Gastbericht: Lekkage

Voor feedback van lezers op de EWA-site.

Lekkage

Er deed niemand open toen ik aanbelde. Ook nadat ik met de sleutel naar binnen ging en luid ‘Goed volk!’ naar boven riep, klonk er geen antwoord. Maar de bewoners wisten van mijn komst. De huisbaas had, nadat ik mijn fiat voor deze klus had gegeven, een groepsapp aangemaakt. Zo had ik ook aangekondigd dat vandaag het water even werd afgesloten.

Ik sjouwde mijn gereedschap twee trappen op en na een eerste inspectie begon ik met het breekwerk van de badkamer. Met de hoofdafsluiter die twee verdiepingen lager onder de grond zat, stommelde ik door het lege studentenhuis de trappen op en af.

Na een uurtje zaten de noodstoppen op de plek van de kranen en kon het water er weer op. Toen ik me voor de derde keer naar boven hees, bleef ik even uithijgen op de overloop van de eerste verdieping. Eén van de deuren ging open. Twee donkere kijkers keken me verbaasd aan. Dit was vast het toevallige vriendje van één der studentes. ‘Het water zit er weer op, hoor’, zei ik, ‘Maar douchen zal voorlopig niet gaan.’

Zijn verbazing kon meerdere oorzaken hebben, met mij als vrouw in bouwvakkerstenue tegenover zich. Onder zijn mooie kop zat een goddelijk lichaam, slechts gehuld in een boxersshort. Onze wegen kruisten elkaar terwijl hij onderweg was naar het toilet of om een kop koffie te maken als dank voor de dame met wie hij de nacht had mogen doorbrengen. -Sommige mannen worden erg hulpvaardig na de seks-.

Ik moest nog een trap hoger maar maakte geen haast. Hij zat duidelijk niet in de groepsapp en ontbeerde ook de nodige kennis omtrent waterzaken. Want toen ik verder praatte over mogelijk spuiten bij het openen van de kraan vanwege lucht in de leidingen, ging hij alleen maar glimlachen.

Eenmaal terug in de gestripte badkamer, hoorde ik gestommel in de keuken beneden. Vanwege een klein lek moest ik weer naar de hoofdkraan. Onderweg naar beneden wierp ik een blik opzij en zag meneer boxershort met de bambiogen met koffie in de weer. Toen ik me ten vierde male de trap ophees, stond hij op de overloop met drie koppen koffie in zijn handen. Hij keek eerst naar mij en toen naar de dichte slaapkamerdeur waar ik hem even eerder door naar buiten had zien komen. Ik verloste hem uit zijn impasse, duwde de klink omlaag en wilde gelijk weer een stap naar achteren zetten maar riskeerde zo de koffie over me heen te krijgen. Er zat niks anders op dan de kamer binnen te gaan.

Daar lag zijn meisje van die nacht. Ze had niet van zijn afwezigheid gebruik gemaakt om haar haren verleidelijk op een kussen te draperen of zich slapende te houden. Ze lag op haar rug met haar hoofd naar de deur. Haar armen ontspannen boven haar hoofd. Haar knieën opgetrokken en haar benen onkuis uit elkaar. Het zag er ontwapenend uit.

In een poging mij te zien -ze leek allerminst verbaasd- draaide ze haar hoofd naar achteren zodat haar rug iets holde. Ze wees naar een dienblad dat naast mij tegen de muur stond en vroeg of ik het op bed wilde neerzetten, langzaam ging haar arm naar beneden en ze gebaarde gebiedend naar de lakens tussen haar opgetrokken benen.

Nadat ik het dienblad tussen haar dijen had gezet, zette bambi de dampende koppen koffie neer en ging op zijn knieeën naast haar op het bed zitten. Toen ik had geantwoord hoe ik mijn koffie dronk, reikte de jongen naar de suikerpot op het nachtkastje. Voorzichtig deed hij een schepje in één van de mokken, roerde langzaam, likte het lepeltje af en reikte opnieuw naar het nachtkastje. Toen hij de tweede schep pakte, keek hij naar mij en morste. Het meisje giechelde en vroeg me aan haar andere zijde plaats te nemen. Haar hand aaide uitnodigend over het bed. Met een snelle blik op de verfrommelde maar schone lakens verontschuldigde ik me voor mijn vieze kleding en zag toen pas waar de suiker was beland. De zwarte stoppeltjes op haar venusheuvel staken mooi af tegen de witte suikerkristallen. ‘Wat vies is, kan uit’, zei de jongen. Toen werd het stil.

De jongen boog zich langzaam voorover en likte de gemorste suiker van haar buik en tussen de stoppeltjes vandaan. Hij deed het wat onhandig en ik zag aan de blik van het meisje dat ze hunkerde naar meer.

Mijn werkbroek viel onder het gewicht van steeksleutels en stanleymes met een bonk op de grond. De jongen schrok en richtte zich op. Bij het pakken van mijn koffie streek ik semi per ongeluk langs de knieën van de vrouw. ‘Er zit nog niet genoeg suiker in’, zei hij geheel overbodig.

Dit keer likte ik glimlachend de lepel af en liep naar het nachtkastje. Ik zei de jongen een kussen onder haar billen te leggen. En nog één. Haar heuvel van venus priemde nu trots in de lucht. Langzaam strooide ik de suiker over haar uit. Ik zei hem haar lippen voorzichtig uit elkaar te doen. De vallende korrels plakten aan haar vocht als meel aan een beboterde bakvorm.

Zijn onderbroek leek voller. Er zat iets klem. Terwijl hij haar lippen een stukje van elkaar hield, boog hij opnieuw voorover en likte van de zoetigheid die langzaam zilter werd. Ik zei zijn ogen te sluiten, zijn billen naar achteren te steken en vooral verder te gaan. Intussen verrruilde ik de suikerschep voor het stanleymes en ging achter hem staan. Ik beschermde zijn mooi gevormde spieren met de palm van mijn hand en trok het elastiek strak met twee vingers. Geruisloos gleed het dunne metaal tussen Björn en Borg door en even later maakte zijn jongeheer een sprongetje van blijdschap. Het speet me dat mijn handen vies waren, anders had ik hem vast even omklemd om het kloppen ervan te voelen en hem te laten zwellen in mijn greep. De blik van het meisje was waterig, haar kruis was nog steeds naar boven gericht zodat haar borsten in de richting van haar schouders hingen. Ze gingen hongerig op en neer als hij de juiste snaar raakte.

Ik knielde aan de andere kant van het meisje, en leidde zijn hand naar haar half openstaande mond. Gretig en geil voorzag ze al zijn vingers van speeksel en nu durfde ze zelf het voortouw te nemen. Ze pakte zijn pols en stuurde zo zijn hand naar beneden. Voorzichtig liet hij één vinger bij haar naar binnen glijden, haar lippen zwollen zichtbaar, ze omklemde zijn vinger en hijgde hunkerend: ‘Twee’. De jongen leek verbaasd dat haar strakke spleetje schreeuwde om meer. Toen hij zich even oprichte verbaasde hij zich nog meer, want zodra hij beide vingers heen en weer bewoog, spoot zij een straaltje van haar water tussen zijn ogen.

Ik vreesde dat het meisje zich zorgen zou maken om zijn genot, maar dat zou haar eigen overgave alleen maar in de weg staan. En in zijn positie, op zijn hondjes naast haar, kon ze ook weinig uitrichten. Ook ik kon hem met mijn vieze handen niet bedienen. ‘Drie!’ hijgde ze nu harder. En vlak na haar smachtende ‘Vier!!’ leek haar hoofdkraan zich te openen, haar sap liep via de kin van de jongen met straaltjes op het bed. Bij elke slok die hij van haar water nam, zag ik dat zijn lid zich oprichtte, alsof ook hij het tafereel wilde zien.

Haar spieren spanden zich, ze overstrekte haar wijd gespreide vingers, haar hoofd ging heen en weer op het ritme van zijn hand die nu bijna tot de palm in en uit haar gleed . Een siddering, een schokkende buik en toen het sluiten van haar benen en het terug neerzijgen op het bed. Ze was weer net zo ontspannen als toen ik binnenkwam. Met een gelukzalige glimlach op haar lippen.

De dag er op hervat ik mijn werk. Dit keer komt er daadwerkelijk een jong stel nieuwsgierig om de hoek van de badkamer kijken. De jongen biedt koffie aan maar excuseert zich voor het geval ik er suiker in wil. Die is namelijk op. Als ze vragen waarom ik hierom glimlach, vertel ik hen bovenstaande verhaal……

Bron foto

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *