Schrijfmarathon 2017: Ronde 6

Ook in deze ronde hebben de auteurs weer een hoop vrijheid gekregen om een verhaal te schrijven, maar toch werd er een aantal eisen gesteld.

De opdracht was:

Erotiek moet schuren!
Schrijf een erotisch verhaal waarin een dilemma centraal staat.

Jouw verhaal is maximaal 450 woorden, exclusief een titel van minimaal twee en maximaal vier woorden.

Drie deelnemers hebben om verschillende reden geen verhaal ingeleverd. Wie het is, vertellen we pas wanneer de uitslag van de stemronde bekend gemaakt wordt. Op die manier houden we nog even de spanning erin. Dit houdt dan ook in dat er aan het eind van deze ronde maar 1 afvaller zal zijn.

Lees alle teksten en stem dan op de 3 verhalen die jou het meest aanspreken. Je kunt niet op meer dan 3 stukken stemmen, maar ook niet op minder. Vergeet niet om op de knop ‘Finish Survey’ te klikken als jij jouw drie keuzes hebt aangevinkt.

Deelnemers mogen niet bekend maken welke tekst ze geschreven hebben.

Per persoon mag maar 1 keer gestemd worden.

De stemronde sluit op vrijdag, 2 juni 2017 om 23.45u.

Bij het bekend maken van de uitslag van deze stemronde, vertellen we ook welke tekst van welke deelnemer is.

Veel leesplezier!

Bron foto

© EWA Nederland


1) De Hand

Als eenmaal het concert op gang komt danst en zingt iedereen naar hartenlust. Stefan staat bijna vooraan tegen het hek om alles goed te kunnen zien en niets te missen. Merel tikt Stefan even aan om te laten weten dat ze drinken gaat halen. Stefan danst en lalt vrolijk door zonder Merel. Bij de bar is het druk. Te druk, vind ze. Ze probeert zich er soepel maar brutaal door te wurmen maar strandt op 2 voorgangers de zich niet laten passeren. Ook achter haar sluit de rij zich meteen weer en ze kan geen kant meer op. Zonder enige aanleiding voelt ze duidelijk een hand bewegen op haar bil. Merel, brutaal als ze is, wacht het af en kijkt nog niet om. Als de hand zich weer stilhoudt, wiebelt ze wat met d’r heupen en meteen voelt ze dat er weer beweging in de ongekende hand komt. De hand wrijft wat en geeft met de vingertoppen een zachte maar onmiskenbare druk. Het is maar een zachte kleine kneep in de bil. Ze weet dat de hand de contouren van haar slipje zonder moeite kan volgen. De muziek om haar heen vervaagt, de mensen naast en voor haar gaan in de menigte op. Ze concentreert zich op de hand en alle gevoelens en emoties die deze met zich meebrengt. De draaiende beweging die de hand maakt richt zich nu wat lager op haar bil, daar waar d’r billen in haar benen overgaan. Het rokje van Merel is kort genoeg voor de hand om er met de vingertoppen onder te kriebelen. En die kans wordt dan ook met de hand duidelijk gepakt. Speels vinden 2 vingertoppen zich een weg langs haar bilnaad omhoog. Een heerlijk geil gevoel bekruipt haar. De vingers die van beneden naar boven en weer terug gaan duiken nu langzaam maar brutaal tussen haar benen en voelen de zachte stof van haar slipje, waar nu een nat plekje zich aftekent. Met gesloten ogen zucht ze diep en denkt: “Ga door, niet stoppen, alsjeblieft”. Haar heupen duwen in de tegengestelde richting en geven de hand een goedkeurend gebaar. Soepel werkt één vinger zich achter het kleine stukje stof dat de natte lipjes van Merel nog bedekt en zonder enige moeite glijdt die vinger met het heerlijke vocht op en neer. De snelheid waar mee die vinger zich beweegt neemt iets toe en zonder enige weerstand glijdt de vinger ook zo haar kutje in. Elke vezel in haar lichaam is nu gefocust op de vinger. Een mysterieuze stem klinkt: “Pak mijn hand en loop mee”. Duizenden gedachten razen er door haar hoofd maar na een fractie van een seconde blijft er maar één over. Ze twijfelt, “Stefan of de hand…”.


2) Dream on

Maanden heb ik met de gedachte gespeeld en nu ik de kans krijg, gecreëerd heb, zet ik de eerste stap. In de lounge van het hotel heb ik het gesprek op het onderwerp manipulatie gebracht en de vraag gesteld of je daar anderen kwaad mee deed. Zijn reactie gaf me geen reden om af te zien van mijn plan.

Als we de volgende dag een half uur onderweg zijn op de lange weg huiswaarts, begin ik met het hart in de keel over erotiek.
‘Ik heb zo vaak terug gedacht aan de vraag die je ooit opwierp tijdens een maandagochtend praatje.’
‘O ja?’ vraagt hij, ‘Vertel.’
‘Je vroeg je hardop af hoe het toch komt dat we altijd uitgebreid vertellen hoe goed het weekend was, dat we goed hebben gegeten of lekker geklust, maar dat we nooit vertellen hoe goed de seks was,’ zeg ik. ‘Je gebruikte het begrip stomende seks. Dat vond ik zo leuk.’
‘O, wacht eens. Er begint iets te dagen. Begrijp ik het goed,’ zegt hij grinnikend, ‘dat ons gesprek van gisteravond een soort voorspel was op dat van vandaag?’
‘Euh … ja, en om eerlijk te zijn, voor mij ook het plannen van deze trip.’

Ik durf niet uit te spreken wat ik wil. Maak ik me niet belachelijk? Het valt misschien wel erg tegen, om na ruim vijftien jaar weer met een harde, levende pik geneukt te worden. En wat als ik hiermee de hemels wellustige seks met mijn vriendin in de waagschaal stel? Voor seks met Johan? Eenmalig waarschijnlijk. Maar ik verlang er naar om een warme dooraderde pik onder handen te nemen.

Heel voorzichtig ontspint zich een gesprek over het schrijven van erotische verhalen, over genot, over macht en onmacht.
Mijn lijf reageert behoedzaam. Niet alleen het praten over erotiek met een collega windt mij op, maar vooral mijn eigen gedachten aan wat er volgen zal. Volgen kan, corrigeer ik mezelf. Ik veeg mijn handen af aan mijn broek.
‘Ik vind dit spannend, deze vorm van geestelijke intimiteit.’
‘Wat bedoel je daar mee?’ vraagt hij, terwijl hij het stuur steviger in handen neemt.
‘Het delen van erotische fantasieën,’ leg ik uit, ‘vind ik net zo intiem als fysiek intiem zijn.’
‘Omdat seks in communicatief opzicht hetzelfde is als praten?’
‘Ja. Ik voel me nu naakter dan wanneer ik bloot zou zijn. Zo eng, zo spannend vind ik dit.’
De stilte knaagt aan mijn clitoris.
‘Ik moet nu echt moeite doen om je niet aan te raken.’

Hij zet me thuis af en neemt afscheid met de woorden ‘Dream on.’
Zeven maanden later voel ik nog spijt. En soms het verlangen.


3) Zijn muze

Zijn ogen gleden vol bewondering, respect zelfs, over haar lichaam. Zwarte pumps, zwarte nylons en een zwarte leren broek die haar benen zo strak omsloot dat hij zich afvroeg of ze wel kon gaan zitten. Ze leunde tegen het houten bureau, haar armen over elkaar en haar ogen strak op hem gericht. ”Allez Emmanuel, hoe vaak moet ik het nog zeggen? Dit toneelstuk gaat over een dilemma, sta daar niet zo te staan. Ik wil emotie zien, ik wil het voelen. Opnieuw!”

Of ze nu streng was of complimenteus, het effect op hem was hetzelfde. Hij probeerde zijn groeiende erectie te remmen door aan iets smerigs te denken. Visualiseerde de tot snot gekookte andijvie zoals zijn moeder die maakte. Het hielp niet. De bel klonk en hij maakte aanstalten om zijn rugzak te pakken en te vertrekken. Met de deurklink al in zijn rechterhand keek hij over zijn schouder, klaar om gedag te zeggen. “Emmanuel, kan ik je nog even spreken? De rest kan gaan”.

Hij vergat adem te halen en toen hij een diepe teug lucht opzoog, rook hij haar parfum. De frisse geur van citroen maar ook iets… iets dierlijks. Hij kon het niet plaatsen. Ze knipte het licht uit. “Opnieuw”, zei ze. Haar stem klonk hees, de strengheid van zojuist was verdwenen.

Zij wist dat ze geen enkel risico kon nemen. Hij was pas zeventien jaar, zeventien en een maand om precies te zijn. Ze kende zijn geboortedatum uit haar hoofd. Een boogschutter. Collega’s die wel eens een schunnige opmerking maakten over leerlingen had ze altijd de mond gesnoerd, mopperend over onprofessioneel gedrag.

Ze keek naar zijn handen die benadrukten hoe volwassen hij voor zijn leeftijd was. Hij bewoog ze met grote krachtige gebaren. Handen die ervoor gemaakt leken te zijn om delicate slipjes van vrouwenlijven te scheuren. Hoe zouden ze aanvoelen op haar zachte vlees? Dominant, ruw of juist fluweelzacht? In gedachten verzonken knipte ze het licht uit. Misschien ging het beter als ze hem niet zag, niet afgeleid werd door die stoute handen en zijn blik. Als hij haar aankeek dan bekroop haar het gevoel alsof ze elkaar al een leven lang kenden.

Met trillende vingers legde hij het schrift in haar postvak. Een neutrale zwarte kaft en aan de binnenkant gedichten voor zijn Brigitte. Poëtische uiteenzettingen over de zachtheid tussen haar goddelijke dijen, zijn gulzige mond op zoek naar haar honing en de nectar die hem dieper en dieper in haar binnenste lokte. Op de eerste pagina:

muze
ze inspireert
mooi krachtig klein
handen bewegen ogen raken
eindeloos


4) Tweede viool?

Hard werken loont wordt er gezegd. Helaas geld dit niet voor iedereen. Iedere dag minimaal vier uren studeren, net zolang tot de blaren op de vingers staan. Al dit loont de moeite niet, die stoel van concertmeester blijft onbereikbaar. Elke keer als deze plek vrij komt gaat er wel een nieuwe jongen violiste met deze functie er vandoor.
Deze maand verdwijnt de nieuwe concertmeester weer omdat ze een betere baan kon krijgen. De maestro is weer op zoek naar een nieuwe en nu zag Chantal haar kans schoon. Direct nadat de functie was vrijgegeven had ze gereageerd er op en een paar weken later mocht ze voor auditie komen.
Gekleed in een mooi jurkje en haar viool keurig in orde loopt ze het podium op. De maestro is de enige die aanwezig in de zaal. Vol passie en liefde voor de muziek speelt ze haar stuk. Na afloop blijft het stil, de maestro zegt niets. Hij staat op en loopt naar het podium en kijkt haar indringend aan. ” Je probeert nu al een paar keer concertmeester te worden, waarom? Elke keer kwam je te kort maar je blijft doorgaan.” De maestro loopt steeds dichter naar haar toe. “Hoeveel heb je er voor over om deze functie te bekleden?” De maestro staat nu zo dichtbij dat hij haar kan aanraken. Zijn hand gaat naar haar schouder. “Is dit echt wat je wilt?” Met zijn hand steelt hij haar rug. Chantal heeft geen idee wat ze er mee aan moet. Ze is teveel geschrokken van zijn toenadering om hier goed op te reageren. “Wil je voor eeuwig tweede viool spelen of wil je deze functie echt?” Met zijn knie spreid de maestro haar benen. Zijn hand zakt af naar haar billen en begint haar daar te kneden. “Laat je je meevoeren op de cadans van het ritme?” Met beide handen schuift de maestro haar jurkje omhoog en begint tegen haar aan te rijden. “Laat je meevoeren op het ritme die bepaald wordt door mijn baton!” Met een simpele beweging van zijn soepele handen verdween haar slip op de grond. Hijgend duwde de maestro zich steeds dichter tegen haar aan. Zijn broek zakte van zijn knieën. Ze voelde zijn opwinding tegen haar nat geworden lippen aan. “Heb je er echt alles voor over om concertmeester te worden?” Langzaam begon hij binnen te dringen bij haar. Zijn kloppende opwindingen kwam steeds dieper. Haar opwinding sloeg om in twijfel. Is dit het? Gaat het er zo uitzien? “Gelukkig begrijp je mij en heb je de goede beslissing genomen.”
Chantal duwt de maestro van zich af, kijkt hem aan. Het enige wat je nog kon horen het tikken vaan haar hakken die de zaal uitlopen.


5) De Estafette Paradox

De kleedkamer ruikt naar zoete talk en zweet van bange meisjes.

‘Ik was op tijd coach, maar Gabi niet. Die stond te dromen in de transfer zone.’
De blauwe ogen van het meisje worden groot en haar talentvolle pupillen stellen hem de vraag.
‘Je bedoelt dat je betere afspraken wilt, Ulrike? Gabi is onze vierde loopster, dat weet je toch? Je moet het stokje aan háár doorgeven en dat kan alleen als jullie samenwerken als een team. Luister: De laatste loopster moet als eerste over de finish komen en jullie willen allemaal de laatste zijn. Dat noemen we de estafette paradox. Het is het grootste dilemma uit de socialistische sportbeoefening. Maar genoeg theorie voor vandaag. We gaan nu verder aan je techniek werken.’

Ulrike zucht begrijpend en ritst haar donkerblauwe trainingsjack open. Daarna buigt ze zich voorover en knielt voor haar coach op de grond. Ze spreidt haar lange vingers op de startstreep en richt haar gespierde kont omhoog in de richting van de rode vaandels op de staantribune aan de Oostkant. Haar blonde krullen hangen voor haar gezicht. Over haar linkerschouder kijkt ze achterom. Haar billen zijn rond en haar onderrug welft uitnodigend als de schans van het decadente Garmisch Partenkirchen. De coach glijdt met zijn handen langs die witbesneeuwde helling omlaag. Dan grijpt hij haar bij de heupen en trekt haar gladde broekje naar beneden. Wow, denkt hij. Deze kringtraining gaat nauw luisteren. Hij kucht in haar nek.

‘Voel je die tinteling onderin je rug, elke keer als ik je daar wat stretch en oprek? Dat zijn jouw vleugeltjes van lust Ulrike, daarmee zul je naar de finish vliegen. Je hebt de langste benen van de DDR, de donkerrode sintels in de laatste bocht zullen gloeien onder de hitte van je spikes. Voel je het vuur al in je branden?

‘Het vuur coach?’

‘Ja, denk maar aan de Olympische vlam terwijl je zo dadelijk op je onderlip bijt. Morgen ga ik Gabi trainen en daarna Marita en Haike, tot ik jullie alle vier heb geprepareerd voor de Spelen. Vertrouw me maar Ulrike.’

De coach denkt aan het ontluikende blonde snorretje op Ulrikes bovenlip en perst zijn paarse paddo door haar kringspier. Die sluit zich schielijk achter de rand als een sterke mond met zuigeffect. Haar gesmoorde gejammer vertelt de coach dat de training het beoogde effect begint te krijgen. Het loopt gesmeerd. Hij voelt geen weerstand meer. Het prikkeldraad in haar droge endeldarm is weggesmolten, haar dichtgebrande eierstokken kijken vruchteloos aan de zijlijn toe. Hij bijt haar in de gespierde schouderbladen terwijl hij zeven afgepaste porties oefenstof bij haar inbrengt. Het dilemma is opgelost. De laatste loopster zal het eerste komen en Ulrike zal die laatste zijn.


6) Artho’s biecht

“Vergeef me, ik heb gezondigd.”

Ik ken alleen je engelzachte stem en je duivelse ontboezemingen. Ik ben jong genoeg om de verlokkingen die je me toevertrouwt te begrijpen, ik ontbeer de wijsheid om er weerstand aan te bieden.

“Ik weet dat je geweten je plaagt. Maar als je eerlijk bent, niets achterhoudt en berouw toont zal God je opnieuw in zijn armen sluiten. Vertel me je zonden.”
“Ik heb lustvolle gedachtes. Lust omgeeft me. Voortdurend.”
“Voortdurend?”
“Ja, voortdurend. Ook nu.”

Mijn hart klopt in mijn keel. Slechts een houten wand en een gordijntje scheiden ons. Dat, en mijn geweten. Toen je enkele weken geleden voor het eerst in mijn biechtstoel kwam, dacht ik dat jij degene was die op de proef werd gesteld, dat je mijn absolutie nodig had om met jezelf in het reine te komen. Inmiddels weet ik beter. Jouw hunkering is de mijne geworden, het is mijn beproeving. Waarom doe je dit? Waarom geef je me vleugels als je weet dat ik niet mag vliegen? Ik zou je moeten verbannen van deze heilige plek, ik zou dit gesprek moeten afkappen, nu.

“Vertel me meer.”
“Ik fantaseer, Artho. Je vindt het toch niet erg als ik je Artho noem? Ik weet dat je zo heet. Ik fantaseer over jou. Ik fantaseer over het lichaam onder je soutane. Ik kom naar de mis om je te zien, ik kom om naar je te luisteren. Maar het is alsof je mijn lijf binnendringt en ik niet anders kan dan gehoorzamen aan de beelden in mijn hoofd.”
“Ook nu?”
Het gordijn gaat een klein stukje opzij. De slanke vingers van je hand reiken me een stukje stof aan.
“Ja, ook nu.”
Je trekt je hand terug. Je vochtige geur, in kant gevangen, dringt door in het binnenste van mijn geplaagde ziel. Dit moet stoppen.

“Vertel me meer.”
Ik hoor hoe je ademhaling versnelt en je stem trilt.
“Alles is al gezegd, Artho. Mijn beelden zijn ook de jouwe, dat weet ik. Jij fantaseert ook over mij. Geef eraan toe. Stop met vragen, luister naar de schoonheid van mijn lust. Begeleid me.”
“Maar ik…”
“Ssst!”

Weerloos gehoorzaam ik en ontbloot ik mijn harde geslacht. De rusteloze ademhaling van ons verlangen doorsnijdt de koude stilte van eeuwen. Ik sluit mijn ogen en zie de beelden die bij het vochtige geluid horen: wijdbeens doop je je vingers in je eigen vocht en verlos je jezelf. Ik vergezel je, zoals je me hebt opgedragen. Schitterender heb ik zonde nooit gezien.

Samen spoelen we aan in een branding van lust. Als de golf zich terugtrekt blijf ik alleen achter, een schipbreukeling, het warme schuim van mijn schuld gevangen in jouw kant.


7) “Tafeltje” delen?

Met een plof laat ik me in de stoel van het restaurant vallen. Mijn voeten doen pijn van het shoppen. De serveerster snelt naderbij om mijn bestelling op te nemen. Direct afrekenen want het is druk. Er kan geen glimlach af. Als mijn drankje arriveert kijk ik geïnteresseerd het restaurant door. Mijn blik valt op een donkerharige schoonheid. Ze kijkt me vrolijk aan. Brutaal stapt ze op me af. “Zullen we een tafeltje delen?” Zonder echt op antwoord te wachten ploft ze op de vrije stoel. Brutaaltje, denk ik en knik haar vriendelijk toe.

Ze blijkt een spraakwaterval. Als mijn aandacht verslapt raakt ze mijn arm aan. Na een tijdje laat ze haar hand daar liggen. Geschrokken kijk ik in haar ogen. “Ik vind je mooi.” Zegt ze terwijl ze mijn arm voorzichtig streelt. Ik ben verbaasd maar laat mijn arm liggen. Ze pakt mijn hand en drukt zacht een kus op mijn pols. Het bloed schiet naar mijn hoofd. Kan dit? Mag dit? Waarom voelt het zo fijn en vertrouwd? Haar zachte lippen op mijn pols doen mijn bloed sneller stromen. Ik denk aan mijn man die thuis wacht en vraag me af wat hij ervan zou denken.

“Ga je met me mee? Ik vind je heel erg leuk?” Haar ogen staan vragend. Abrupt neem ik een besluit. Ik pak haar hand en druk er een kus op. Ik wil dit. Dit voelt goed. Ze springt op en grijpt mijn hand. Samen lopen we met de armen om elkaar heen naar haar auto. Ze kijkt me verliefd aan en knijpt zacht in mijn knie als ik naast haar instap.

Haar kamer is klein en vol. De kleuren zijn fleurig net als de bewoonster. Ze neemt mijn gezicht tussen haar handen en kust me uitgebreid. Voor ik het besef ben ik naakt. Haar handen glijden over mijn lichaam. Ze vlijt me op haar sofa en streelt mijn dijen. Haar lippen volgen en even later glijdt haar tong over mijn verlangende kutje heen. Ik kreun en voel haar grinniken. Ze likt en zuigt aan mijn kutje en even later voel ik mijn orgasme als een orkaan door mijn lijf razen. Ik kus haar op haar mond die zilt en vochtig is van mijn geil. Ze kleedt zichzelf uit. Voorzichtig ontdek ik voor het eerst een vrouwenlichaam. Na een poosje komt ze luid kreunend klaar. We kruipen tegen elkaar aan en zoenen.

Dan gaat plotseling de deur open en stapt mijn man over de drempel. Ik schrik en weet niet wat te zeggen. Hij kijkt verbaasd maar mijn vriendinnetje lacht. “Schatje, je geeft altijd zo hoog op van je vrouw. Ik vond dat ik die nectar nu eindelijk ook eens moest proeven.


8) Zijn of Niet

‘Tantan, als we niet meer van elkaar kunnen genieten, hoeft het voor mij niet meer,’ zegt Justin zwakjes. Aan de rand van zijn bed leg ik mijn hoofd op de witte deken en luister naar zijn zware ademen. Hij is ver weg, in neverneverland, waar alleen de contouren van onze verrukkelijke jaren door het membraan rondom zijn herinneringen binnendringen.

‘Geen enkele opwinding Tanja, emotionele of fysieke shock kan fataal zijn,’ zei de zaalarts. Sindsdien drijven we op de stroperige traagheid van de tijd. Ik mis hem vooral ’s nachts, wanneer ons bed groter lijkt dan de oceaan en ik worstelend verdrink in de golven van mijn verlangen.

‘Just, dat gaat toch niet, je lijf kan dat niet aan,’ zeg ik verdrietig.
Mijn vingers strelen desondanks zijn bovenbeen. We kijken allebei naar de dunne deken die schaamteloos het rijzen van zijn erectie onthult.
‘Ik ga toch, sooner or later. Waarom niet nu, met jouw heerlijke lippen om me heen, zoals vroeger?’ Er ligt een duidelijk verzoek in zijn uitgeputte stem.
Natuurlijk weiger ik, maar later thuis bedenk ik me dat hij gelijk heeft. Als de dreiging van de dood ons weerhoudt te leven nog voor wij zijn gestorven, wat is onze tijd hier dan waard?

***

Zijn pik pulseert in mijn hand, op het ritme van zijn door begeerte veroorzaakte ademnood.
‘Doe dan Tan,’ hijgt hij met koudblauwe lippen, ‘ik wil spuitend in jou ten onder!’
Ik overwin mijn angst hem te verliezen, breng mijn gloeiende mond naar de plaats waar ik hem vasthoud en glijd vochtig over zijn schacht. Mijn speeksel is als wijwater in de bediening met het laatste sacrament.
De idee dat Justins’ grande finale ons lijden verlicht, maakt me verwarrend geil. Met mijn hand in mijn slipje zuig ik hem hongerig naar binnen, tot zijn gezwollen lid trilt in mijn keel en mijn clitoris me in dezelfde trilfrequentie op het randje van een orgasme brengt.

Hij staat al aan de overkant van het ravijn, maar voor een betoverend moment ontmoeten we elkaar in het midden, zwevend in een vacuum dat geen leven en geen dood onderscheidt. Ik bevochtig zijn uitgedroogde lippen met de warme sappen van mijn dijen. Hoewel ik weet dat zijn hart zal instorten en het mijne zal breken, wil ik niets liever dan zijn gezicht zien verkrampen als hij komt.

Justin schreeuwt als hij spuit – ik laat me er niet door afleiden en slik zijn zalvende levenselixer in vreugde. Zijn zaad leeft nog in mij als hij me verlaat om te sterven. Allebei op weg naar ons eigen hiernamaals, kruisen onze ogen in een dankbaar afscheid.
Het meedogenloos oprukkende duister wordt langs de blindering van het raam door de ochtendzon aan diggelen geslagen.


9) Niet voor de poes

‘Poes is stout geweest en verdient straf. Ze is gaan stappen terwijl we dat verboden hadden.’
Cindy hield een enorme voorbinddildo in haar handen. ‘Welk gaatje zullen we vandaag oprekken?’
Assie boog met een verstolen glimlach haar hoofd.
‘Datgene wat jou behaagt.’
Cindy grijnsde naar haar zus Ella. Ze hadden nog nooit zo’n onderdanig slavinnetje gehad en genoten van elke minuut. Poes, zo noemden ze haar liefkozend, gaf ultiem genot aan de dominante zussen.
‘Buig voorover en spreid je billen. El, giet er een flinke scheut olie op. Ze mag niet te hard gillen, anders hoort mama het en wil ze meedoen.’
Assie sloot haar ogen en toen een enorme kracht haar opengesperde billen nog verder uiteen ramden, beet ze op haar lip om niet te schreeuwen.
Hoewel ze besefte dat ze gebruikt werd, had ze daar geen enkele moeite mee. Ze speelde haar rol als dienstmeisje met verve. Telkens als ze iets deed wat niet door de beugel kon, en dat deed ze uiteraard opzettelijk, werd ze door de zussen of hun moeder flink onderhanden genomen. Die stomme mutsen hadden niet in de gaten hoe lekker ze dat vond.
Terwijl Cindy in haar beukte kneep Ella hard in haar tepels en binnen enkele minuten kwam Assie klaar. Ze kon er weer een weekje tegen, alleen nog het verplichte klusje klaren.
‘Je weet wat je te doen staat, poes,’ zei Cindy,’ en doe het goed anders kun je naar je avondeten fluiten.’
De zussen nestelden zich op het bed, trokken hun slips uit en hun rokken omhoog. Assie keek naar behaarde gleuven die uitpuilden van lust.
Vooruit dan maar, de gedachte aan friet met biefstuk woog zwaarder dan haar vingers in die ranzige pruimen.

Een half uurtje later bevond ze zich in haar eigen kamer en dacht na over haar toekomst. De ruwe seks was verrukkelijk, maar ze had zó haar buik vol van deze irritante familie. Helaas had ze niet de financiële middelen om te verkassen.
Er werd op de deur geklopt.
‘Assie, je moet naar beneden. Iets over een schoen en een bruid,’ riep een bediende.
Ze had inderdaad haar pump verloren toen die gast haar achterna rende en haar zijn liefde verklaarde.
Als ze niet zoveel had gedronken was ze nooit met dat geile pikkie, die nota bene een prins bleek te zijn, de kleerkast ingedoken. Ze wilde helemaal geen man, maar gewoon een avondje stappen in een sexy jurk.
Bovendien werd ze het onderhand moe telkens onderdanig te zijn. Het werd hoog tijd dat zij de lakens ging uitdelen. Deze kans mocht ze dan ook niet laten liggen. Dat koninklijk jochie kreeg ze wel in een kooitje.
Ja, het werd tijd voor verandering.
‘Ik kom eraan.’


10) Dilemma in de rechtbank

“Daarom, edelachtbare, eist het Openbaar Ministerie een gevangenisstraf van tien jaar tegen de verdachte.”
Daarmee besluit de openbare aanklager zijn betoog. Nu is het de beurt aan de verdediging om hun slotpleidooi te houden. Door de monotone stem van de advocaat dwalen mijn gedachten af naar de laatste dag dat Gideon en ik elkaar nog zagen, voordat hij gearresteerd werd.

’s Morgens had ik eerst mijn saaie echtgenoot uitgezwaaid. Hij ging naar zijn werk. Ik werd even later door mijn geheime liefde opgehaald. Samen reden we naar een luxehotel waar we ons aan een hartstochtelijk en kinky spel over zouden geven. De deur van onze hotelkamer was nog maar nauwelijks dicht of Gideon greep mij bij mijn haar en trok mij tegen hem aan voor een eerste hartstochtelijke zoen. De strakke stof van mijn topje hield mijn tepels nog maar net in bedwang.
Een zwart kort leren rokje verhulde mijn sliploze natte kut en met blote voeten stond ik in twee glimmende zwarte high heels, met enkelbandjes. Beide benen hield ik op gepaste afstand gespreid van elkaar. Gideon bond mijn armen met twee riemen samen op mijn rug. Traag liep hij een rondje om mij heen. Goedkeurend bekeek hij mij, genietend van de resultaten van zijn plagerijtje. Toen hij weer achter mij stond tilde hij met een hand de zoom van mijn rokje op. Mijn billen vroegen er gewoon om, om een klap met de volle hand te mogen ontvangen. Ze werden op hun wenken bediend. Ik moest me inhouden om niet te luid te kermen. Tegelijkertijd verkrampte mijn kut vanbinnen, van puur genot. Gideon kwam voor me staan. Daar werd de zoom van mijn rokje nu opgetild en gaf hij een klap aan de binnenkant van mijn beide dijen. Opnieuw moest ik op mijn lip bijten om het niet uit te schreeuwen. Meteen daarna streelde zijn hand mijn gloeiende huid in een opgaande beweging en raakte mijn natte schaamlippen. Ik kromp ineen van die zalige, louterende pijn toen hij erin kneep. Het spel was nog maar net begonnen en zou nog uren duren.

Terwijl wij daar aan het spelen waren werd ’s middags, aan de andere kant van Nederland, een kiosk overvallen. De eigenaar wees Gideons tronie in een fotoboek van de politie aan. Het enige dat nog resulteerde van een misstap die hij jaren geleden eens had begaan. Maar hij is de hele dag niet van mijn zijde geweken en kàn die zaak dus niet overvallen hebben. Ik wil hem geen tien jaar missen dus had heel graag een getuigenis à decharge afgelegd, ware het niet dat mijn echtgenoot de strafrechter is die het vonnis over mijn geheime liefde uit moet spreken.


11) Iets te vieren

In mijn jeugd bekeek ik de wereld in repetitieruimtes, vanuit coulissen, vanaf bankjes in musea en door vliegtuigraampjes.
Terugkijkend zie ik een stil, vijfjarig jongetje dat met bungelende beentjes geduldig wacht op zijn moeder die grote successen viert als violiste.
In haar spaarzame vrije uren sleepte ze me ter plekke mee naar tentoonstellingen waar ze me de details van meesterwerken tot in kleur en penseelstreek uitlegde. Daarbij lagen de lange, slanke vingers van haar linkerhand altijd in mijn nek, als wilde ze mij compenseren voor de eenzame uren waarin ik afstand moest houden.
Samen zo dwalend door musea gaf mij een intens gevoel van geborgenheid waarin ik alles absorbeerde dat me verteld werd.

Hoewel ik het me pas later realiseerde, hield dat fysieke contact onmiddellijk op nadat ik zestien was geworden. Alsof die vorm van aandacht niet meer gepast was.
Ik wist tegen die tijd meer van schilderkunst dan een student kunstgeschiedenis, maar als ik er naar keek voelde ik steevast een onbestendige leegte.

Uit wanhoop dat ik wellicht nooit meer naar kunst zou kunnen kijken als ik gewend was, schoot ik door in mijn manieren om in de buurt te komen van die gevoelens.
Ik bestelde zelfs voor vijfhonderd euro een courtisane, en liet haar mij – op de rug liggend – in haar mond nemen, terwijl ik met gekanteld hoofd naar een op zijn kop gezet schilderij keek.
Ze deed haar best maar de leegte bleef en ik accepteerde op dat moment dat het nooit zou veranderen. Dat voelde bevrijdend en moest gevierd worden.

“Champagne?” vroeg ik de naakte vrouw bovenop mij. Ze knikte, onbeleefd als het zou zijn met volle mond te praten.
Ik wurmde mij onder haar vandaan en kwam even later terug met een koele Dom Pérignon.
“De initialen van dit merk, spreken me erg aan,” giechelde ze.
“Heb je grenzen?” vroeg ik, de fles omhoog houdend.
“Try me,” gleed er uit de mond waar ik net nog in zat.

Ik zette de fles op de grond, legde er een honderd eurobiljet naast, keek haar aan en zei; “gehurkt overheen.”
Met een glinstering in haar ogen en zonder aarzeling zette ze beide voeten naast de fles en zakte door haar knieën.
“Stop!”
Ze bleef vlak boven de kop van de fles hangen.

Ik greep hem onder haar vandaan en verwijderde de capsule.
“Onder deze kurk zit zes bar druk, daarom de muselet – het ijzerdraadje – om de kurk erin te houden,” doceerde ik.
“Ongeacht het merk, binnen zes slagen is het los.”
Met een zorgelijke blik zag ze hoe ik het ijzertje op de grond liet vallen.

“Dubbel of niets,” zei ik en zette de fles voorzichtig op de plek waar ik hem net gepakt had.


12) Waar liefde thuiskomt

Eva zit naakt op het grote hotelbed. Haar ogen zijn dronken van opwinding en haar mond staat een beetje open. Afwezig speelt ze met haar borsten. Leon ruikt haar pure, aardse geur en balt zijn vuisten. Scherp dringen zijn nagels in zijn huid, helderrood bloed welt op in de halve maantjes die achterblijven. Gespannen laat hij zich in de brede fauteuil zakken. Hij knikt haast onmerkbaar.

Langzaam vult de kamer zich met gloeiende begeerte. Eva laat zich voorover op het bed vallen, ze duwt haar schouders in het matras. Als een krolse tijgerin steekt ze haar kont omhoog. De gretige gewilligheid straalt van haar gezicht en ontsteekt het vuur in de mannen rond het bed. Als beesten storten ze zich over haar heen. Leon klemt zijn vingers stevig rond de zachte leuningen van zijn troon. Hij is de stille toeschouwer van haar geile lustvermaak.

Toen hij bijna een jaar geleden de gladde, gouden ring aan haar vinger schoof, beloofde hij al haar dromen waar te maken. Speels nam ze hem bij zijn hand en ze liet hem die dromen zien. Ze zijn donker en grenzeloos en vaak begrijpt hij ze niet, maar hij volgt haar vol adoratie. Hij moet wel. Zonder Eva is zijn wereld leeg en kil.

Nu twijfelt hij.

Hij wil opstaan en de mannen een voor een van haar afslaan, doodmaken zelfs. Zijn handen jeuken van verlangen ze om de slanke hals van Eva te leggen en te knijpen tot hij het licht in haar ogen ziet doven. Hij wil iets doen, wat dan ook.

Hij is haar voor altijd kwijt als hij iets doet.
Zijn liefde voor haar is misschien voorgoed verdwenen als hij niets doet.
Hij kan niet zonder haar. Hij kan ook niet zonder zijn liefde voor haar.

Leon blijft zitten en sluit de mannen met hun bronstige geluiden buiten. Zijn ogen boren zich in die van Eva. In zijn hoofd trekt hij haar naar een plek ver van deze hotelkamer.

< – >

Haar verlangen zal hij nooit helemaal begrijpen, maar als hij de gloedvolle schoonheid van haar gezicht ziet, weet hij dat het niet alleen maar de geile fantasie is. Ze heeft dit nodig, zoals hij haar nodig heeft.

De geur van de andere mannen hangt nog om haar heen en het kost hem moeite naast haar te gaan liggen. Eva kijkt hem aan en haar blik dringt zich een weg naar binnen, rechtstreeks naar zijn hart. Met een lome glimlach gaat ze op hem zitten. Ze zet de definitie van liefde volledig op zijn kop en de tijd aarzelt terwijl ze hem langzaam berijdt. Zacht fluistert ze in zijn oor.

‘Bij jou kom ik altijd weer thuis.’


13) Vernissage séparé

Achter mij schuift de branddeur zuchtend dicht, het galerie-gekwetter abrupt afsnijdend. Vóór mij onthult de aanflitsende Tl-balk een mythisch meesterwerk. De karakteristieke, onheilspellende wolkenlucht en aangevreten zuilen worden deels aan mijn samengeknepen ogen onttrokken door een roodbruin gevlekt laken.

Sylvia’s hand dwarrelt gewichtloos op mijn schouder, laat een tinteling onder mijn huid kruipen die zich, meanderend rond mijn wervelkolom, in mijn scrotum nestelt. Moeizaam adem ik de stroperige lucht in.

Haar vingertoppen strijken en-passant langs mijn kin als ze traag heupwiegend in haar ‘Claes Iversen’ naar het schilderij schrijdt. De gelijkenis met het naakt op het canvas is treffend, de pose niet.

Geknield op een zuil, leunend op één hand kijkt het model om met onverschrokken blik, de wasbleke billen prominent naar de toeschouwer gewend. Haar andere hand spreidt de donkere schaamlippen, de middelvinger verzonken in de vochtige, roze opening. Aarzelend ben ik dichterbij gekomen en zie grillige vernisvlekken rond de uitnodigende billen. Als ik Sylvia vragend aankijk, draait ze zich om, buigt voorover en slaat haar rok omhoog. Haar hand glijdt tussen haar benen, creëert het exacte evenbeeld.

Deze onuitgesproken invitatie laten mijn handen naar haar billen reiken. Glimlachend staat ze rechtop, legt haar middelvinger op mijn mond en trekt het laken weg. Ik sta oog in oog met de oude meester. Poedelnaakt staat hij achter zijn ezel, paletmes en cigarillo in de vragende handen, gezicht extatisch geheven met een priamische penis. Uit het doek vóór hem reiken handen en monden die hem insnoeren.

Haar vinger verzegelt mijn lippen, ademloos voel ik handen onder mijn kleding glijden. Niet één, maar vier, acht handen betasten met koele vingers mijn huiverende lichaam. In een tijdloos moment is mijn driedelig tweed verdwenen. Nagels krassen in mijn huid, krabben langs mijn aangespannen spieren. Mijn penis is schoksgewijs omhoog gekomen, tot barstens toe gevuld met verhit bloed. Vingers klemmen zich om mijn tepels en scrotum, mijn lid is pijnlijk gezwollen. Geteisterd door ontelbare handen voel ik haar kille lippen om mijn kloppende lid schuiven, vlindert haar brandende tong over mijn eikel. Ritmisch zuigend neemt ze mijn lid diep in haar keel. Een hemels orgasme wervelt uit mijn tenen omhoog, uitzinnig hef ik mijn handen en kijk omhoog. Ik zweef, ga uitbarsten. Trillend sta ik doodstil.

Helse pijn!

Een nagel dringt diep door in de basis van mijn schacht. Door mijn tranen heen doemen haar ogen op.

‘Kijk!’ bijt ze me toe.

Ik focus mijn ogen op het doek. Als ze haar nagel terugtrekt spuit mijn ultieme ontlading hoog tegen de geschilderde billen. Sylvia kreunt van genot.

Aanhoudende, snijdende pijn doet mij naar beneden kijken. Mijn bloed druppelt op het laken aan mijn voeten.

‘Welkom in mijn privé collectie’ fluistert ze in mijn oor.


14) Vijf vrouwen

Angstig gleden haar ogen door de halflege coupé. Het was er zo muisstil dat ze haar hart kon horen kloppen. De zenuwen gierden door haar lijf. Opgelucht haalde ze dan ook adem toen de trein het station binnen reed. Niemand die de blote benen onder haar jurkje opmerkte. Het was immers een snikhete zonnige dag. Ze had haar best gedaan om niet te tonen dat ze onder die jurk naakt was. Geen beha. Geen slipje. Vlug de tram in. Ga nou rijden! Ze wilde bij hem zijn. Bij geen andere man had ze een groter verlangen dan bij hem. De ontvangst was dan ook passioneel en intens. Alsof ze elkaar in geen honderd jaar hadden gezien. Zijn tongzoen was ongeëvenaard goed. Zijn aanrakingen deden haar bijna exploderen.
“Kleed je uit”,zei ze. “We hebben geen tijd te verliezen.”

De kurk bleef op de champagnefles en de gereedstaande glazen bleven ongebruikt. De rozen die hij voor haar had gekocht bleven in de verpakking in de vaas. Na deze lange reis wilde ze douchen. En met hem vrijen. Vrijen onder de douche om mee te beginnen. Na het douchen namen ze plaats op het bed. Hij zat op zijn knieën. Zij spreidde haar benen om zijn middel en zette haar voeten achter zijn lichaam. Terwijl ze achterover op haar handen leunde greep hij haar heupen om haar te ondersteunen. Door op zijn penis te gaan zitten raakte de penis makkelijker haar G spot. Tijdens het ontwikkelen van het orgasme keken ze elkaar recht in de ogen aan. Meerdere malen kwam ze klaar. Hij ook. Zij eerder dan hij en dat was uitzonderlijk bij vrouwen.

Ze nam plaats op haar rechter zij met haar rug naar hem toe. Handen opgevouwen onder haar hoofd. Hij kwam achter haar liggen en sloeg zijn armen geruststellend om haar heen. Terwijl hij met haar borsten speelde kuste hij haar schouder en bovenarm. Ze voelde zich veilig als die grote mannenhanden zich om haar lichaam sloten.
“Je verwent me zo!”,kreunde ze tevreden. “Jij wacht op mij totdat ik ben klaargekomen. Dat doen niet veel mannen.”
“Dat komt ervan, als je met een ervaren man vrijt”,lachte hij.
“Ik hou van je. Ik ben smoorverliefd op je en ik wil je eigenlijk nooit meer kwijt.”
“Ik voel een dilemma aankomen…”
Ze draaide zich naar hem toe en keek hem indringend aan:”Niet omdat ik negentien ben en jij 57. Niet omdat jij full time werkt bij je uitgeverij en ik nog op school zit. Maar vooral omdat jij met vijf vrouwen samenwoont en ik jou niet met hen wil delen. Je kiest voor hen, of je kiest voor mij. Dat is het dilemma!”


15) Onmogelijke keuze

Leegte, uitzichtloze leegte, doelloos staar ik naar het plafond. Ik woel weer op mijn zij, een ingehouden kreun smoort in mijn keel. Ik hekel mijn lichaam op dit moment. Mijn huid tintelt vragend, mijn kut klopt. Vloeibaar vuur stroomt door mijn lijf, wachtend, smachtend en smekend om verlossing. Ik kijk naar mijn man die naast mij ligt te slapen en ik voel pijnlijke steken in mijn hart. Ik hou van hem, maar hij kan mij niet geven wat ik nodig heb. Zijn tedere liefdevolle aanrakingen, zijn zacht fluisterende woordjes, ze doen me niets als we vrijen. Vrijen ja, we hebben ook weleens echte seks, heel soms neukt hij me goed hard. Maar meer zit er niet in. Verdien ik deze liefdevolle echtgenoot wel? Als ik hem iets vraag staat hij voor me klaar, elke week neemt hij bloemen voor me mee, hij houdt van mij. Waarom ben ik niet tevreden? Waarom hunker ik naar deze intensiteit?
Een ondankbaar vreemdgaand kutwijf ben ik, omdat ik kwijlend vol lust aan Meneer zijn voeten wil zitten. De dominantie die hij uitstraalt heeft me vanaf minuut één totaal in zijn greep genomen. Morgenavond zie ik hem weer, ik kan haast niet wachten. Dan mag ik weer kruipen voor hem terwijl hij me behandeld met zijn snijdende zwepen, ik heb het nodig. Gaat hij me vastbinden en willoos gebruiken voor zijn genot, wat intens genieten is. Stevige vernederende woorden horen die mij zweverig geil maken. Dit alles past niet in het beeld van wat mijn echtgenoot heeft over wat vrouwen behoren te willen. Ik wil mijn man geen pijn doen door hem te bedriegen. Dit stiekeme gedoe is zo totaal niet mijn ding. Vreemd gaan kwam nooit in mij op en nu… Ik walg van mezelf met al die stomme smoezen die ik verzin als Meneer weer markeringen op mijn lijf heeft achtergelaten. Ik kan en mag ze niet laten zien terwijl ik er ontzettend trost op ben dat ik ze heb en draag. Mijn man moest eens weten dat mijn maandelijkse uitje met vriendinnen helemaal niet bestaat. Ik wilde dat ik het weer uit kon zetten, dat ik het pijnlijke genot niet meer nodig zou hebben om te voelen dat ik leef. Maar ik kan niet meer zonder, ik wil niet meer zonder. Maar, moet ik het hem vertellen? Hoe vertel je je geliefde dat je een masochistische teef bent die ze zich laat pijnigen en gebruiken door een dominante Meneer in totale overgave. Niet, dat vertel ik niet, dat kan ik hem niet aandoen. Waarom moet ik kiezen tussen liefde en lust, terwijl ik nu beide heb? Mij er niet meer schuldig over voelen dat ik hem bedrieg, dat zou zo fijn zijn!


16) Tot de dood scheidt

“Wanneer zien we elkaar weer? Ik mis je….” Elsbeth staart naar haar telefoon, leest en herleest het berichtje. Tranen wellen op in haar ogen, een brok vormt zich in haar keel. Ze legt haar telefoon weg en slaat haar handen voor haar gezicht. Een snik uit het diepst van haar ziel ontsnapt haar keel, het laat de brok echter achter.
‘Oh Maarten’ kreunt ze met gesmoord verlangen en een diep schuldgevoel.

Het vierde berichtje van Maarten in vier weken. Vier hysterische en onwezenlijke weken. Als ze haar ogen sluit voelt ze zijn mond op de hare, zijn hand tussen haar benen en zindert de opwinding door haar heen. Dan voelt ze hoe hij zijn lid in haar stoot. Haar schoot is heet van verlangen.

Vier weken geleden veranderde alles, op slag. Van het ene moment op het andere. Zomaar, uit het niets.
Marcel, twintig jaar was hij haar echtgenoot, overleed plotseling. Sindsdien knaagt een schuldgevoel aan haar.

Elsbeth pakt haar telefoon en veegt ondertussen haar tranen van haar wangen. Bedachtzaam tikt ze haar antwoord, haar woorden zorgvuldig kiezend. “Morgen, onze afspraak gaat door. Ik mis jou ook.”

Haar schuldgevoel knaagt verder, de hele nacht woelt ze in haar bed. Hoe kan ze haar dode echtgenoot nu nog bedriegen? Dit schuldgevoel heeft ze geen moment gehad toen hij nog in leven was. Maar met zijn dood is alles veranderd. Is haar schuldgevoel plotseling opgedoken. Terecht of onterecht, het maakt niet uit, het is er.

De volgende dag loopt Elsbeth, net als twee maanden daarvoor, het hotel binnen. Maarten had haar het kamernummer laten weten. In de lift checkt ze snel haar verschijning. Ze is afgevallen, ze moet er aan denken dat ze wel eet, anders wordt ze te mager. De lift stopt op de etage, ze stapt uit en loopt rustig naar de opgegeven kamer. Ze klopt op de deur. Meteen zwaait die open. Daar staat Maarten, hij neemt haar in zijn armen.
Zijn mond zoekt voorzichtig de hare, zijn handen strelen haar rug. Overvallen door een gretigheid beantwoordt Elsbeth zijn zachte zoen. Ze stort zich op hem. Niets is er meer dan enkel zij en haar minnaar. Ongeremd rukt ze zijn overhemd los, sjort aan zijn riem en bevrijdt zijn fier aanwezige lid. Gulzig neemt ze hem in haar mond, ze zuigt, ze likt, haar hand kneedt zijn ballen. Haar andere hand streelt zijn bil. Maarten legt zijn hand op haar hoofd, stoot diep in haar mond. Haar nagels verdwijnen diep in zijn vel. Hij kreunt luid. Dan tilt hij haar op en zet haar tegen de muur. Ze slaat haar benen om hem heen en verwelkomt hem in haar verlangende verhitte vulva.


8 thoughts on “Schrijfmarathon 2017: Ronde 6

  1. De opdracht van deze ronde is alles behalve eenvoudig. Een dilemma is een lastig thema, waarin de hoofdpersoon moet kiezen uit twee uitersten die even (on)aangenaam zijn. En dan moet de erotiek ook nog eens ‘schuren’. Vooral dat laatste is een subjectief begrip, dat ik als jurylid moet interpreteren. De opdracht vraagt er natuurlijk om dat het dilemma juist in de erotiek zit en dat het daarom schuurt. Dat schurende moet ook zitten in imperfectie en onverwachte aanvullende elementen. De verhalen van deze ronde zijn geen van allen slecht en de beoordeling gaat dus meer over in hoeverre de auteur de opdracht goed heeft geïnterpreteerd.

    Allereerst de verhalen die van mij punten hebben gekregen:
    5. De estafette paradox: Ik vind de creativiteit van de wijze waarop je ‘dilemma’ en ‘schurende erotiek’ hebt verwerkt ronduit briljant. Als lezer voel je je ongemakkelijk bij de situatie, maar door de situatie en locatie is het toch te behappen. Erg knap gedaan. – 10 punten

    12. Waar liefde thuiskomt: In dit verhaal is duidelijk sprake van een groot dilemma: Toegeven aan de grillen van de vrouw en haar houden, maar tegelijkertijd de liefde zien wegebben, of haar dat niet gunnen en haar kwijtraken. Het schuren van de cuckold erotiek zit meteen verscholen in het dilemma.Hier en daar had het wat meer ‘show, don’t tell’ gemogen. – 9 punten

    11. Iets te vieren: Over dit verhaal heb ik lang nagedacht. Er zitten meerdere lagen in dit verhaal en hoewel het lijkt alsof het dilemma op het einde zit (gaat ze wel of niet op een op ploffen staande champagnefles zitten voor het geld?) zit het dilemma voor mij veel meer in de verloren gegane moederliefde. Laat je dat los, of zoek je naar vervanging in de vorm van een hoer? Het schurende in de erotiek is ook duidelijk. Het is ongemakkelijk. Als lezer krijg je het gevoel dat de hoofdpersoon er niet van geniet. Kortom: ik hou hier van! – 8 punten

    1. De hand: Dit is zonder twijfel een van de geilste verhalen van deze ronde. Het dilemma wordt pas aan het einde van het verhaal duidelijk en dat is wel een beejje jammer, gezien de opdracht. Schuurt de erotiek? Verder een paar taalfoutjes (ongekende ipv onbekende, de kans wordt DOOR de hand gepakt) en het gebrek aan witregels. – 7 punten

    2. Dream on: Wat ik goed vind is dat je veel aan de fantasie van de lezer over laat. Dat maakt je verhaal heel erg sterk. Het dilemma is voelbaar en daardoor ook de erotische spanning. – 6 punten

    6. Artho’s biecht: Ik snap het dilemma en ook het schurende van de erotiek. Toch gaat het allemaal wat te makkelijk, wat het erg onwaarschijnlijk maakt. De laatste alinea is werkelijk prachtig. – 5 punten

    15. Onmogelijke keuze: Wat je goed doet is een inkijkje geven in het dilemma van iemand die vreemdgaat omdat het ontbreekt aan het invullen van behoeften. Wat ik nog een beetje mis is het schuren van de erotiek tussen de vrouw en haar echtgenoot. Let goed op interpunctie. Soms is een punt beter dan een komma. Gebruik ook vaker een nieuwe regel of een witruimte. Dat geeft rust in je tekst. – 4 punten

    16. Tot de dood scheidt: Mooie opbouw in je verhaal. Mooi hoe je laat zien dat wat eerst geen dilemma was, dat na de dood van een partner ineens wel zo kan voelen. Doordat je dat gevoel goed beschrijft, gaat de seks ook schuren. Ze doet dit wel, maar met een dubbele gedachte. – 3 punten

    4. Tweede viool: Qua dilemma en schurende erotiek vind ik dit een uitstekend verhaal. Maar ik stoor me aan een aantal taalfouten (‘gaat ER wel een nieuwe violiste met de functie ER vandoor’, ‘het enige wat je kon horen ~??~ het tikken’) en het gebrek aan witregels, vooral bij dialoog. – 2 punten

    Dan de verhalen die allemaal 1 punt hebben gekregen:

    3. Zijn muze: De eerste helft van je verhaal is mooi. Het dilemma van een onmogelijke liefde (of fysieke aantrekkingskracht). Maar dan ineens dat schriftje. Ik begrijp die overgang niet en daardoor verliest het verhaal mijns inziens kracht.

    7. Tafeltje delen: In dit verhaal is er niet echt sprake van een dilemma (hij zit er wel verscholen, maar de keuze om met deze vrouw mee te gaan lijkt niet echt de keuze tussen twee kwaden). Ook schuurt de seks niet. Ze vinden het allemaal juist fijn. De verrassing aan het einde verandert daar niets aan, helaas. Ik vind het dan wel weer leuk dat de titel op twee manieren is uit te leggen, hoewel ook dat niet helemaal uit de verf komt (dus misschien was dat ook niet zo bedoeld?).

    8. Zijn of niet: Is het dilemma wel een dilemma? Het zou pas een dilemma zijn geweest als ze had geweten dat zijn laatste wens zijn dood kon betekenen (maar de arts had gezegd dat dat niet het geval was). Het zou dan ook veel logischer zijn geweest als zij daar helemaal niet opgewonden van raakte. Dan zou de seks ook veel meer geschuurd hebben. Ik vind dit verhaal heel mooi geschreven, maar eigenlijk voldoet het niet aan de opdracht, vind ik.

    9. Niet voor de poes: Grappig hoe je de erotiek uit een sprookje neemt en uitlicht voor je verhaal. Maar wat is het dilemma? Uit welke twee kwaden moet ze kiezen? Persoonlijk vind ik de seks ook niet echt schuren, omdat het incestueuze door de overduidelijke sprookjessetting teniet wordt gedaan.

    10. Dilemma in de rechtbank: Fijn dat het dilemma pas echt duidelijk wordt aan het einde van het verhaal. Eerst lijkt het alleen te gaan om de getuigenis, maar daarna pas doe je er nog een schepje bovenop. Toch schuurt de erotiek niet, zoals de opdracht vraagt en daarmee heb je maar gedeeltelijk aan de opdracht voldaan. Los daarvan vind ik het begin niet erg sterk.

    13. Vernissage séparé: Ik heb moeite om het tafereel voor me te zien. De beschrijving van het kunstwerk en de surrealistische werkelijkheid zijn daarvoor te summier beschreven. De erotiek schuurt wel, maar ik zie het dilemma niet.

    14. Vijf vrouwen: De seks leest als een verslag. Daardoor schuurt het niet en is het ook niet echt opwindend. Ook is het niet heel sterk dat het dilemma zo wordt uitgesproken. Daardoor voel je het als lezer niet.
    Binnenreed is aan elkaar.

  2. De 6e ronde, het niveau van de verhalen wordt beter, tenminste, dat mogen we verwachten 🙂

    De definitie van de opdracht ‘schrijf een verhaal waarin een dilemma centraal staat’ komt niet in alle verhalen naar boven. Bij een kernachtig dilemma zet je de hoofdpersoon van je verhaal in een lastige situatie waar hij / zij sowieso iets gaat verliezen, maar waarin hij /zij wel iets moet doen. Dit komt niet in alle verhalen goed uit de verf vind ik.
    Hieronder mijn feedback; voel je er niet door aangevallen, het is alleen maar een mening.

    1. De hand – Heel eerlijk, dit verhaal weet me niet te raken. Voor mij komt het over als een ‘klinisch’ geschreven verslag van gebeurtenissen, hoewel het idee achter dit verhaal dan wel weer leuk is. Ik denk alleen dat het beter uitgewerkt had kunnen worden. Het dilemma in dit verhaal vind ik zwak. Er wordt niet duidelijk wat er te verliezen valt.
    Volgens mij is het hartelust, zonder ’n’. In de eerste zinnen vind ik het teveel ‘Hij doet, zij doet’ – ‘Stefan staat, Merel tikt, Stefan danst’ En het woordje ‘d’r’ stoort mij, waarom niet gewoon ‘haar’. Je schrijft ‘ongekende hand’ Hoewel dit niet meteen fout is, vind ik het niet passen.

    2. Dream on – In dit verhaal wordt een beetje om de ‘hete brij’ heen gedraaid en het dilemma komt daardoor niet heel duidelijk naar voren. De eerste zin loopt niet en ik denk dat je deze weg had kunnen laten. Leuk gevonden; ‘De stilte knaagt aan mijn clitoris.’
    De zin ‘met een harde, levende pik’ klopt volgens mij niet; ‘door een harde, levende pik’?

    3. Zijn muze – Wat ik erg mooi beschreven vind in dit verhaal is het verlangen van beide personages en het verschil hierin. Het hele verhaal is in de verleden tijd geschreven, in twee alinea’s is de tegenwoordige tijd beter op zijn plek, namelijk; ‘Ze kende (kent) zijn geboortedatum uit haar hoofd’ en ‘Met trillende vingers legde (legt) hij …’ Verder een mooi verhaal, met een zeer duidelijk en ook gewaagd dilemma. Mijn eerste favoriet in deze ronde.

    4. Tweede viool? – Mooi verhaal met een duidelijk dilemma; Voor altijd de tweede viool blijven of een kleine kans op de rol van eerste viool, maar daar moet dan wel wat voor gedaan worden. Helaas ook wat foutjes, vergeten woorden en niet goed lopende zinnen, wat erg jammer is. Verleden en tegenwoordige tijd lopen door elkaar. Dit is niet logisch. De foutjes en scheve zinnen leiden af van het verhaal en wat mij betreft mag je vaker een komma gebruiken.

    5. De estafette paradox – Ik weet niet goed wat ik met dit verhaal aanmoet, want het laat me achter met een onbehagelijk gevoel. Als dit de bedoeling was van de auteur, dan is hij of zij geslaagd. Ik vind het woordgebruik enerzijds walgelijk, anderzijds intrigerend. De eerste zin begint in de kleedkamer, vervolgens zijn we op de loopbaan? (Zo lees ik het althans) Is dit echt of alleen in de beleving van Ulrike. Algemeen; ik twijfel …

    6. Artho’s biecht – Erg mooi met een bijna cliché achtig dilemma; Een geestelijke in ambt wordt geconfronteerd met dat waar hij niet aan toe mag geven en het uiteindelijk toch doet. Een heerlijk woordgebruik in dit prachtige verhaal. Favoriet!

    7. Tafeltje delen – Een leuk verhaal, al vind ik het dilemma wat zwak aanwezig en ook heel snel ‘opgelost’. Het is me niet echt duidelijk wat er hier te verliezen valt. De zin ‘Dan gaat de deur open’ geeft meteen weg dat er hier een verrassing komt, waardoor het geen verrassing meer is.

    8. Zijn of niet zijn – Wat een bitterzoet dilemma en wat een prachtige eindzin! Heerlijk verhaal en een erg mooi woordgebruik. Ik denk dat dit verhaal de opdracht het best heeft benaderd. Nog een favoriet!

    9. Niet voor de poes – Erg grappig dat hier het alom bekende sprookje wordt gebruikt en de woordspeling vind ik dan ook geweldig! (Assie, Poes) De erotiek is in dit verhaal iets te grof naar mijn zin, maar de vorm maakt dit dan weer ruimschoots goed. Wederom een favoriet!

    10. Dilemma in de rechtbank – Mooi dilemma, al wordt dit pas aan het eind duidelijk. Er staan wat foutjes in deze tekst die mij storen; tegen hem aan – tegen zich aan. Glimmende zwarte – glimmend zwarte. Twee keer het woord ‘om’ na elkaar = niet nodig. ‘tegelijkertijd verkrampte mijn kut vanbinnen, van puur genot’ Of vanbinnen, of van puur genot.
    Jammer, want het verhaal is best oké.

    11. Iets te vieren – Een zeer mooi en ook ‘donker’ verhaal. Mooi dat het dilemma niet direct bij de hoofdpersoon komt te liggen, wel erg duister dat de hoofdpersoon dergelijke acties nodig lijkt te hebben om in de buurt van zijn gevoelens te komen. Het waarom vind ik niet heel erg geloofwaardig.

    12. Waar liefde thuiskomt – van mij

    13. Vernissage séparé- Mooi verhaal, met een zwaar dilemma. Soms vind ik het woordgebruik iets te bombastisch, maar dit past bij het verhaal. Knap gedaan. Favoriet nummer … ? Het wordt weer moeilijk dat stemmen.

    14. Vijf vrouwen – Dit verhaal vind ik erg gemaakt, zo ook het dilemma. Eigenlijk is er geen dilemma en in een poging dit te verbloemen wordt er aan het eind even uitgelegd dat er wel degelijk een dilemma is. Zo komt het althans op mij over. Ook staat het vol tegenstrijdigheden. Het lijkt me sterk dat een meisje van 19 al kan weten dat niet veel mannen wachten op het orgasme van de vrouw, maar goed, dat is mijn mening. De erotiek in dit verhaal lijkt eerder op een uitleg over hoe men het beste beste seks kan hebben en dan klopt er ook nog eens niets van. (De zin over het raken van de G-spot bijvoorbeeld …) Er zijn andere woorden voor ‘vrijen’ en ook voor ‘penis’. Door daar creatiever gebruik van te maken en meer mee te variëren, wordt het verhaal, denk ik, een stuk beter.

    15. Onmogelijke keuze – ‘De onmogelijke keuze’ is in dit verhaal netjes beschreven. Verder vind ik het vrij voorspelbaar. Er is de keuze tussen lust of liefde, maar er is geen dilemma. Het personage maakt geen keuze, zo lees ik het althans. Wat overblijft is haar schuldgevoel en als ze daar vanaf zou zijn dan is er geen probleem. De laatste zin is een dooddoener.

    16. Tot de dood scheidt – een erotisch verhaal, maar eerlijk gezegd geloof ik het niet. Er speelt ook geen echt dilemma, er valt namelijk niets meer te verliezen, het is al verloren. Wat rest is (ook in dit verhaal) een schuldgevoel, dat daar een dilemma over is, komt niet echt uit de verf. Ik had het logischer gevonden als ze haar minnaar juist door dat schuldgevoel, links had laten liggen en dat daar een dilemma uit voorgekomen was.

  3. Deze week weinig tijd gehad een uitgebreide feedback te schrijven.
    Vandaar deze summiere opsomming.

    1) De Hand
    Leuk dilemma.
    Het is al een aantal malen gezegd, gedachten horen niet tussen aanhalingstekens.
    Indien je als schrijver wilt groeien, is deze regel toch wel belangrijk om te onthouden.

    2) Dream on
    Mooi dilemma.
    De stilte knaagt aan mijn clitoris: Geweldige zin.

    3) Zijn muze
    Gevaarlijk dilemma.
    Goed geschreven, mooie zinnen.

    4) Tweede viool?
    Vreselijk dilemma voor een taalnazi.
    Dit stukje rammelt van de fouten.
    In deze fase van de wedstrijd, mág en kán dit niet meer.

    5) De Estafette Paradox
    Heftig dilemma.
    Wat een klootzak van een coach, maar briljant geschreven.

    6) Artho’s biecht
    Katholiek dilemma.
    Love it.

    7) “Tafeltje” delen?
    Hilarisch dilemma.
    Heerlijk, een bedrieger die wordt bedrogen.

    8) Zijn of Niet
    Emotioneel dilemma.
    Onwerkelijk, maar ontroerend mooi geschreven.

    9) Niet voor de poes
    Sprookjesachtig dilemma.
    Assie + Poes
    Cindy + Ella
    Origineel.

    10) Dilemma in de rechtbank
    Juridisch dilemma.
    Waanzinnig leuk eind.

    11) Iets te vieren
    Hebberig dilemma.
    Zwartgallig, zeer goed be/ge- en omschreven.

    12) Waar liefde thuiskomt
    Overheersend dilemma.
    Hoe intens kan iemands liefde zijn?
    Zeer intens dus, met een prachtige eindzin.

    13) Vernissage séparé
    Kunstdilemma.
    Prachtige erotiek met een vleugje vergane glorie.

    14) Vijf vrouwen
    Anton Heijboer dilemma.
    Laatste zin was niet nodig. Het dilemma is duidelijk.

    15) Onmogelijke keuze
    Herkenbaar dilemma.
    Het schuldgevoel is prachtig beschreven.

    16) Tot de dood scheidt
    Minnaarsdilemma.
    Jammer genoeg eindigt het verhaal te abrupt. Ik mis een verklaring/uitleg/oplossing?

    Ik heb wederom genoten van de inzendingen, met als persoonlijke favoriet nr. 10: dilemma in de rechtbank.
    Compliment auteurs, jullie zijn goed bezig.

  4. Blue Suède Shoes says:

    Beste schrijvers,

    Dank voor jullie uitdagende, prikkelende en soms verwarrende dilemma’s. Hierbij mijn feedback.

    1: Leest makkelijk weg, als lectuur, vind het geen uitgesproken dilemma en weinig origineel
    2: Interessant begin, heb moeite om de schrijver te volgen in gedachtesprongen en mis de erotische touch
    3: Mijn verhaal 🙂
    4: Taalgebruik is wat slordig (bijv. jongen ipv jonge), personages blijven op afstand, wel een boeiend dilemma
    5: Mooie opbouw en origineel, ik haak echter volkomen af door het taalgebruik in de laatste alinea en snap niet wat de intentie van de schrijver hiermee is
    6: Een genot om te lezen, verfijnd woordgebruik en laat veel over aan de verbeelding van de lezer – wat plezierig is
    7: Een mooi verhaal maar het dilemma komt cliché over, het schuurt niet, eerder een leuk uitgewerkte fantasie
    8: Dit verhaal moest ik een aantal keer herlezen om het te begrijpen en eerlijk gezegd lukt dat na de derde poging nog steeds niet
    9: De hint naar het sprookje Assepoester is origineel en goed gevonden, verder vind ik het idee van een familie waar seks centraal staat niet aansprekend en eerder ziekelijk dan erotisch
    10: Een prettig verhaal om te lezen, het onderdanige aspect van de hoofdpersoon zou verder uitgewerkt mogen worden maar dat is een uitdaging in 450 woorden. Het einde doet me denken aan een Amerikaanse film en is daardoor wat ‘over the top’.
    11: Deze schrijver weet mijn aandacht te trekken en goed vast te houden. Mooie opbouw en originele setting. Het einde kan ik niet helemaal volgen maar dat er sprake is van een dilemma, is duidelijk.
    12: Goed gekozen titel en een verhaal vol erotiek, verlangens en dilemma’s. Ik vind het lastig om mezelf te verplaatsen in de personages en daarom spreekt het me minder aan.
    13: Dit verhaal staat symbool voor iets anders en ik kom er niet achter waar voor precies. Prikkelende opbouw met mooie woordkeuzes maar ik haak af omdat ik de schrijver niet kan volgen.
    14: Spannende opbouw en een verhaal met veel smaakvolle erotiek. Het dilemma komt als een verrassing, eigenlijk meer als donderslag bij heldere hemel. Ik zou op een eerder moment in het verhaal al een tipje van de sluier van de 5 vrouwen oplichten.
    15: Een invoelbaar dilemma, dappere keuze van de schrijver. Het zou mooi zijn als onderliggende thema’s meer aan bod komen, het gaat niet om de pijn en de snijdende zwepen maar om iets wat veel dieper in de hoofdpersoon zit.
    16: Ook dit verhaal heeft een interessant begin. Het dilemma komt vrij vlot en daarna ligt de nadruk op erotiek. Gevoelsmatig geeft dat het effect: zo, nu we van dit dilemma af zijn kunnen we door naar het echte werk. Het zou krachtiger zijn als Elsbeth aan haar dilemma denkt tijdens de seks.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *