde. Ik wilde maar een ding: afdalen in de peilloze diepte tussen haar heupen en daar wegsmelten in haar warme koninginnengelei.
En dat zou alleen nog maar het voorspel zijn want in haar ogen zag ik dat zij smachtte naar het slotakkoord.

Haar roodverbrande lichaam was nog jong, met volle vrouwelijke rondingen, gewelfd als een Gibson gitaar met een goedgevulde klankkast. Ik wilde haar nog eenmaal laten klinken met een zwaar en donker grommend riff. Een akkoord zo diep dat zelfs dode muzikanten voor haar op zouden staan uit de groeven van de live elpee die eeuwig op de Grote Platenspeler ronddraaide.

Ik stapte het podium op. Het rode lampje van haar versterker brandde. Ik hing haar als de Gibson om mijn nek en mijn trillende vingers gleden over de fretten van haar lange hals. Met mijn mond beroerde ik de ruimte tussen hals en brug en net als Hendrix op Monterey bespeelde ik haar met mijn tong, mijn tanden, mijn hart en mijn ziel. Toen het akkoord klonk en zij in mijn armen zong en trilde, ergens in het interval tussen grondtoon en kwint, in de hemelse ruimte tussen onze oren, kwamen we tegelijk klaar. Ik sproeide haar onder met vurig zaad dat ontvlamde en haar gewelfde klankkast verschroeide, de toeschouwers vele decennia later nog verbijsterd achterlatend.

Het glas van de vitrine brak onder het geweld van onze samensmeltende zielen en in mijn armen verouderde de Hippiekoningin tot ze er net zo vermoeid uit zag als mijn idealen. Het was nog goed te zien hoe mooi zij was geweest op de dag dat ik had gezworen eeuwig van haar te blijven houden. Dankbaar liet ik haar gaan. Buiten snoof ik de frisse stadslucht op. Ook mijn zomer mocht nu eindelijk voorbij zijn.


11. De Deal

Haar anders onrustig knipperende wimpers lagen ’s nachts als geopende chinese waaiers kalm op haar slaaproze wangen. Hij weerhield zich ervan haar engelengezicht te strelen en de betovering te verbreken. Zijn hart barstte bijna van verlangen.

Hij hield van haar. Zelfs wanneer ze als een verzopen kat binnenviel, haar mascara uitgelopen en haar lippen gezwollen van god-weet-wat-ze-had-uitgespookt. De geur van tabak, drank en andere mannen droeg ze als een harnas in het bed.

Wat ze precies deed vertelde ze niet. Hij vroeg er niet naar, niet meer. Hij hield haar alleen maar beschermend in zijn armen en luisterde naar haar rulle zuchten in de donkere nacht. Dat was de deal: hij waakte, zij betaalde. Hij had deze taakverdeling begrepen en geaccepteerd.

Heel soms, als ze buitengewoon dronken was geweest en de dag daarna spijbelde, opende ze in de langzame avond haar benen en stond ze hem toe haar te strelen. Dan beminde hij haar zacht en teder. Hun minnenspel was geruisloos, een aaneenschakeling van voorspelbare vloeiende bewegingen, zonder gloeiende hartstocht van haar kant en met een verbeten wellust van de zijne.

Hij had het nodig dat zij hem nodig had, nu zij de kost verdiende en hij niets anders deed dan voor haar zorgen. Zij wilde alleen zijn veiligheid, niet zijn lust.
Maar in zijn hoofd kneedde hij haar wulpse lichaam, beet hij haar opbollende borsten en besprong hij haar gladde kont. Dromend dronk hij iedere nacht haar zoute mede die zij onwetend over zijn dorstige ziel uitstortte.

Hij wachtte. Hij wachtte zó lang, dat het groene monster aan zijn liefde knabbelde en zijn scrotum pijnlijk samentrok als ze haar onaantastbare naaktheid tegen zijn borstkast vlijde.

Hoe verlangde hij naar een moment dat ze meer zou doen dan haar blanke dijen spreiden en fluisterde: ”Toe dan maar.” Hij smachtte er naar dat zij kronkelend en snikkend zijn naam zou roepen terwijl ze kwam. Hij droomde van haar albasten buik waar hij zijn zaad over heen zou spuiten en van haar ronde billen die hij zou opentrekken om haar rozet te likken. Hij droomde van haar gezicht, vertrokken in een orgastisch grimas die ze hem nu onthield. Hij droomde tot hij zichzelf bevlekte in zijn slaap en zij ’s ochtends zei: “Mijn Beertje, heb je het moeilijk? Jij bent niet als de anderen, jij bent mijn haven. Vanavond zal ik je een beetje helpen.”

Vanavond. Hem helpen, tjezus. En wie waren die anderen? Jaloerse woede kolkte heet door zijn aderen. Zij ging bijna iedere avond de hort op! En hij zat maar hier, hij, Beertje, de trouwe sukkel. Niet meer! The deal was off!
Zijn mannentrots verscheurde zijn geduldige genegenheid en zijn handen jeukten om te knijpen in een levende vrouw; in plaats van zijn hart stond nu zijn zak op barsten.
Hij ging naar buiten, op jacht naar gewilligheid, met een opgericht hoofd en lid de wereld in.
Maar toen hij de dames van lichte zeden achter de ramen bekeek, met zijn hand in zijn broekzak, hoorde hij haar stem: ”Jij bent niet als de anderen.” Hij kon het niet, niet zo, niet zonder haar.

Thuis tikte hij wanhopig ”webcam girls” in op zijn laptop. Een scala aan wellustige lijven stond direct ter beschikking, zonder gezicht, zonder verplichting. Zijn stijfheid werd gevoed door een gevoel van heerlijke verdorvenheid, zijn schuldgevoel verborg hij haastig onder het stapeltje van uitgetrokken broek en shirt.

Die daar, met die pronte borstjes en die gestreepte kousen. Zij leek op háár, zo was het net of…
Met zijn creditcard logte hij in.

“Wat wil je lekkertje?” vroeg ze.
“Ik wil je zien klaarkomen,” typte hij.
“Kost je wel extra tijd schat, speel je mee met je grote pik?”
“Laat maar zien, ik trek mijn ballen leeg op je,” tikte hij geil en stoutmoedig terug.
Ze spreidde haar benen wijd, hij keek zo in haar mooie natte doosje.
“Close up! Laat je vingers druipen hottie!”
De camera zoemde in. Levensgroot sopte ze met haar vingers in haar kutje en wreef hard over haar klit. Zijn pols bewoog in hetzelfde hoge tempo mee.
Opgewonden tikte hij slordig met één vinger: “Laatheel lijf ziên als je kom, i spuit ovr je heen.”

De camera zoemde uit en terwijl hij, denkend aan haar buik, zijn ballen met een schreeuw leegde over het toetsenbord, zag hij de lippen uit zijn dromen in een orgastisch grimas verdwijnen.
“Ooooh, aaaahh, ik kom voor jou Beertje,” was het laatste wat hij las voor witte letters op een zwart scherm hem sommeerden bij te betalen.


12. Sirene

Voldaan laat hij zich op de bank ploffen. Zijn blik gericht op het schilderij dat hij gekocht heeft op de veiling. Het staat precies zoals hij gedacht had. Toen hij het zag moest hij het hebben, alsof het hem riep. De uiteindelijke prijs was veel hoger uitgevallen als hij gehoopt had maar hij had het wel. Met een groot glas cognac proost hij in de richting van de schone dame op het schilderij.

Die nacht schrikt hij wakker. Heeft hij het zich verbeeld? Was er iemand in de kamer? Vertwijfeld drukt hij het licht aan. Het bed is een chaos. Het lijkt alsof hij heeft liggen woelen als een dolle hond. En toch kan hij een zachte fluistering en aanraking niet uit zijn hoofd krijgen.

Het is vrijdag en hij verheugd zich op een weekend met zijn liefje. Trots laat hij haar het nieuwe schilderij zien. “Ik weet het niet” zegt ze. “Er gaat iets vijandigs van uit”. Ze praten en drinken samen tot in de late uurtjes en vallen rozig van de wijn in slaap.
“Pats” Hij schrikt wakker als hij een klap op zijn neus krijgt. In het donker hoort hij Irene naar adem snakken. Snel doet hij het licht aan en ziet hoe ze doodsbang probeert lucht te krijgen. Een vreemde schaduw vlucht weg en Irene vult paniekerig haar longen weer met lucht. “Ze wilde me dood hebben!” zucht ze als ze weer iets kan uitbrengen. Tranen lopen over haar wangen. “Ik blijf hier geen minuut langer!” Ze springt op en grijpt haar kleding. Verbluft hoort hij de deur dichtslaan. Hij heeft niet eens de kans gekregen haar te troosten.

In de week daarna slaapt hij onrustig. Zijn dromen worden steeds wilder en erotischer. Elke morgen is hij doodmoe. De conversatie met Irene helpt ook niet echt mee. Ze verzint excuus na excuus en uiteindelijk verbreekt ze de relatie. Die avond drinkt hij meer dan goed voor hem is in de hoop bewusteloos te slapen. Midden in de nacht wordt hij wakker. Zachte handen strelen hem intiem. Hij voelt hoe zijn lichaam reageert. Volle ronde borsten drukken tegen zijn borst en een zachte mond kust zijn hals. Opgewonden drukt hij zich tegen haar aan. “Oooh” zucht ze “Eindelijk!” Haar lichaam vouwt zich om hem heen en hij kan niet anders dan haar nemen, hard, meedogenloos, alsof hij het van zich af kan neuken de frustratie van de afgelopen weken. Ze is als was in zijn handen. Alles wat een man wensen kan. Hij laat zich volledig gaan en spuit met een rauwe kreet zijn hete lading in haar welwillende kut. Als hij langzaam in slaap valt hoort hij een zacht gegiechel.

De volgende ochtend is hij gebroken. Onder zijn ogen zijn donkere kringen zichtbaar en hij heeft het gevoel alsof hij niet geslapen heeft. De daaropvolgende weken verlopen hetzelfde. Elke nacht zodra hij in slaap valt komt “ze” en neemt controle over zijn lichaam. De eerste week vond hij haar bezoekjes heerlijk maar na drie weken geen slaap is hij een schim van zichzelf. Zijn werk lijdt er onder en hij besluit zich ziek te melden.

Thuis gaat hij achter de pc zitten en start een zoektocht. Hij heeft de papieren van het veilinghuis er bij gepakt en ontdekt dat de schilder en het model onder verdachte omstandigheden dood zijn aangetroffen in bed. De inboedel moest geveild worden om de schulden te voldoen. Daarna volgt een lijst van veilingen van het schilderij telkens na het noodlottig overlijden in bed van de eigenaar. Geschokt leest hij de lange lijst van namen. Elke keer met tussenpozen van enkele maanden, sommige langer. Is dit de geest van het model die in het schilderij zit? Ontkennend schud hij zijn hoofd. Hij gelooft niet in dit soort onzin maar kan ook niet ontkennen wat er met hem gebeurt.
De volgende ochtend na weer een uitputtende nacht neemt hij een besluit. Het moet afgelopen zijn!

In zijn achtertuin stookt hij zijn vuurkorf hoog op. Zonder aarzeling loopt hij naar binnen en grijpt het schilderij van de muur. In de tuin zet hij het resoluut in de hoog oplaaiende vlammen. Langzaam begint de lijst zwart te kleuren en het schilderij te branden. Een ijselijke gil vult zijn oren als de gedaante van een vrouw in de rook verschijnt. Ze strekt haar armen naar hem uit. Voor het eerst ziet hij het gezicht van deze Sirene die alle kracht uit hem heeft gezogen en hij glimlacht terwijl hij voldaan een glas cognac achterover slaat.


13. Spiegelpaleis

Ik kom bij mijn positieven met de kou van de straatstenen op mijn wang en de smaak van ijzer in mijn mond. Ik open mijn ogen en richt mijn hoofd op. Een steek van pijn schiet door mijn borst; uitsmijters schoppen hard. De kou van de klamme nacht vecht met de warme gloed in mijn oogkas. Als de waas voor mijn ogen verdwijnt zie ik hoe twee ratten schichtig wegschieten tussen het afval in de smerige steeg. Hoe lang lig ik hier al? Ik kijk naar mijn pols, maar mijn Panerai is weg. Dat zal de compensatie zijn geweest voor mijn dronken bluf aan Cheng’s pokertafel. Ze hebben me in ieder geval laten leven.
Deze verre stad is een riool, en geld is het putdeksel dat de stank kan verhullen. Geld was mijn specialiteit. Ik was een flash boy, een arrogante zak die volhield dat armoede het verdiende loon van sukkels was. Totdat die belangrijke deal misging, het putdeksel zich wijd opende en ik in de goot werd gespuugd. Niemand wilde meer iets met me te maken hebben. Niemand, behalve Tess. Kreunend strompel ik in de richting van de haven.

“Wat is er gebeurd? Je ziet er niet uit.”
Tess strekt haar hand uit en veegt met haar slanke vinger over mijn lippen. Het bloed is donkerder dan haar nagellak.
“Akkefietje in Cheng’s Place. Niet verder vragen. Kan ik binnenkomen?”
“Ik moet zo aan het werk. Kom.”
Ze draait zich om en ik volg haar het gangetje in. De draak op de rug van haar kimono kijkt omhoog. Hij spuugt Tess’ lange lokken als ravenzwarte vlammen uit zijn opengesperde bek.
Even later dept ze mijn gezicht met een natte doek en mijn pijn zinkt weg in haar oude sofa.
“Mooie kousen,” zeg ik terloops. “Sponsordeal met Adidas?”
Ze laat haar vingers over de drie witte strepen op haar zwarte hold-ups glijden en glimlacht.
“Eikel. Ik hoop dat je veel pijn hebt.”
Tess neemt in lotuszit plaats op het grote bed in het smoezelige kamertje. Ze opent de laptop en buigt zich voorover om de camera aan het voeteneind in te schakelen.
“Je mag kijken, maar blijf uit beeld.”
Ik zie haar verschijnen op het scherm naast de camera en hoor het getik van haar vingers op het toetsenbord. Ik ben niet de enige die kijkt. God weet hoeveel mannen zich vergapen aan haar hitsige spiegelpaleis van pixels, waar ze even mogen dromen een sultan te zijn. Tess houdt ervan bekeken te worden. Ze kickt op het moment van macht over de smeerlappen die haar in het echte leven minachten en beschimpen.

Ze windt me op, zoals altijd. Wat vanaf de sofa aan mijn oog is onttrokken zie ik op het scherm. Hoe ze haar kimono laat openvallen. Haar lokken die haar ronde borsten accentueren. Hoe ze langzaam haar slipje naar beneden stroopt en haar benen spreidt. Hoe ze met haar vingers de weg wijst naar het midden van het spiegelpaleis. De tijd tikt, de teller loopt, haar ademhaling versnelt en mijn hoofd tolt. Tess zit op haar knieën nu, met holle rug, haar benen ver uit elkaar en haar kont naar de camera. Op het scherm zie ik hoe ze zichzelf vingert. Af en toe kijkt ze over haar schouder naar de camera. Zonder woorden liegt ze tegen haar onzichtbare, gulzige publiek.
Zie je hoe geil je me hebt gemaakt?
Zie je wat jij me laat doen?
Was je maar hier, dan mocht je me van achteren neuken!
Wanneer ze niet omkijkt, ziet ze mij. Ik hoor haar, ik ruik haar. Mijn rusteloos bewegende hand pompt de pijn uit mijn lijf en drijft de lust naar mijn hoofd.

Het doek valt. Tess klapt het scherm van de laptop dicht en zet de camera uit. Ze loopt op me toe. Alleen haar zwarte kousen en een dun vernislaagje van zweet bedekken haar prachtige lichaam. Zonder aarzeling knielt ze schrijlings op mijn schoot, neemt mijn harde pik in haar hand en brengt die naar de opening van haar nog natte kutje. Ze houdt een moment haar adem in.
“Dít is de werkelijkheid,” fluistert ze. “Neuk me alsjeblieft, neuk me nu!” Ik grijp haar haren vast, trek haar hoofd naar achteren en voel hoe ze me met een kreun verwelkomt.
Endorfines verdoven pijn. Onze onstuimigheid is nog niet verslapt en ik ben diep in haar, als ze haar lippen naar mijn oor brengt en fluistert.
“Ik laat iedereen naar me kijken. Maar alleen aan jou laat ik me zien.”


14. Spontaan Portret

Ze draagt en degelijke lange rok, haar gitszwarte haren vallen half over haar gezicht. Haar lippen zijn zachtroze en licht geopend. Langzaam ziet hij haar ademhaling zwaarder worden terwijl ze zijn kunstwerken bestudeert. Haar borsten zien er vol uit onder het hooggesloten bloesje.
Wat doet zo’n degelijke preuts geklede vrouw in zijn atelier.
“Zoek je iets speciaals?”
Met een zwoele opgewonden blik kijkt ze hem aan. Een vuurpijl van opwinding zorgt ervoor dat er iets in zijn broek direct begint te zwellen. Ze steekt haar hand uit terwijl haar blik neutraliseert, de heesheid van haar stem verraadt echter nog steeds haar opwinding.
“Hoi, ik ben Caroline. Roxanne heeft mij hierheen gestuurd. Ik kom voor een portret.”
Even van de kaart door haar reactie komt er niets meer uit zijn mond dan een gemompelde “hoi Caroline” terwijl hij zijn hand uitsteekt om haar begroeting te beantwoorden. Snel herpakt hij zich.

“Het spijt me, Roxanne heeft je zeker niet verteld dat ik alleen nog maar erotisch werk maak.”

Traag schudt Caroline haar hoofd. Nee, dit wist ze niet. Zijn donkere ogen lijken door haar kleding heen te branden. Ze wordt bloednerveus van zijn intense blik. Waarom kijkt hij zo opgewonden naar haar?
“Jouw kunstwerken zijn prachtig… Wel spannend, zo’n naaktportret. Helaas niet echt iets wat ik op kan hangen ben ik bang.” Ze bloost tot op haar kruin als ze zich realiseert dat ze het hardop zegt.

‘Miss preuts’ vindt het spannend… Plotseling komt er een briljant idee in zijn hoofd.
“Ik heb zojuist een opdracht gekregen, daarin komt een naakte vrouw zonder hoofd voor. Ik zou jouw lichaam ervoor kunnen gebruiken. Dan maak ik voor jou een mooi portret van je gezicht, geheel gratis.”

“Oh, echt!?” Ze voelt haar kutje samenknijpen bij de gedachte naakt te poseren. Dit is iets waar ze al tijden over fantaseert. Het is nu of nooit.
Spontaan zegt ze: “Ik ga het doen,” terwijl ze hem gegeneerd aankijkt.

“Dat is dan geregeld. Kleed je uit achter het kamerscherm.” Hij wijst naar een zwart bankje.
“Ga daarna daar zitten.” In zijn gedachten is ze al naakt, hij hoopt dat ze er net zo wulps uitziet als hij zich inbeeldt.

Dit gaat veel te ver, helemaal naakt durft ze echt niet. Haar hersenen werken op volle toeren.
“Een naaktportret, betekend niet dat ik zomaar alles uittrek. Gebruik je fantasie maar.” Haar stem trilt echter onzeker en heeft weinig overtuigingskracht.

“Schatje,” het klinkt een tikkie geïrriteerd, “het is naakt of niets. Dus ook geen gratis portret van mijn hand, wat jij graag wilt.” Wat denkt ‘miss preuts’ wel niet, zo’n aanbieding doet hij niet zomaar.

“Ik hou mijn slipje en kousen aan!” Haar stem is vastberaden. Hij kan de boom in.

“Vooruit, ik ga akkoord met je slipje half aan.”

Onwennig gaat Caroline op het zwarte stoeltje zitten met haar slipje half uit en voor de rest alleen haar hold-upkousen aan. Het ziet er vast stom uit zo. Ze wiebelt nerveus op het bankje.

Hij ziet haar ogen schitteren van wellust. Ze kan nog veel meer vertellen, ‘miss preuts’ vindt dit maar wat geil.
“Je bent prachtig Caroline, probeer te ontspannen en leun wat achterover.” Hij begint te tekenen.
Voortdurend hebben ze intens oogcontact, de erotische spanning tussen hen zindert door de lucht. Haar tong bevochtigd nerveus een paar keer haar lippen, hij komt zowat spontaan klaar bij dat gebaar.
Na een paar uur is hij klaar met het voorbereidende werk. Hij staat op en kust haar spontaan. Zijn vingers glijden over haar borsten richting haar kutje.

Ze laat het over zich heenkomen, dit is waar ze al uren naar verlangt. Gemakkelijk glijden zijn vingers naar binnen. Nog niet eerder was ze zo geil. Hij vingert haar tot ze kreunend klaarkomt. Daarna buigt hij haar over het bankje. Passievol neemt haar achterlangs, zijn ballen kletsen tegen haar klit. Hij is groot geschapen, ze geniet met volle teugen, hij neukt fantastisch.

Moe maar voldaan nemen ze afscheid van elkaar.

Een week later mag Caroline haar portret ophalen. De sfeer is ongemakkelijk als ze elkaar weer zien. Beide tekeningen zijn prachtig geworden. Ze tekent een contract dat ze afstand doet van haar rechten op ‘de onderkant’. Het portret is zoals beloofd gratis, ze is erg in haar nopjes. Echter… als ze twee weken later over de snelweg richting kantoor rijdt valt haar blik op een levensgroot reclamebord, ze herkent direct haar ‘onderkant’. Dit is niet wat haar het meeste choqueert. De tekst ‘Webcam hotties, drawn by Alexander Halo’ doet dat wel.


15. Prinses

Slenterend laat Marco de sfeer van het park op zich inwerken. De muziek en de geur van versgebakken appeltaart. Maar vooral de belofte van magie. Hier gelden andere natuurwetten, hier is alles mogelijk.
Marco’s leven kan het best worden omschreven als bescheiden en alledaags. Hij woont in een flatje en heeft een weinig inspirerend baantje bij de snackbar. Hij heeft wel een paar goede vrienden, maar het liefst is hij gewoon alleen. Vrouwen gaat hij zoveel mogelijk uit te weg. Ze hebben geen interesse in hem en hij weet nooit wat hij tegen ze moet zeggen. Hij is dertig en heeft de seksuele ervaring van een zestienjarige. Maar dat deert hem allemaal niet. Marco leeft voor zijn jaarlijkse bezoek aan dit betoverende park bij Parijs. Voor hem voelt het telkens weer als thuiskomen. Thuiskomen bij háár, Sneeuwwitje, zijn droomprinses.
Als kind had hij het verhaal al verslonden vanaf de eerste keer dat zijn moeder het aan hem voorlas. Urenlang had hij gebiologeerd naar de plaatjes zitten kijken. Ook de film had hij helemaal grijs gedraaid. In zijn pubertijd, toen zijn leeftijdsgenoten uitgingen en meisjes versierden, sloeg zijn obsessie om in een zware verliefdheid op “zijn” prinses die nooit was overgegaan. Haar ebbezwarte haren en kersenrode mond. Haar onschuld en ingetogen elegantie. Hij dronk haar en ademde haar. En eenmaal per jaar kon hij haar in levende lijve zien.

Het begint te schemeren en met grote zorg zoekt Marco het beste plekje uit. Uit de luidsprekers klinkt een stem die in drie verschillende talen aankondigt dat de lichtjesparade over vijftien minuten gaat beginnen. Mensen verzamelen zich langs de route. Iedereen is vol verwachting. Reikhalzend kijkt Marco uit over “Main Street.” Dit is zijn moment, hij wil er geen seconde van missen.
Dan barst de parade los in een golf van vrolijkheid, licht en muziek die over hem heen spoelt. Zijn bloed bruist van energie en hij moet lachen om de capriolen van Mickey Mouse en Knabbel en Babbel. Een eindeloze stroom van sprookjes- en filmfiguren trekt aan hem voorbij.
Plotseling is het alsof de tijd stilstaat. Daar is ze, bovenop haar praalwagen. Omringt door zeven koddige dwergen. Haar sprankelende lach daalt neer op het publiek en ze zwaait naar alle kanten. Zijn ogen zijn verankerd in de aanblik die ze biedt. Opwinding vloeit als zoete honing door zijn aderen. Een paar seconden lijkt het alsof ze hem aankijkt met een blik van herkenning en ze werpt hem een handkus toe. Dan rijdt de stoet weer verder.
Met een zucht laat Marco zijn ingehouden adem ontsnappen. Wauw! Dit is de beste parade die hij tot nu toe heeft meegemaakt. Onder de indruk staart hij haar na. Dan wordt er aan zijn jas getrokken. Verbaasd kijkt hij omlaag in het grijnzende gezicht van één van de dwergen. Deze overhandigt hem een kaartje en verdwijnt net zo snel als dat hij verschenen is. Verbaasd bekijkt Marco het kaartje, er staat alleen een soort code op. Hij stopt het in zijn jaszak.

Een paar uur later zet Marco op de hotelkamer zijn laptop aan om te kijken of hij nog e-mail heeft. Hij wil net inloggen op het gratis Wifi-kanaal van het hotel als zijn hand met daarin de muis midden in zijn beweging bevriest. Er staat een Wifi-kanaal in de lijst dat er eerder nog niet in stond. “LoveSnow,” met een slotje erachter. Voordat hij het beseft, heeft hij het kanaal al aangeklikt. Er wordt gevraagd om een code. Ineens gaat hem een lichtje op. Snel pakt hij het kaartje uit zijn jaszak en typt de cijfers van de code in.
Op zijn scherm verschijnt het beeld van een webcam, met háár gezicht dat hem onderzoekend aankijkt.
“Hi, jij bent het hè?” vraagt ze voorzichtig. “Zet je webcam eens aan, dat praat wat makkelijker.”
Sprakeloos staart Marco naar het scherm. Zij is het, maar toch ook weer niet. Haar haar hangt los over haar schouders en haar ogen zijn anders opgemaakt. Ook draagt ze geen prinsessenjurk. Sterker nog, ze draagt helemaal geen kleren op een paar zwarte, kanten kousen en een klein slipje na. Ze ziet eruit als … als een vrouw.
Zweetdruppels van paniek breken hem uit. Hij zit daar maar, als bevroren. Dan klinkt opnieuw haar stem. Ze houdt haar hoofd een beetje schuin en kijkt onzeker in de camera.
“Je hoeft niet bang te zijn, prinsessen zijn ook maar mensen weet je. En ik zou heel graag met je willen praten.”
Dan klikt hij snel de webcam op zijn computer aan.


7 thoughts on “Schrijfmarathon 2016: Zevende stemronde

  1. Anna says:

    jeetje wat was het weer moeilijk kiezen.
    Stuk voor stuk goed geschreven, sommige niet mijn stijl maar absoluut niet slecht.
    Een keuze heb ik dan ook gemaakt op basis van gevoel. Welk verhaal haalde voor mij het beste erotiek naar boven waarbij verhaal 3 dit zeker deed.
    Mijn favoriet van het lijstje.
    12 en 15 vond ik persoonlijk bijzonder weinig erotiek bevatten.
    Erg goed geschreven dat zeker, de opdracht is voldaan minus de erotiek wat in mijn optiek toch wel belangrijk is bij deze schrijf marathon.
    Ik wil elke schrijvers in elk geval bedanken voor wederom een mooie bijdrage.

  2. Als de wedstrijd vordert, groeit ook de kwaliteit. Complimenten aan alle auteurs voor hun bijdragen. Ik zal proberen voor ieder verhaal een korte opbouwende terugkoppeling te geven.

    1. Het verhaal komt traag op gang en daardoor is het verrassende einde een beetje afgeraffeld, vind ik. Let ook op leestekens. Je bent ergens een “-sluitteken vergeten, waardoor ik eerst niet doorhad dat de quote al was afgelopen.

    2. Dit verhaal is van mezelf. Ik ben heel benieuwd wat jullie er van vinden.

    3. De spanning tussen het model en de schilder is heel mooi in beeld gebracht. Wat mij betreft zou de kennismaking eerder als een soort flashback in de sessie kunnen.

    4. Ik begrijp je openingszin niet. Je legt niet uit waarom ze dat nou zegt, tenzij dat slaat op het feit dat ze niet op een gebonden man wil vallen. Door die verwarring heb ik moeite om in het verhaal te komen.

    5. Erg vermakelijk verhaal met een leuk einde.

    6. Soms is een punt echt beter dan een komma. Hierdoor lopen zinnen niet lekker en dat is jammer, want de verhaallijn is best spannend.

    7. Leuk idee om haar op deze manier te verleiden. Ik begrijp alleen niet zo goed wat die studio er mee te maken heeft.

    8. Ik vind de opbouw van het verhaal erg goed, maar ik begrijp helemaal niets van het einde. Het is mij onduidelijk wie wat zegt en waarom ze zouden ‘hangen’ omdat hij Alexander Halo is. Wie is die ‘hij’ die haar over 5 minuten komt zoeken?

    9. Leuk verhaal en je weet de boosheid prima te beschrijven. Soms is een punt beter dan een komma. En ‘hij hangt tegen de container als een net klaargekomen man’? Hij was toch ook net klaargekomen? Dat is een beetje een vreemde vergelijking.

    10. Sommige delen van het verhaal vind ik werkelijk prachtig geschreven, maar ik twijfel of ik dit nu een dromerige melancholie vind of een absurdistische vertelling. Ik vermoed iets van paddos of LSD, bij zowel de hoofdpersoon als de auteur. Mooi geschreven, maar verwarrend zo nu en dan.

    11. Jouw bombastische taalgebruik is heerlijk en onderscheidend. Het lukt je heel goed om de scheve relatie te beschrijven. Op de een of andere manier vind ik daarom het einde wat cliché.

    12. Tsjah. Uhm, ik heb het idee dat je een thriller van 1,5 uur in een videoclip van 2 minuten probeert te stoppen. Daardoor mis ik een beetje een opbouw naar een hoogtepunt in het verhaal.

    13. Erg mooi verhaal. Je beheerst de kunst om door dingen weg te laten een heel verhaal te vertellen. Prachtig.

    14. Het is erg jammer dat de verhaallijn die je hebt gekozen wat overeenkomsten vertoont met andere verhalen. Het verhaal raakt me niet en ik denk dat dat komt omdat je te weinig van de personages laat ‘zien’. Soms is een punt beter dan een komma.

    15. Ik heb hardop zitten lachen, omdat het zo herkenbaar is. De fantasie van een onbereikbare vrouw en de seksloosheid van Disney. Heerlijk!

  3. Marielle says:

    Leuke verhalen!!!
    Mijn reacties op jullie verhaaltjes, soms wat kort misschien, maar toch:
    1 leuk, maar niet zo bijzonder
    2 bijzonder inkijkje in zo’n leven
    3 opwindend verhaal
    4 mooi en opwindend, net niet voldoende voor mijn stem
    5 Leuk verhaal, neemt me mee, zag de twist niet aankomen
    6 beetje irrealistisch verhaal, ik werd er niet echt door meegenomen, weet niet waarom
    7 einde vind ik een beetje tegenvallen
    8 relaties zijn wat onduidelijk, wel mooi stuk over de bubbels, goed voor de sfeer van het verhaal
    9 leuk
    10 beetje vreemd, wel mooi, poëtisch haast
    11 vreemde relatie…wel mooi geschreven, maar het einde zie ik van ver aankomen, dat is jammer
    12 leuk verhaal! zo anders! echt mooi. alleen het einde is wat kort beschreven. de paar taalfouten zijn een doodzonde, hierdoor niet mijn stem!
    13 mooi, geil, opwindend!
    14 gaaf. BevochtigT.
    15 irrealistisch, maar wel mooi

    Ik heb uiteindelijk op 2 en 3 gestemd.
    Supermoeilijk.
    Ga zo door, kanjers!

    Liefs!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *